IV SA/Wa 683/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z.o.o. z siedzibą w W. na pismo Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] września 2011 r. znak [...] w przedmiocie opinii do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę Skarżąca [...] sp. z.o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] września 2011 r. stanowiące pozytywną opinię projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru W. położonego w dzielnicy W. w W.. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej - w odpowiedzi na skargę - wniósł m.in. o jej odrzucenie z uwagi na jej niedopuszczalność. Sąd zważył, co następuje: Zaskarżone pismo Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] września 2011 r., którego legalność kwestionuje strona skarżąca, zostało wydane na wniosek Prezydenta W. i dotyczyło zaopiniowania projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru W., położonego w dzielnicy W. w W. (art. 17 pkt 6 lit a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Otóż organ wykonawczy gminy (w tym przypadku Prezydent W.) sporządzający projekt planu obowiązany jest zwrócić się do wymienionych w ustawie podmiotów o uzgodnienie i zaopiniowanie projektu planu. Jak przyjmuje się w doktrynie i orzecznictwie sądowym, kwestie związania organu prowadzącego procedurę planistyczną stanowiskiem wyrażonym przez inne organy zależy od formy współdziałania (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz., Warszawa 2005 r., s. 492). Jeżeli forma współdziałania przybiera postać opinii, organ sporządzający plan nie jest związany treścią przedstawionej opinii, a po analizie jej treści nie musi jej uwzględnić. Inaczej jest natomiast w przypadku uzgodnień. Jeżeli bowiem organ sporządzający plan z mocy przepisów prawa zobowiązany jest do uzgodnienia projektu planu z wymienionymi w ustawie organami, to stanowisko uzyskane w ten sposób uznaje się za wiążące bezwzględnie. Mając powyższe na względzie należy przyjąć, iż opinia do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wobec tego, że nie ma charakteru wiążącego - nie wymaga formy postanowienia. Z tego też względu w niniejszej sprawie dla dokonania opinii przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej nie ma zastosowania art. 106 K.p.a., albowiem przepis ten, odnosi się wyłącznie do uzgodnienia planu przez właściwy organ, a nie jego zaopiniowania. Jedynie natomiast uwzględnienie przez organ sporządzający projekt planu, uzgodnień dokonanych w trybie art. 106 K.p.a., może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego z punktu widzenia prawidłowości przeprowadzonej procedury planistycznej. W ocenie Sądu należy, zatem uznać, że zaskarżone przez skarżącą pismo Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] września 2011 r., stanowiące opinię do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, o której mowa w art. 17 pkt 6 lit. a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie mieści się w kategorii postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej P.p.s.a., ani też nie jest - jak wskazuje skarżąca - aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4). Z uregulowań dotyczących procedury planistycznej wynika, że przedmiotem skargi strony skarżącej, jako właściciela działki położonej na terenie objętym planem miejscowym może być jedynie uchwała kończąca proces planistyczny w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto z treści art. 17 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynika, że wójt, burmistrz albo prezydent miasta, po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego wprowadza zmiany wynikające z uzyskanych opinii i dokonanych uzgodnień oraz ogłasza o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu, na co najmniej 7 dni przed dniem wyłożenia i wykłada ten projekt do publicznego wglądu na okres, co najmniej 21 dni oraz organizuje w tym czasie dyskusję publiczną nad przyjętymi w tym projekcie planu rozwiązaniami. Ponadto organ wyznacza w ogłoszeniu, termin, w którym osoby prawne i fizyczne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej mogą wnosić uwagi dotyczące projektu planu, nie krótszy niż 14 dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia planu (art. 17 pkt 11). Zatem właściciele i użytkownicy wieczyści nieruchomości na terenie objętym planem mogą jedynie w ten sposób wpływać na ostateczny kształt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji