IV SA/Wa 648/12

PostanowienieWSA w Warszawie2012-05-21

Skład orzekający: Aneta Dąbrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego, która nie została opłacona i nie spełnia wymogów formalnych, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Skarga o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego, która nie została opłacona i nie spełnia wymogów formalnych (brak dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony), podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Skuteczne cofnięcie skargi może nastąpić tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu.
Stan faktyczny
Skarżący P. w P. wniósł skargę o wymierzenie Ministrowi Środowiska grzywny za niewykonanie wyroku WSA w Warszawie z dnia 11 czerwca 2008 r. Skarga nie została opłacona wymaganym wpisem sądowym w wysokości 200 zł, ani nie złożono dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia tych braków w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały skutecznie doręczone, jednak skarżący nie uiścił wpisu ani nie usunął braków formalnych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. w P. o wymierzenie grzywny Ministrowi Środowiska za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2008 r. sygn. akt IV SAB/Wa 46/08 postanawia: odrzucić skargę Skarżący P. w P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wymierzenie Ministrowi Środowiska grzywny w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwana dalej: P.p.s.a. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2008 r. sygn. akt IV SAB/Wa 46/08, uwzględniającego skargę na bezczynność tego oragnu. Zgodnie z § 2 ust 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193) w związku z art. 233 oraz 219 P.p.s.a., skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega opłacie sądowej (wpisowi sądowemu) w wysokości 200 złotych, którą skarżący winien był uiścić przy wniesieniu skargi. Nadto w myśl art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga czynić powinna zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników (art. 46 § 1 powołanej ustawy). Zgodnie z art. 29 P.p.s.a. organ lub osoby uprawnione do działania w imieniu osoby prawnej muszą wykazać dokumentem swoje umocowania przy pierwszej czynności w postępowaniu. Wobec tego, iż skarżący nie opłacił wpisu sądowego wraz z wniesieniem skargi oraz nie złożył dokumentu, o którym mowa w art. 29 powołanej ustawy, Sąd wezwał P. w P. do uiszczenia należnego wpisu sądowego oraz do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (KRS, statutu, uchwały o powołaniu zarządu), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowe wezwania Sądu, zostały skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 19 kwietnia 2012 r. W odpowiedzi, P. w P. cofnął skargę jednakże wezwania Sądu pozostały bez odpowiedzi. P. w P. nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi ani nie usunął braku formalnego skargi w zakreślonym przez Sąd terminie, który upłynął w dniu 26 kwietnia 2012 r. Z tych też względów skarga podlega odrzuceniu. Wyjaśnić jednocześnie należy, iż Sąd nie mógł umorzyć postępowania w związku ze złożonym oświadczeniem o cofnięciu skargi (B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2008 str. 129), gdyż badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji skuteczne cofnięcie skargi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie Naczelnego sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r. sygn. akt I OSK 1829/07). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło