IV SA/Wa 639/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Protokolant Joanna Kurek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi E. D. i J. C. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia (...) lutego 2008 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Głównego Inspektora Sanitarnego na rzecz skarżących E. D. i J. C. solidarnie kwotę 100 ( sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia (...) lipca 2007r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w G. uzgodnił, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia obejmującego stacje bazową telefonii komórkowej (...) Spółka z o.o. (...) nr (...) zlokalizowanej na działce nr (...) w Ż. ul. (...) gm. Ż., po zapoznaniu się z przedłożoną dokumentacją: wnioskiem upoważnionego przedstawiciela inwestora, Raportem oddziaływania na środowisko - warunki realizacji tej inwestycji - bez uwag. Zażalenie na postanowienie z dnia (...) lipca 2007r. złożył P. C. w imieniu C. J. W toku postępowania zażaleniowego – J. C. i E. D. (dnia 5 września 2007r.) oraz B. D. (dnia 6 września 2007r.) złożyli - na podstawie art. 37 kpa - zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do Głównego Inspektora Sanitarnego. W zażaleniu tym wnieśli o wyznaczenie Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu terminu do załatwienia sprawy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia obejmującego stację bazową telefonii komórkowej (...) Spółka z o.o. (...) nr (...), oraz wyjaśnienie przyczyn niezałatwienie sprawy w terminie. Postanowieniem z dnia (...) lutego 2008r. Główny Inspektor Sanitarny - na podstawie art. 134 kpa - po rozpoznaniu zażaleń J.C., E. D. i B. D. na opieszałość Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w G. w sprawie uzgodnienia w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach - stwierdził niedopuszczalność w/w zażaleń. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Główny Inspektor Sanitarny wskazał, że po otrzymaniu zażaleń J. C., E. D. i B. D. zwrócił się w piśmie z dnia 16.11.2007r. do Burmistrza Gminy Ż. z zapytaniem czy w/w osoby są stronami w postępowaniu. W odpowiedzi organ orzekający otrzymał od Burmistrza Gminy Ż. pismo z dnia 4.12.2007r., z którego wynika, że J. C., E. D. i B. D. nie są stronami w sprawie. Należy, zatem stwierdzić, że osoby te nie posiadają legitymacji do złożenia zażalenia. E. D. i J. C. złożyły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia (...) lutego 2008r. wnosząc o jego uchylenie, wyznaczenie organowi 30 dniowego terminu do rozpoznania przedstawionych przez skarżących uwag i wniosków i zasądzenie od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania w sprawie. W uzasadnieniu skargi skarżące wskazały, że zaskarżone postanowienie nie zawiera żadnego uzasadnienia stanowiska w zakresie objętym postanowieniem, co uniemożliwia dokonanie kontroli przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Dodatkowo wskazały, że są współwłaścicielkami działki nr (...), która znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości, na której ma zostać przeprowadzona inwestycja, której dotyczy postępowanie. Podobnie położone są nieruchomości pp. B. i C. J., które to osoby zostały uznane za strony w postępowaniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że postanowieniem z dnia (...).07.2007r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w G. uzgodnił pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej. Na postanowienie to wpłynęły dnia 5 września 2007r. i 6 września 2007r. zażalenia J.C., E. D. i B. D. W związku z tym, że w/w osoby nie były wymienione w wykazie stron w dotychczasowym postępowaniu administracyjnym, Główny Inspektor Sanitarny zwrócił się do Burmistrza Gminy Ż. z zapytaniem czy osoby te można uznać za strony w niniejszym postępowaniu administracyjnym. Burmistrz Gminy Ż. poinformował, że osoby te nie są stronami w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje przedsięwzięcia dla planowanej rozbudowy stacji bazowej (...) sieci (...). W związku z tym Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia (...) lutego 2007r. stwierdził niedopuszczalność zażaleń. Zgodnie z art. 127 §1 kpa w zw. z art. 144 kpa zażalenie na postanowienie przysługuje stronie postępowania. Z posiadanych dokumentów wynika, że osoby składające zażalenie nie są stronami w postępowaniu administracyjnym dotyczącym niniejszej sprawy. O charakterze strony nie może decydować jedynie wola osoby. Pojęcie strony w postępowaniu ma charakter zarówno procesowy jak i materialny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Tym samym sąd nie jest uprawniony do merytorycznego rozpoznania zażalenia skarżących to jest uwzględnienia wniosku zawartego w skardze. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze w pierwszym rzędzie Sąd stwierdził, że treść uzasadnienia odpowiedzi na skargę wskazywałaby, że przedmiotem oceny organu z punktu widzenia przesłanek określonych w art. 54 ustawy P.p.s.a jest rozstrzygnięcie wydane przez organ odwoławczy na skutek rozpoznania zażalenia na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia inwestycji. Tymczasem w okolicznościach niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, że organ zaskarżonym do Sądu postanowieniem stwierdził niedopuszczalność zażalenia na bezczynność organu uzgodnieniowego. Biorąc jednak pod uwagę, że odpowiedź na skargę jest jedynie pismem (procesowym) w sprawie, nieprawidłowe uzasadnienie odpowiedzi na skargę nie stanowi przeszkody w rozpoznaniu skargi przez Sąd. Rozpoznając zatem sprawę Sąd uznał, iż skarga ma usprawiedliwione