IV SA/Wa 646/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia: - odrzucić skargę. W dniu 15 stycznia 2015r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2014 r. (nr [...]). Zaskarżonym postanowieniem uznano za nieuzasadnione zażalenie złożone przez skarżącego w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie w terminie sprawy przez Wojewodę [...]. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Przepis art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa" stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z treści skargi wynika, że skarżący podważa zasadność postanowienia Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2014 r., którym uznano zażalenie skarżącego wniesione w trybie art. 37 § 1 kpa za nieuzasadnione. W ocenie Sądu skarga na takie postanowienie nie jest dopuszczalna, ponieważ nie mieści się ono w żadnej kategorii postanowień, które, zgodnie z przytoczonym art. 3 ust. 2 pkt 2 ppsa, można zaskarżyć do sądu administracyjnego. Niewątpliwie bowiem nie jest to postanowienie, które kończy postępowanie, lecz ma ono charakter incydentalny i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy (podobnie WSA w Gliwicach w postanowieniu z dnia 5 czerwca 2009 r. sygn. akt IV SAB/Gl 21/09, Lex Omega nr 504035). Postanowienie wydane w wyniku wniesienia zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa nie jest też postanowieniem, na które służy zażalenie, ponieważ zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie służy tylko na takie postanowienia, w stosunku do których Kodeks wyraźnie taką możliwość ustanawia. Należy podkreślić, że przepisy kpa nie przewidują zaskarżenia postanowienia wydanego w wyniku rozpatrzenia zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 kpa. Skoro więc na postanowienie o uznaniu zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 kpa za nieuzasadnione nie służy zażalenie, nie kończy ono postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty, skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.