IV SA/Wa 668/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. F. i E. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi I. F. i E. F. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2009 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić I. F. i E. F. od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. I. i E. F. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie skargi na wskazane w sentencji postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2009 r. W nadesłanych formularzach wniosku skarżący oświadczyli, że są osobami chorymi, w podeszłym wieku, po przebytych operacjach. Wnioskodawcy oprócz nieruchomości rolnej o pow. 0,3527 ha fizycznych i lasu o pow. 0,2900 ha nie posiadają żadnego innego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Stan zdrowia skarżących wymaga stałego leczenia z czym wiąże się konieczność wydatkowania niebagatelnych dla wnioskodawców kwot na zakup lekarstw (od 180- 220 zł miesięcznie). Dodatkowo skarżący wśród wydatków koniecznych wymienili koszt zakupu węgla w wysokości 1400 zł. Źródłem utrzymania skarżących są świadczenia emerytalne w łącznej kwocie 2139 zł. Uzupełniając przedmiotowy wniosek skarżący w dniu 19 czerwca 2009 r. nadesłali dokumenty źródłowe, m.in. fakturę VAT potwierdzającą koszt wycięcia drzewa ( 1464 zł) oraz karty leczenia szpitalnego. Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje: Na gruncie obowiązujących regulacji prawnych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Jednakże przepisy postępowania sadowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nieposiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Należy dodać, że prawo pomocy może dotyczyć wyłącznie postępowania przed sądem administracyjnym i nie rozciąga się na postępowanie administracyjne. W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżących dotyczy obu instytucji prawa pomocy tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Ze względu na tak określone granice wniosku, skarżący powinni udowodnić, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Do wykazania tej okoliczności zobowiązuje ich przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.). Stan majątkowy, dochodowy i rodzinny skarżących opisany we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF oraz piśmie z dnia 17 czerwca 2009 r. ( data stempla pocztowego) uzasadnia przyznanie stronom prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Udowodnili oni bowiem, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Skarżący uzyskują wprawdzie stałe dochody z tytułu świadczenia emerytalnego w łącznej wysokości 2139 zł. Należy jednak mieć na uwadze, iż uzyskiwany dochód służy nie tylko do zaspokojenia bieżących potrzeb życia codziennego ale również do pokrycia znacznych kosztów leczenia skarżących. Z nadesłanych kart informacyjnych leczenia szpitalnego wynika bowiem, iż skarżący po przebytych zabiegach operacyjnych wymagają dalszej rehabilitacji oraz stałej kontroli lekarskiej. W związku ze złym stanem zdrowia oraz podeszłym wiekiem nie posiadają zatem potencjalnych możliwości dodatkowego zarobkowania. Uwzględniając aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych jak wyżywienie i ubranie należy stwierdzić, że zestawienie wysokości stałego dochodu uzyskiwanego przez rodzinę skarżących z miesięcznymi kosztami niezbędnego utrzymania oraz kosztami stałego leczenia pozwala przyjąć, że wnioskodawcy znajdują się w ciężkiej sytuacji materialnej. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o przepis art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 §1 § 2 pkt 7 P.p.s.a.