IV SA/Wa 647/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta Miasta O. nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r.; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. na rzecz skarżącego A. W. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. po rozpatrzeniu odwołania A. W. od decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] stycznia 2011 r. - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję ustalającą warunki zabudowy terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w O. W uzasadnieniu decyzji przedstawiono następujący stan sprawy. Powyżej opisaną decyzją Prezydent Miasta O. na wniosek G. i T. Z. dokonał ustalenia warunków zabudowy na działce nr ew. [...] polegającego na rozbudowie budynku mieszkalnego. Organ pierwszej instancji powołując się na dokonane ustalenia wywiódł, że możliwe jest wydanie pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu gdyż spełnione są warunki, o których mowa w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. rozpatrując odwołanie A. W. od powyżej opisanej decyzji wskazało, że stosownie do treści art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu przestrzennym wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy możliwe jest w przypadku spełnienia określonych tam przepisów. Jeżeli warunki te zostaną spełnione to organ administracji zobligowany jest do wydania na rzecz wnioskodawcy stosownej decyzji. Odnosząc się zawartych w odwołaniu zarzutów organ wskazał, że wykraczają one poza przedmiot postępowania o ustaleniu warunków zabudowy. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. W., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Jego zdaniem rozbudowa i zabudowa budynku sąsiada uniemożliwi mu naprawę ścian i ich zabezpieczenie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej oddalenie oraz podtrzymało argumenty zawarte w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 2002) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym stosownie do treści art.134 w/w ustawy nie jest związany zarzutami i granicami skargi. Podstawową zasadą, którą muszą się kierować organy orzekające w przedmiocie warunków zabudowy jest konieczność uwzględnienia wymagań ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury, a także walorów architektonicznych i krajobrazowych - art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). W szczególności należy wziąć pod uwagę charakterystykę zabudowy i zagospodarowania terenu sąsiadującego z planowaną inwestycją. W celu spełnienia tych wymagań, w procesie decyzyjnym związanym z ustalaniem warunków zabudowy, ustawodawca ustanowił obowiązek przeprowadzenia wstępnej analizy warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikającej z przepisów odrębnych (art. 53 ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy). Szczegółowy sposób ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy w powiązaniu z analizą stanu istniejącego, na podstawie upoważnienia zawartego w art. 61 ust. 6 ustawy, określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588). Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 powyższej ustawy. Następnie warunki i wymagania dotyczące nowej zabudowy (w niniejszej sprawie rozbudowy) ustala się w decyzji o warunkach zabudowy, zawierającej część tekstową i graficzną (§ 9 ust. 1 rozporządzenia). Warunki analizy, o które mowa w § 3 ust. 1, zawierające część tekstową i graficzną, stanowią załącznik do wymienianej decyzji (§ 9 ust. 2 rozporządzenia). Część graficzną analizy sporządza się z uwzględnieniem nazewnictwa i oznaczeń graficznych w decyzji o warunkach zabudowy. Tak więc decyzja, oprócz części tekstowej, powinna zawierać część graficzną obrazującą linie rozgraniczające teren inwestycji, jak i załączniki obrazujące warunki analizy w postaci tekstowej i graficznej. Przekładając powyższe na stan przedmiotowej sprawy - w ocenie Sądu - w sprawie doszło do naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (którego organy nawet nie powołują w swoich decyzjach). Konsekwencją wskazanych naruszeń jest z kolei naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7 i art. 77 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oznacza to, iż organy właściwe w sprawie nie podjęły wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Jak wynika z rozporządzenia organ po wyznaczeniu obszaru analizowanego winien przeprowadzić na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Analiza ta powinna znaleźć swoje odzwierciedlenie w analizie graficznej i tekstowej, a następnie w decyzji o warunkach zabudowy. Z analizy powinny wynikać: obowiązująca linia zabudowy na działce objętej wnioskiem (§ 4 rozporządzenia), wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu (§ 5 rozporządzenia), szerokość elewacji frontowej, znajdującej się od strony frontu działki (§ 6 rozporządzenia), wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki wyznaczonej dla nowej zabudowy (§ 7 rozporządzenia), geometria dachu (§ 8 rozporządzenia). W analizie tekstowej wskazuje się jedynie ogólnikowo funkcję zabudowy (budynki mieszkalne oraz gospodarczo – garażowe). W przypadku dwóch działek wskazano szerokość elewacji frontowej, co w niniejszej sprawie nie ma znaczenia bowiem jak wskazano w decyzji, w przypadku nadbudowy szerokość elewacji frontowej nie ulegnie zmianie. Tymczasem wskazane w decyzji organu pierwszej instancji: wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej jej gzymsu lub attyki do 4,5 m, geometria dachu – dach dwuspadowy z lukarniami o pochyleniu połaci dachowych do 40 st., z kalenicą główną usytuowaną równolegle do ulicy [...], wysokość do kalenicy dachu do 8,5 m., wskaźnik powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki do 20 % nie znajdują potwierdzenia w analizie, która została przeprowadzona wadliwie. Organ nie przywołał żadnego przykładu by na działkach sąsiednich znajdowały się budynki o podobnych parametrach. Dodatkowo wskazać należy, że analiza nie zawiera daty jej przeprowadzenia. Wskazane wyżej naruszenie wymagań prawa materialnego, co do obowiązku prawidłowego sporządzenia analizy, nie pozwalało sądowi administracyjnemu na ocenę, czy zawarte w decyzji warunki nie naruszają wymagań określonych w rozporządzeniu. Naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, doprowadziło do nie wyjaśnienia istotnych okoliczności, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 7 i 77 kpa). Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Rozpatrując ponownie sprawę organy uwzględniając stan sprawy, wezmą odpowiednio pod uwagę ocenę prawną wyrażoną w niniejszym wyroku.