IV SA/Wa 639/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 16 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. J. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2009 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią dokumentów, o których mowa w powołanym przepisie, możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy. W niniejszej sprawie, po wezwaniu pismem z dnia 18 sierpnia 2009 r. do złożenia w zakreślonym terminie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, M. J. w dniu 4 września 2009 r. wniósł do Sądu pismo z dnia 3 września 2009 r., w którym oświadczył, iż rezygnuje z wniosku o zwolnienie od kosztów postępowania sądowego. Jako przyczynę wycofania wniosku skarżący wskazał narażenie go na coraz większe koszty związane z pozyskaniem żądanych w wezwaniu zaświadczeń oraz stratę czasu potrzebnego na otrzymanie tych dokumentów, a także brak gwarancji uzyskania zwolnienia od kosztów postępowania. Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, iż chociaż oświadczenie zawarte w piśmie z dnia 3 września 2009 r. oznacza, że skarżący rezygnuje z możliwości ubiegania się o uzyskanie finansowej pomocy państwa w procesie sądowym, to ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera normy, która pozwalałaby umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w przypadku cofnięcia wniosku w tym zakresie, co obliguje do dokonania jego oceny w kontekście przesłanek określonych w art. 246 § 1 ppsa. Podkreślić trzeba, że przedmiotem wezwania z dnia 18 sierpnia 2009 r. były dokumenty, które pozwoliłyby w sposób pełny i jednoznaczny ocenić stan majątkowy i możliwości płatnicze wnioskodawcy. Od skarżącego zażądano złożenia zaświadczenia wskazującego wysokość dochodów uzyskiwanych z nieruchomości rolnej oraz ewentualnie zaświadczenia banku o wysokości zadłużenia, a także wyciągów z posiadanych rachunków bankowych. Pozostała część wezwania obejmuje oświadczenia wnioskodawcy oraz kopie dokumentów, które powinny być w posiadaniu skarżącego lub jego żony, jak odcinek wypłaty świadczenia rentowego, czy też kopia umowy kredytu bądź pożyczki. Nienadesłanie przez skarżącego żądanych dokumentów oraz zawarte w piśmie z dnia 13 września 2008 r. oświadczenie o rezygnacji z żądania przyznania prawa pomocy oznacza, iż odstąpił on od wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy osobie fizycznej, w sposób określony w wezwaniu z dnia 18 sierpnia 2009 r. W zaistniałym stanie rzeczy, barak jest więc możliwości pełnej oceny stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego. Przy czym brak jest prawnych podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w tym zakresie. Powyższe wyklucza możliwość ustalenia, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 246 § 1 ppsa. Brak jest zatem podstaw do przyznania prawa pomocy. Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.