IV SA/Wa 668/10

WyrokWSA w Warszawie2010-08-11

Skład orzekający: Aneta Dąbrowska, Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Anna Szymańska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie organu odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Postanowienie organu odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji jest ostateczne i nie podlega dalszemu zażaleniu. Wyczerpanie dwuinstancyjności postępowania administracyjnego w zakresie przekazania podania według właściwości powoduje niedopuszczalność wniesienia kolejnego środka zaskarżenia.
Stan faktyczny
T. G. wniósł podanie o wykreślenie współwłaścicielki z ewidencji gruntów i budynków oraz przywrócenie stanu nieruchomości sprzed 1999 roku. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego przekazał podanie do właściwego organu, a skarżący złożył zażalenie na to postanowienie. Główny Geodeta Kraju utrzymał w mocy postanowienie o przekazaniu podania i stwierdził niedopuszczalność zażalenia na to postanowienie. Skarżący zaskarżył to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant Renata Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi T. G. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia I. oddala skargę; II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat A. P. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Główny Geodeta Kraju postanowieniem z [...] lutego 201Or, znak [...] - zaskarżonym skargą przez T. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie własne z [...] października 2009 r., znak [...], utrzymujące w mocy postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z [...] sierpnia 2009 r. znak: [...], którym przekazano według właściwości Staroście [...] podanie wyżej wymienionego skarżącego z 23 lipca 2009r. o dokonanie zmian w ewidencji gruntów i budynków dotyczących działki nr [...] położonej przy ul. [...] w A. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: T. G. podaniem z 23 lipca 2009r. wniósł do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] o wykreślenie z ewidencji gruntów i budynków I. K. jako współwłaścicielki działki ewidencyjnej nr [...], położonej przy ul. [...] w A. oraz przywrócenie stanu ww nieruchomości sprzed daty 5 listopada I999r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] postanowieniem z [...] sierpnia 2009 r. przekazał do załatwienia według właściwości Staroście [...] podanie skarżącego. Skarżący na powyższe postanowienie wniósł zażalenie. Główny Geodeta Kraju - po rozpatrzeniu środka zaskarżenia -postanowieniem z [...] października 2009 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Jednocześnie pouczył skarżącego, iż postanowienie to jest ostateczne, jednakże stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia Sygn. akt IV SA/Wa 668/10 postanowienia. Pismem z 9 listopada 2009 r. skarżący wniósł do Głównego Geodety Kraju na postanowienie z [...] października 2009r. zażalenie. Główny Geodeta Kraju postanowieniem z [...] lutego 2010 r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia skarżącego na postanowienie własne z [...] października 2009 r. W uzasadnieniu organ wskazał, iź zgodnie z art. 141 § 1 K.p.a. w zw. z art. 65 § 1 i art. 127 § 1 K.p.a. na postanowienie, przekazujące według właściwości podanie, wydane w pierwszej instancji służy stronie zażalenie tylko do jednej instancji. Natomiast, w myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na postanowienie wydane w drugiej instancji służy stronie skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stąd należało orzec jak w rozstrzygnięciu postanowienia. T. G. w skardze wniesionej na postanowienie Głównego Geodety Kraju z [...] lutego 201 Or. podniósł, iż nie zgadza się z zaskarżonym aktem. Zdaniem skarżącego Główny Geodeta Kraju uchyla się od rozpoznania jego sprawy i w sposób świadomy nie chce oddać nieruchomości będącej jego własnością do dyspozycji skarżącego. Główny Geodeta Kraju - w odpowiedzi na skargę - wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W pismach procesowych z 1, 8,15, 22 i 29 czerwca 2010 r. oraz z 6,13, 20 i 27 lipca 2010 r. skarżący podtrzymał zarzuty podniesione w skardze, wskazując argumenty mające potwierdzać, iż nieruchomość położona przy ul. [...] w A. stanowi jego wyłączną własność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej powoływanej jako: "P.p.s.a."], sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i Sygn. akt IV SA/Wa 668/10 wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie go z obrotu prawnego. Na wstępie należy zauważyć, iż przedmiotem zaskarżenia było postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia, czyli akt administracyjny o charakterze stricte procesowym. Oznacza to, iż Sąd objął kontrolą tylko to postanowienie, tym samym poza rozważaniami Sądu pozostała argumentacja skargi dotycząca działki nr [...], którą skarżący - według oświadczenia złożonego na rozprawie - chce odzyskać. