IV SA/Wa 665/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Danuta Dopierała, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2010 r. sprawy ze skargi T. G. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat A. P. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pismami z dnia 10 sierpnia 2009 r. i 21 sierpnia 2009 r. T. G. wystąpił do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego o uchylenie postanowień z dnia [...] sierpnia 2009 r. znak [...] i [...] podnosząc, że się z nimi nie zgadza, wykreślenie z ewidencji gruntów i budynków I. K. jako współwłaścicieli działki nr [...] położonej przy ul. [...] w A., przywrócenie poprzedniego stanu tej nieruchomości przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. oraz o wypłacenie odszkodowania za poniesione straty i szkody przez Starostę A. Żądanie w przedmiocie uchylenia postanowień z dnia [...] sierpnia 2009 r. zostało potraktowane jako zażalenie na te postanowienia i przekazane organowi nadrzędnemu tj. Głównemu Geodecie Kraju. W zakresie sprawy dotyczącej wypłacenia przez Starostę A. odszkodowania za poniesione straty i szkody organ zajął stanowisko w formie procesowej i na podstawie art. 66 § 3 kpa postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. zwrócił podanie wnioskodawcy stwierdzając swą niewłaściwość do jego rozpatrzenia i wskazał na właściwość sądu powszechnego. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł T. G. Główny Geodeta Kraju postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. po rozpatrzeniu zażalenia utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia podzielił stanowisko [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że sprawa odszkodowania, którego domaga się T. G. od Starosty A. nie należy do właściwości organów administracyjnych. Organ wyjaśnił, że odpowiedzialność odszkodowawcza jednostek samorządu terytorialnego za szkodę wyrządzoną przy wykonywaniu władzy publicznej jest uregulowana w kodeksie cywilnym (art. 417 kc) a do rozpoznania sprawy jest właściwy sąd powszechny. Zaskarżone postanowienie wydane na podstawie art. 66 § 3 kpa uznał za prawidłowe. Na postanowienie Głównego Geodety Kraju zażalenie do tego organu wniósł T. G. W zażaleniu podnosi, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem zawartym w postanowieniu. Jego zdaniem rozstrzygnięcie w przedmiocie Sygn. akt IV SA/Wa 665/10 odszkodowania powinien podjąć organ. Wnoszenie sprawy do sądu jest, jego zdaniem, ostatecznością. Główny Geodeta Kraju postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. znak: [...] stwierdził niedopuszczalność zażalenia na jego postanowienie z dnia [...] października 2009 r. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że kwestionowane przez T. G. postanowienie jest rozstrzygnięciem organu drugiej instancji (odwoławczego) i na takie postanowienie służy stronom skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wniesione zażalenie jest niedopuszczalne. Na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lutego 2010 r. skarżący T. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze podnosi, że nie zgadza się ze stanowiskiem organu. Jego zdaniem organ świadomie nie chce "zapłacić odszkodowania za poniesione szkody i straty". Znaczna część skargi poświęcona jest samowoli budowlanej zrealizowanej, jak twierdzi, na działce stanowiącej jego własność. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty podniesione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu jest rozstrzygnięcie procesowe organu oparte o przepis art. 134 kpa. Zgodnie z art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Jako podstawę prawną zwrotu podania wnioskodawcy organ powołał art. 66 § 3 kpa. Według tego przepisu zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (art. 127 § 1 kpa). Przepisy dotyczące odwołań mają odpowiednie zastosowanie do zażaleń (art. 144 kpa). Powyższe oznacza, że na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego o zwrocie podania z powodu stwierdzenia niewłaściwości organów administracyjnych służyło skarżącemu zażalenie. Z tego uprawnienia skarżący skorzystał. Organ odwoławczy po rozpatrzeniu zażalenia wydał postanowienie w dniu [...] października 2009 r. Postanowienie doręczone Sygn. akt IV SA/Wa 665/10 skarżącemu zawierało prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia. Organ wskazał, że stronom przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od daty jego doręczenia. Mimo takiego pouczenia skarżący zamiast skargi do Sądu wniósł zażalenie na to postanowienie do organu. Kwestią wymagającą rozważenia jest, czy organ prawidłowo zakwalifikował pismo skarżącego z dnia 9 listopada 2009 r. jako zażalenie. O tym jaki charakter ma pismo decyduje nie to jak zatytułowała go strona ale jego treść. W ocenie Sądu stanowisko organu uznające pismo za zażalenie jest prawidłowe. Z treści tego pisma zatytułowanego "Zażalenie" i skierowanego do organu jednoznacznie wynika, że skarżący prawidłowo zrozumiał pouczenie zawarte w postanowieniu organu z dnia [...] października 2009 r. Mimo tego domagał się merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organ choć ten pouczył go, że służy mu skarga do Sądu. W piśmie podkreślił, że rozstrzygnięcie sprawy przez Sąd uważa za ostateczność. W tej sytuacji postanowienie organu stwierdzające niedopuszczalność zażalenia w ocenie Sądu nie narusza prawa. Na marginesie należy wskazać, że z obszernej korespondencji skarżącego wynika, że przedmiotem sporu jest zabudowana nieruchomość (działka nr [...]), co do której organ nie uwzględnił wniosku skarżącego o wykreślenie z ewidencji gruntów i budynków I. K. jako współwłaścicielki. Rozstrzygnięcie w tym zakresie nie jest przedmiotem oceny Sądu w tym postępowaniu, choć w skardze do Sądu skarżący tej kwestii poświęca wiele miejsca. Nie sprecyzował natomiast w skardze zarzutów wobec zaskarżonego postanowienia. Na rozprawie pełnomocnik skarżącego popierając skargę również nie przedstawił żadnych argumentów, które wskazywałyby na wadliwość postanowienia. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.