IV SA/Wa 686/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi B. Z. na uchwałę Rady W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią dokumentów, o których mowa w powołanym przepisie, możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy. W przedmiotowej sprawie, w odpowiedzi na wezwanie z dnia 4 maja 2015 r. do złożenia w zakreślonym terminie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, dotyczących stanu majątkowego i dochodów, B. Z. w piśmie z dnia 26 maja 2015 r. oświadczyła, że rezygnuje z ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, iż chociaż oświadczenie o rezygnacji z ubiegania się przyznanie prawa pomocy oznacza, że skarżąca odstępuje od możliwości ubiegania się o uzyskanie finansowej pomocy Państwa w postępowaniu sądowym, to ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera aktualnie normy, która pozwalałaby umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w przypadku cofnięcia wniosku w tym zakresie, co obliguje do dokonania jego oceny w kontekście przesłanek określonych w art. 246 § 1 ppsa. Wobec tego trzeba podkreślić, że przedmiotem wezwania z dnia 4 maja 2015 r. były dokumenty i oświadczenia, które pozwoliłyby w sposób pełny i jednoznaczny ocenić stan majątkowy i możliwości płatnicze wnioskodawczyni. Niewykonanie tego wezwania uniemożliwiło ustalenie rzeczywistej wielkości dochodu osiąganego przez skarżącą i jej męża, weryfikację wiarygodności jej oświadczenia o majątku, a także określenie relacji wpływów do budżetu domowego do wielkości niezbędnych wydatków strony. Nienadesłanie przez B. Z. żądanych dokumentów oraz zawarte w piśmie z dnia 26 maja 2015 r. oświadczenie o rezygnacji z ubiegania się o przyznanie prawa pomocy oznacza zatem, że odstąpiła ona od wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy osobie fizycznej, w sposób określony w wezwaniu z dnia 4 maja 2015 r. W zaistniałym stanie rzeczy, barak jest więc możliwości pełnej oceny stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawczyni, przy czym nie ma podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w tym zakresie. Powyższe wyklucza możliwość ustalenia, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 246 § 1 ppsa. Brak jest zatem podstaw do przyznania prawa pomocy. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.