IV SA/Wa 64/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. I. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. I. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie uznania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej za niedopuszczalny postanawia: 1. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać A. I. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. W piśmie z dnia 25 listopada 2017 r. A. I. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] lipca 2017 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] lipca 2017 r. w przedmiocie uznania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej za niedopuszczalny. Do skargi dołączył, złożony na urzędowym formularzu, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku Skarżący podał, że ubiega się o udzielenie ochrony międzynarodowej, przebywa obecnie w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców, nie ma majątku i możliwości opłacenia profesjonalnego pełnomocnika. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 r., poz. 1369 – zwaną dalej Ppsa) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Rady do Spraw Cudzoziemców o uznaniu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej za niedopuszczalny, wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Okoliczność ta ma o tyle istotne znaczenie, bowiem zgodnie z art. art. 239 § 1 pkt 1 lit. g Ppsa nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych skarżący w sprawach dotyczących udzielania cudzoziemcom ochrony. Wobec tego Skarżący w niniejszej sprawy jest z mocy prawa zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Skoro nie istnieje obowiązek ponoszenia przez stronę skarżącą kosztów sądowych, rozpoznanie tego wniosku jest zbędne. W takiej sytuacji zgodnie z art. 249a Ppsa postępowanie należy umorzyć. Dlatego na podstawie tego przepisu w zw. art. 258 § 2 pkt 7 Ppsa orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Na uwzględnienie zasługuje wniosek Skarżącego o ustanowienie radcy prawnego. Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnego majątku. W związku z umieszczeniem go w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców nie ma również możliwości zdobycia środków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Stwierdzić zatem należy, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z akt sprawy oraz oświadczenia Skarżącego nie wynika również, by w dniu rozpoznawania wniosku pozostawał w stosunku prawnym z profesjonalnym pełnomocnikiem. Zachodziły więc ustawowe przesłanki do przyznania Skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Dlatego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 Ppsa orzeczono jak w pkt 2 postanowienia.