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 K.p.a. Stosownie do tego przepisu organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania. Regulacja ta w myśl art. 144 K.p.a. ma odpowiednie zastosowanie do zażaleń. Niedopuszczalność odwołania (zażalenia) może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak również i podmiotowym. W kontrolowanej sprawie zaszedł przypadek przedmiotowej niedopuszczalności środka zaskarżenia, z racji tego, iż Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wniesienia odwołania (zażalenia) na postanowienie wydane w trybie odwoławczym (zażaleniowym). Zgodnie z art. 141 § 1 K.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Organ pierwszej instancji jako podstawę prawną przekazania podania według właściwości powołał art. 65 § 1 K.p.a. Według tej normy, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Z kolei od postanowienia wydanego w pierwszej instancji służy stronie zażalenie tylko do jednej instancji (art. 127 § 1 w zw. z art. 144 K.p.a.). Postanowienie - stosownie do art. 124 § 1 K.p.a. - powinno zawierać pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego. Powyższe oznacza, iż na postanowienie organu pierwszej instancji z [...] sierpnia 2009r. o przekazaniu sprawy do organu właściwego służyło skarżącemu zażalenie. Z uprawnienia tego skarżący skorzystał. Organ odwoławczy - po Sygn. akt IV SA/Wa 668/10 rozpatrzeniu zażalenia - wydał postanowienie z [...] października 2009r. Postanowienie tó zawierało prawidłowe pouczenie o dopuszczalności wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie trzydziestu dni od daty jego doręczenia (art. 52 § 1 i art. 53 § 1 P.p.s.a.). Skarżący zakwestionował postanowienie organu odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o przekazaniu sprawy do organu właściwego zażaleniem z 9 listopada 2009r. W ocenie Sądu w zaistniałej sytuacji procesowej Główny Geodeta Kraju wydał zgodne z prawem postanowienie o niedopuszczalności zażalenia, które jest ostateczne (art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a.). W kontekście sprawy pokreślić należy, iż postępowanie administracyjne oparte jest na zasadzie dwuinstancyjności (art. 15 K.p.a.), której treścią jest dopuszczalność dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Wyczerpanie tej możliwości powoduje niedopuszczalność odwołania (zażalenia). Zgodnie z powyższą zasadą kwestia przekazania podania skarżącego według właściwości podlegała dwukrotnemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu. Najpierw rozstrzygnął w tym przedmiocie organ pierwszej instancji postanowieniem z [...] sierpnia 2009r. Następnie - na skutek zakwestionowania tego postanowienia przez skarżącego w drodze zażalenia - organ odwoławczy postanowieniem z [...] października 2009r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. Postanowienie to - jako wydane w postępowaniu zażaleniowym przez organ drugiej instancji - było ostateczne. W sprawie doszło więc do wyczerpania administracyjnego toku instancji (art. 141 § 1 w zw. z art. 127 § 1 K.p.a.). Zatem rozpatrzenie przez Głównego Geodetę Kraju zażalenia na ostateczne postanowienie, na które nie służy już środek zaskarżenia (zażalenie) stanowiłoby rażące naruszenie prawa, prowadzące w konsekwencji do stwierdzenia jego nieważności na mocy art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. Nadto Sąd zauważa, iż postanowienie Głównego Geodety Kraju z [...] października 2009r., znak [...], utrzymujące w mocy postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z [...] sierpnia 2009 r., mocą którego przekazano wniosek skarżącego o dokonanie zmiany w ewidencji gruntów i budynków do załatwienia według właściwości Staroście [...], było Sygn. akt IV SA/Wa 668/10 przedmiotem skargi wniesionej przez T. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarejestrowanej pod sygn. akt IV SA/Wa 39/10. Przedmiotowe postępowanie sądowoadministracyjne zostało zakończone wyrokiem z 17 czerwca 2u10r., prawomocnym od 20 lipca 2010r. W tym stanie rzeczy Sąd, na mocy art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu -postanowiono w punkcie II - na podstawie art. 250 P.p.s.a. w zw. z art. § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348, ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło