IV SA/Wa 680/11
PostanowienieWSA w Warszawie2011-07-01
Skład orzekający: sędzia WSA Jakub Linkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej za prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów bez wymaganego zezwolenia, ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Wstrzymanie wykonania decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej jest uzasadnione, gdy jej wykonanie przed zbadaniem legalności przez sąd administracyjny może spowodować znaczne trudności w utrzymaniu rodziny skarżącego, zwłaszcza gdy skarżący nie dysponuje oszczędnościami i nie jest w stanie poczynić niezbędnych oszczędności na utrzymanie siebie i rodziny.Stan faktyczny
T. W. złożył skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska utrzymującą w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł za prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów bez wymaganego zezwolenia. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że grozi mu znaczna szkoda i trudne do odwrócenia skutki ze względu na konieczność utrzymania dziewięcioosobowej rodziny.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji i decyzji Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2010 r.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji i decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2010 r. nr [...].
T. W. wniósł do Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2011 r. utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2010 r. w przedmiocie wymierzenia skarżącemu kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł za prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów metali żelaznych i nieżelaznych bez wymaganego zezwolenia.
W piśmie datowanym na 20 czerwca 2011 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji, gdyż z uwagi na konieczność utrzymania swej dziewięcioosobowej rodziny zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Wniosek jest uzasadniony.
Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 p. p. s. a. na wniosek skarżącego dopuszcza jednak wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zdaniem Sądu zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p. p. s. a. Wykonanie zaskarżonej decyzji, na mocy której wymierzono skarżącemu karę pieniężną w wysokości 10.000 zł, przed zbadaniem jej legalności przez sąd administracyjny, może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p. p. s. a. Uiszczenie bowiem kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł może rodzić trudności w utrzymaniu rodziny skarżącego składającej się z żony i siedmiu dzieci. Należy nadmienić, że w postanowieniu referendarza WSA w Warszawie sądowego z dnia 7 czerwca 2011 r. przyznającemu skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wskazano, że skarżący nie dysponuje jakimikolwiek oszczędnościami ani wartościowymi przedmiotami oraz nie jest w stanie poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p. p. s. a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło