IV SA/Wa 682/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji A. S. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie m.in. odmowy nadania statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej polskiej i wydaleniu z terytorium RP wobec braku przesłanek do udzielenia ochrony uzupełniającej i braku przesłanek do udzielenia zgody na pobyt tolerowany, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji tj. wydalenie skarżącej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej narazi skarżącą na rzeczywiste ryzyko wystąpienia zagrożenia życia, bowiem w kraju pochodzenia grozi jej utrata życia, a w najlepszym przypadku wolności, czy bezpieczeństwa osobistego. Nadto wydalenie skarżącej uniemożliwi jej skutecznie dochodzenie swoich praw w sytuacji, w której okazałoby się, że Sąd uwzględni skargę. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z akt sprawy wynika, iż skarżąca w złożonej do Sądu skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, której wykonanie wiązałoby się bezpośrednio z wydaleniem cudzoziemki z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W ocenie Sądu, wyjazd cudzoziemki - skarżącej z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, pozbawi ją możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a tym samym skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu. Dlatego też zasadne jest pozostanie skarżącej w Polsce do czasu zakończenia niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Mając na uwadze skutki wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd - na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P. p. s. a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.