IV SA/Wa 668/15
PostanowienieWSA w Warszawie2015-04-10
Skład orzekający: Monika Stępkowska-Bigiej
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który ubiega się o nadanie statusu uchodźcy i wykazuje całkowitą niezdolność do ponoszenia kosztów postępowania, powinien zostać zwolniony od kosztów sądowych i mieć ustanowionego radcę prawnego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący, który wykazuje całkowitą niezdolność do ponoszenia kosztów postępowania, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W związku z tym postanowił zwolnić go od kosztów sądowych i ustanowić dla niego radcę prawnego, zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
D. T. złożył skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców odmawiającą nadania statusu uchodźcy. Wraz ze skargą złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Skarżący wraz z rodziną utrzymują się jedynie ze świadczenia pieniężnego dla osób ubiegających się o status uchodźcy i nie dysponują innymi zasobami.Rozstrzygnięcie
1) zwolnić D. T. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla D. T. radcę prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi D. T. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: 1) zwolnić D. T. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla D. T. radcę prawnego.
D. T. (dalej "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy. Wraz ze skargą skarżący złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF oraz oświadczenia z dnia 9 kwietnia 2015 r. wynika, że skarżący wraz z rodziną (żoną i dwojgiem małoletnich dzieci) utrzymują się jedynie ze świadczenia pieniężnego dla osób ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Wyczerpali oszczędności zgromadzone w kraju pochodzenia. Nie dysponują również innymi zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami. Skarżący oświadczył, że nie posiada kont bankowych w Polsce, a na koncie na [...] nie ma już pieniędzy.
Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę dane zawarte we wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF z dnia 26 stycznia 2015 r. oraz w piśmie z dnia 9 kwietnia 2015 r. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Skarżący nie dysponuje w Polsce żadnym majątkiem, nie uzyskuje dochodów, nie posiada środków na poniesienie kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło