IV SA/Wa 671/08

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) stycznia 2008 r. Nr (...) w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odmówić przyznania prawa pomoc Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 2 października 2008 r. skarżący A. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody (...) z dnia (....) stycznia 2008 r. W nadesłanym w dniu 13 października 2008 r. urzędowym formularzu PPF skarżący sprecyzował, iż wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W rubryce 6 formularza dotyczącej stanu rodzinnego wnioskodawca wymienił dwie córki, w stosunku do których nałożony został na niego obowiązek alimentacyjny. Jak wynika jednak z akt sprawy, córki skarżącego pozostają pod opieką matki, nie prowadzą zatem wspólnego gospodarstwa domowego ze skarżącym. W rubryce 7 wniosku, zatytułowanej majątek wnioskodawcy, skarżący wskazał, iż jest właścicielem nieruchomości rolnej o pow. 2 600 m2 oraz współwłaścicielem wraz z byłą żoną nieruchomości o pow. 1990 m2. Wśród składników majątkowych skarżący wymienił również udziały w B. Sp. Z o.o., które jak oświadczył, zajęte zostały przez komornika. A. B. wskazał ponadto, iż posiada oszczędności w wysokości 400 zł. Jako źródło miesięcznych dochodów wnioskodawca wymienił wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wysokości 750 zł brutto miesięcznie ( 1/4 etatu) oraz dochody z pracy na zlecenie w wysokości ok. 400 zł miesięcznie. W dniu 9 października 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo procesowe A. S.- uczestnika postępowania, w którym strona zwróciła się do Sądu o zweryfikowanie sytuacji majątkowej skarżącego w przedmiocie przyznania adwokata z urzędu. W piśmie tym A. S. wskazała, iż skarżący korzysta z usług prawnych kancelarii adwokackiej, a wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, w jej ocenie, został złożony jedynie w celu odroczenia rozprawy. W związku z powziętymi przez Sąd wątpliwościami co do pozostawania przez skarżącego w stosunku pracy z profesjonalnym pełnomocnikiem, pismem z dnia 17 listopada 2008 r. zobowiązano skarżącego do złożenia, w terminie 7 dni stosownego oświadczenia w tym zakresie, przesyłając jednocześnie skarżącemu pismo A. S. z dnia 2 października 2008 r. do wiadomości. Sąd wezwał jednocześnie skarżącego do uzupełnienia przedmiotowego wniosku o dokumenty wskazujące wysokość uzyskanych w miesiącu wrześniu i październiku 2008 r. dochodów z tytułu umowy zlecenia oraz oświadczenia o wysokości świadczeń alimentacyjnych zasądzonych na rzecz M. i A. B. Wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy doręczono skarżącemu w dniu 27 października 2008 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący w dniu 25 listopada 2008 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) nadesłał dokumenty potwierdzające jego zobowiązanie z tytułu świadczeń alimentacyjnych jak również dochody z tytułu umowy zlecenie. Skarżący nie wykonał natomiast wezwania Sądu w pozostałym zakresie. Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje: W postępowaniu z wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zostały wyjaśnione podstawowe okoliczności dotyczące niezatrudniania oraz niepozostawania w innym stosunku prawnym skarżącego z adwokatem. Skarżący wnioskował o ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie. Warunkiem częściowego przyznania prawa pomocy ( tj. ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika) na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) jest wykazanie braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Należy jednak mieć na uwadze, iż zgodnie z art. 246 § 3 P.p.s.a. adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. W niniejszej sprawie, wobec niejednoznacznego oświadczenia skarżącego zawartego w nadesłanym formularzu w kwestii niezatrudniania profesjonalnego pełnomocnika oraz wobec treści pisma A.S. z dnia 2 października 2008 r. , pismem Sądu z dnia 17 listopada 2008 r. wezwano skarżącego do złożenia, w terminie 7 dni oświadczenia, o którym mowa w art. 246 § 3 P.p.s.a. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie wykonał powyższego wezwania. Nieudzielanie wskazanych powyżej informacji powoduje, że Sąd nie ma możliwości ustalenia, czy skarżący spełnia ustawowe przesłanki dotyczące przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, a w szczególności czy nie zachodzi przeszkoda, o której mowa w art. 246 § 3 P.p.s.a. Prawo pomocy ma charakter wyjątkowy, z czym związany jest ścisły rygoryzm. Jeżeli strona mimo nie budzącej wątpliwości treści wezwania nie stosuje się do niego i nie udziela wymaganych informacji- do czego ma oczywiście prawo- musi się przez to liczyć z negatywnymi dla siebie konsekwencjami z tego tytułu. Za wystarczające dla merytorycznej oceny niniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata nie można natomiast uznać danych zawartych w formularzu PPF. Należy mieć bowiem na uwadze, iż w rubryce 12 formularza, dotyczącej oświadczenia o niezatrudnianiu i niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, skarżący zawarł niejednoznaczną adnotację "nie dotyczy". Informacje, do których udzielenia zobowiązano skarżącego, a które nadal pozostają niewyjaśnione miały istotny wpływ na merytoryczne rozpoznanie złożonego przez niego wniosku o przyznanie adwokata w niniejszej sprawie. Okoliczności te nie mogą stanowić domniemania ze strony Sądu, zwłaszcza, gdy mają stanowić podstawę udzielenia pomocy finansowej ze środków publicznych. Rodzi to obowiązek wszechstronnego ich wyjaśnienia, zwłaszcza gdy informacje udzielone przez osobę wnioskującą o przyznanie prawa pomocy budzą wątpliwości, albo po prostu okazują się niewystarczające dla dokonania tej oceny. Mając zatem na uwadze, iż skarżący nie złożył stosownego oświadczenia o niezatrudnianiu i niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, merytoryczna ocena wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata stała się niemożliwa. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.