IV SA/Wa 680/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2011 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: przyznać T. W. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. T. W. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 21 marca 2011 r. oraz nadesłanych na wezwanie dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń z 25 maja 2011 r. wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i siedmiorgiem dzieci. Pięcioro dzieci jest w wieku szkolnym, natomiast dwoje zarejestrowanych jest w urzędzie pracy jako osoby bezrobotne bez prawa do zasiłku. Źródła dochodu dziewięcioosobowej rodziny stanowią gospodarstwo rolne o powierzchni 1,26 ha, przynoszące niespełna 200 zł średnio miesięcznie oraz rozpoczęta w styczniu bieżącego roku działalność gospodarcza w zakresie skupu złomu i handlu opałem, która obecnie nie przynosi zysków. Żonie skarżącego przyznano zasiłki rodzinne na sześcioro dzieci. Łączna kwota świadczeń wynosi 553,00 zł. Do zasiłków przyznano dodatki: na pokrycie wydatków na dojazdy do miejscowości, w której znajduje się szkoła, z tytułu wychowania dziecka w rodzinie wielodzietnej oraz z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego. Łączna kwota wypłacanych co miesiąc dodatków na pokrycie wydatków na dojazdy do miejscowości, w której znajduje się szkoła i z tytułu wychowania dziecka w rodzinie wielodzietnej wynosi 440 zł. Dodatki z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego w kwocie 100 zł na jedno dziecko wypłacone zostaną we wrześniu bieżącego roku. Jedna z córek skarżącego otrzymuje stypendia w uczelni wyższej. Łączna kwota otrzymywanych świadczeń wynosi 480 zł miesięcznie. Majątek T. W. i jego rodziny stanowi wzmiankowana nieruchomość rolna, a także dom o powierzchni 300 m2 oraz budynki gospodarcze. Wnioskodawca nie dysponuje oszczędnościami, ani wartościowymi przedmiotami. W okresie od 1 lutego 2011 r. do 19 maja 2011 r. saldo na jedynym posiadanym przez niego rachunku bankowym systematycznie spadało. W pierwszym dniu okresu objętego złożonym do akt sprawy wyciągiem wyniosło 1.216,32 zł, w ostatnim zaś 73,34 zł. Jedyny wpływ na konto w tym okresie stanowiło stypendium córki. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Rozpoczęta przez skarżącego w styczniu bieżącego roku działalność gospodarcza w zakresie skupu złomu i handlu opałem nie przynosi aktualnie dochodu, a będącą przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzję w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w kwocie 10.000 zł wydano w związku z prowadzeniem tej działalności. Obecnie do dyspozycji dziewięcioosobowej rodziny skarżącego pozostaje miesięcznie kwota około 1.700 zł. Środki w takiej wysokości mogą wystarczyć co najwyżej na zaspokojenie koniecznych kosztów utrzymania. Potwierdza to fakt, że większą część miesięcznego dochodu w gospodarstwie domowym wnioskodawcy stanowią zasiłki rodzinne, przyznawane w oparciu o kryterium niskiego dochodu rodziny (art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), które służyć mają częściowemu pokryciu wydatków na utrzymanie dzieci (art. 4 ust. 1 powołanej ustawy). Powyższe wskazuje, że T. W., który nie dysponuje jakimikolwiek oszczędnościami, ani wartościowymi przedmiotami, nie jest w stanie poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie zostały zatem spełnione. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.