podstawy, bowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, co z kolei skutkowało jego uchyleniem. Zaskarżonym w niniejszej sprawie rozstrzygnięciem organ administracji stwierdził niedopuszczalność - z przyczyn podmiotowych - zażaleń na niezałatwienie sprawy - nie wydanie postanowienia w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia - w terminie określonym w art. 35 kpa. Postępowanie niniejsze zostało zainicjowane zażaleniami E. D., B. D. i J. C. z dnia 5 i 6 września 2007r. na niezałatwienie sprawy w terminie. Zgodnie z treścią art. 37 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie. Trafnie zatem organ administracji stwierdził, że dla merytorycznego rozpoznania zażalenia (zbadania czy organ, którego bezczynność jest przedmiotem zażalenia faktycznie nie załatwił sprawy w określonym przez ustawę terminie) niezbędne jest ustalenie, czy zażalenie to pochodzi od podmiotu, który posiada przymiot strony w takim postępowaniu. Ta kwestia nie została przez organ administracji w niniejszej sprawie prawidłowo wyjaśniona, co stanowiło naruszenie art. 7, 77§1 i 107§3 kpa, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z wyrażoną w art. 7 i 77§1 kpa zasadą prawdy obiektywnej w toku postępowania organy administracji stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny oraz słuszny interes obywateli. Dodatkowo ustawodawca w art. 77 §1 kpa nałożył na organ administracji publicznej obowiązek zebrania w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego i rozpatrzenia go. Wyniki powyższego winny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Art. 107 §3 kpa stanowi wszak, że uzasadnienie faktyczne decyzji (tu: postanowienia - na mocy art. 144 kpa; art. 107§3 kpa należy stosować odpowiednio) powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał z udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa. W niniejszej sprawie obowiązkiem organu było wyjaśnienie czy skarżący posiadają przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa oraz - skoro organ przyjął, że taki status B. D., E. D. i J. C. nie przysługuje -wskazanie przyczyn, dla których nie przyznał takiego przymiotu. Tymczasem organ administracji w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał jedynie, że osoby te nie posiadają legitymacji do złożenia zażalenia albowiem Burmistrz Gminy Ż. - w odpowiedzi na pismo Głównego Inspektora Sanitarnego wskazał, że nie są oni stronami w niniejszym postępowaniu. Rację mają zatem skarżące, że uzasadnienie tego rozstrzygnięcia nie spełnia wymogów określonych w art. 107§3 kpa i uniemożliwia kontrolę przez sąd administracyjny. Uwadze organu uszły dwie - istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy - kwestie. Po pierwsze - że postępowanie uzgodnieniowe jest odrębnym postępowaniem, które toczy się na podstawie art. 106 kpa. W konsekwencji zatem organ administracji, który prowadzi takie postępowanie winien samodzielnie ustalić krąg podmiotów posiadających przymiot strony w takim postępowaniu. Wprawdzie w orzecznictwie sądowo administracyjnym utrwalił się pogląd, że strony postępowania w sprawie "głównej" winny być również stronami postępowania uzgodnieniowego (tak m.in. wyrok WSA w Warszawie z 7 lutego 2007r., w sprawie IVSA/Wa 2314/06, lex 316675), nie zwalnia to jednak organu uzgodnieniowego od samodzielnych ustaleń w tym zakresie. W niniejszej sprawie organ nie poczynił żadnych ustaleń, co do tego czy skarżące posiadają interes prawny w żądaniu zobowiązania organu do wydania rozstrzygnięcia. Za takie nie można wszak uznać zwrócenia się do Burmistrza Gminy Ż. z zapytaniem o to, czy skarżącym przysługuje przymiot strony. Sam fakt, że w postępowaniu prowadzonym przez Burmistrza to jest dotyczącym ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji osoby te nie brały udziału, nie przemawia za tym, że nie posiadają one przymiotu strony w postępowaniu uzgodnieniowym. Jedynie na marginesie wskazać należy, że w aktach sprawy brak jest dokumentów, które wskazują na prawidłowość ustaleń Burmistrza w tym zakresie, tym bardziej, że podpis E. D. figuruje pod "sprzeciwem" skierowanym do Burmistrza w Ż. z dnia 4 czerwca 2007r. Natomiast w niniejszej sprawie - co uszło także uwadze Głównego Inspektora Sanitarnego -organ winien był zbadać - na podstawie znajdującego się w aktach sprawy Raportu o oddziaływaniu na środowisko przebudowywanej stacji bazowej telefonii komórkowej sieci (...) - czy inwestycja może oddziaływać na nieruchomość skarżących to jest działkę nr ew. (...). Fakt, że działka ta nie graniczy bezpośrednio z terenem inwestycji nie przemawia za przyjęciem braku interesu prawnego po stronie skarżących w niniejszej sprawie. Reasumując - rozstrzygnięcie organu administracji zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpoznając ponownie zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie organ weźmie pod uwagę wskazane wyżej rozważania, w szczególności ponownie, samodzielnie oceni - na podstawie materiału dowodowego, w szczególności Raportu sporządzonego przez M. G. w kwietniu 2007r, czy inwestycja ta może oddziaływać na nieruchomość o nr ew. (...), a przez to naruszać prawnie chroniony interes właścicielek tej nieruchomości. Nie bez znaczenia dla powyższej okoliczności pozostawać winien sposób rozchodzenia się promieniowania określony w załączniku nr 2a i 2b w/w Raportu W tym stanie rzeczy zaskarżone rozstrzygnięcie jako naruszające prawo należało wyeliminować z obrotu prawnego Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145§1 pkt. 1 lit. c oraz art. 152 ustawy P.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach zostało oparte o treść art. 200 tej ustawy.