IV SA/Wa 670/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Asesor WSA – Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. L. na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] listopada 2005r. Nr [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora Biura [...] w Ministerstwie Finansów postanawia: - odrzucić skargę. Do ogłoszonego przez Szefa Służby Cywilnej konkursu na stanowisko dyrektora Biura [...] w Ministerstwie Finasów zgłosiła swój udział I. L.. Uchwałą z dnia [...] lipca 2004r. zespół konkursowy dopuścił skarżącą do udziału w konkursie. O wyniku konkursu skarżąca została poinformowana pismem z dnia [...] września 2004r. W piśmie tym zawarto stwierdzenie, iż zespół konkursowy wskazał skarżącą jako najlepszego kandydata na stanowisko dyrektora Biura [...] w Ministerstwie Finansów. Od wyniku konkursu odwołał się jeden z jego uczestników. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Szef Służby Cywilnej stwierdził naruszenie zasad przeprowadzenia konkursu polegające na naruszeniu ustalonej przez Szefa Służby Cywilnej procedury przekazanej zespołowi konkursowemu. W tej sytuacji Organ, w dniu [...] listopada 2004r., wydał zarządzenie w przedmiocie ponownego przeprowadzenie konkursu na stanowisko dyrektora Biura [...]w Ministerstwie Finansów. O powyższym skarżąca została poinformowana pismem z dnia [...] listopada 2004r. znak [...]. Pismem z dnia 27 grudnia 2004r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca wniosła do Szefa Służby Cywilnej o uchylenie decyzji nr:[...]. Po rozpoznaniu wniosku skarżącej Organ utrzymał stanowisko zawarte w piśmie nr: [...]. W tym samym dniu tj. 27 grudnia 2004r. skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wymieniona wyżej decyzję, wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - art.7 kpa i art. 8 kpa - niepodjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokonania wyjaśnienia stanu faktycznego - obrazę prawa poprzez błędna interpretację art. 43-47 ustawy o służbie cywilnej - nie załatwienie sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes strony. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem skargi I. L. jest stanowisko Szefa Służby Cywilnej zawarte w piśmie z dnia [...] listopada 2004r. znak [...]. Nie budzi wątpliwości, że stanowisko Szefa Służby Cywilnej jest decyzją administracyjną. Według przyjętego w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i literaturze poglądu, pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są takimi orzeczeniami, nawet gdy nie zachowują w pełni sformalizowanych wymagań przewidzianych w art. 107 § 1 kpa, jeżeli zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzji. Do takich elementów orzecznictwo i piśmiennictwo zalicza przede wszystkim oznaczenia organu administracji, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o stanie sprawy i podpis osoby reprezentującej organ. Niewątpliwie takie warunki sprania pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] listopada 2004r. Dodać należy, że to nie forma, lecz treść rozstrzygnięcia wskazuje na jego walor władczego zajęcia stanowiska przez organ władzy publicznej. Przepis art. 78 Konstytucji RP stanowi, ze każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Wyjątek od tej zasady musi wynikać z ustawy. Dwuinstancyjność postępowania konkursowego nie została wyłączona przepisami ustawy o służbie cywilnej. W myśl postanowień art. 127 § 3 kpa, od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Art. 5 § 2 pkt. 4 kpa wyjaśnia, że ilekroć w przepisach kpa jest mowa o ministrach – rozumie się przez to m.in. kierowników centralnych urzędów administracji rządowej podległych , podporządkowanych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów. Stosownie do treści art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o służbie cywilnej , Szef Służby Cywilnej jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach służby cywilnej, podległym Prezesowi Rady Ministrów. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia – w myśl § 2 cytowanego wyżej artykułu – należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po wydaniu decyzji z dnia [...] listopada 2004r. jako pierwszoinstancyjnej, skarżąca była uprawniona do złożenia do Szefa Służby Cywilnej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie 127 § 3 kpa. Skarżąca z tego uprawnienia nie skorzystała natomiast wniosła skargę do sądu administracyjnego. Wskazać tu należy, że zaskarżeniu do sądu podlegać mogłaby decyzja wydana na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zatem skarżąca nie wyczerpała wszystkich środków odwoławczych, jakie miała do swojej dyspozycji. W tej sytuacji skarga na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] listopada 2004r. nr : [...] jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu przez Sąd. Z tej przyczyny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.