IV SA/Wa 687/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka, sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę Wnioskiem z dnia 6 czerwca 2012 r. skarżąca - B. S. prowadząca zakład fryzjerski w P., przy ul. [...], zwróciła się do Starosty P. o sprostowanie oznaczenia działki ewidencyjnej poprzez wpisanie numeru [...] zamiast dotychczasowego [...], a ponadto o dokonanie przedmiotowej korekty w księgach wieczystych, bowiem - zdaniem skarżącej - w akcie notarialnym "stwierdzono pomyłkę z numerami działek". Starosta P. ustalił, że skarżąca oraz uczestnik postępowania sądowoadministracyjnego - H. A. nabyły w drodze umowy kupna-sprzedaży (Akt Notarialny z dnia [...] października 1992 r.; Repert. [...] Nr [...]) odrębne prawa użytkowania wieczystego nieruchomości oznaczonych jako działki gruntu: skarżąca - działki nr [...] o powierzchni 79 m2 (0,0079 ha), uczestnik postępowania — działki nr [...] o powierzchni 81 m2 (0,0081 ha). Przysługujące skarżącej oraz uczestnikowi postępowania, prawa użytkowania wieczystego działek zostały następnie na mocy odrębnych decyzji Burmistrza Gminy i Miasta P. przekształcone w prawa własności. Po zbadaniu treści księgi wieczystej nr [...] założonej dla nieruchomości o numerze ewid. nr [...], w której jako właściciel figuruje uczestnik postępowania oraz księgi wieczystej nr [...] założonej dla nieruchomości o numerze ewid. nr [...], w której jako właściciel figuruje skarżąca, organ administracji uznał, że dokumentacja geodezyjna, w oparciu o którą sporządzono powyższą umowę kupna-sprzedaży, jest wykonana właściwie. Uznał przy tym odpowiednie zapisy operatu ewidencyjnego za zgodne z umową kupna-sprzedaży. Starosta P. ustalił ponadto, że na działce nr [...] znajduje się pawilon handlowy oznaczony numerem porządkowym [...] prowadzony przez uczestnika postępowania, zaś pawilon usługowy oznaczony numerem porządkowym [...] prowadzony przez skarżącą znajduje się na działce nr [...]. Decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. znak: [...] Starosta P. odmówił wprowadzenia do operatu ewidencji gruntów i budynków miasta P. zmiany dotychczasowego numeru [...] przypisanego działce ewidencyjnej gruntu położonej przy ul. [...], na numer [...]. W dniu 4 lipca 2011 r. doręczono skarżącej decyzję Starosty P., od której skarżąca nie wniosła odwołania. Z treści wzmiankowanego powyżej Aktu notarialnego wynika, że w chwili zawierania przez skarżącą oraz uczestnika postępowania z P. w P. (dalej: zbywca), powyższej umowy kupna-sprzedaży, skarżąca oraz uczestnik postępowania złożyły oświadczenia o tym, że obie nieruchomości były zabudowane pawilonami usługowo-handlowymi (odpowiednio) przez skarżącą oraz uczestnika postępowania (§ 1. in fine). Ponadto z treści zawiadomienia Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] czerwca 1993 r. o dokonanym wpisie w księdze wieczystej wynika, że skarżąca oraz uczestnik postępowania są właścicielkami pawilonów. We wskazanej powyżej dokumentacji brak oznaczenia nieruchomości: skarżącej oraz uczestnika postępowania, numerami porządkowymi. Z treści znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy wypisu z rejestru gruntów oraz odrysu z dnia 30 grudnia 1990 r. (fotokopia) wynika, że zlokalizowanym przy ul. [...]: nieruchomości o numerze ewid. [...] i o pow. 0, 0079 ha został przypisany numer porządkowy - [...], z kolei nieruchomości o numerze ewid. [...] i o pow. 0, 0081 ha - nie został przypisany żaden numer porządkowy. Ponadto z treści wypisów z rejestru gruntów oraz wypisów z kartoteki budynków z dnia 17 czerwca 2011 r. oraz kopii mapy ewidencyjnej, wynika, że nieruchomość o numerze ewid. [...] o pow. 0, 0079 ha z usytuowanym na niej budynkiem o pow. 49 m2, wskazana jako stanowiąca własność skarżącej, oznaczona jest numerem porządkowym [...], natomiast nieruchomość o numerze ewid. [...] o pow. 0, 0081 ha z usytuowanym na niej budynkiem o pow. 47 m2 wskazana jako stanowiąca własność uczestnika postępowania, oznaczona jest numerem porządkowym [...]. Pismem z dnia 31 sierpnia 2012 r. skarżąca wystąpiła do Starosty P. o prawidłowe oznaczenie nieruchomości, zdaniem skarżącej stanowiącej jej własność, a pomyłkowo oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] zamiast [...], podnosząc, że w następstwie pomyłkowego oznaczenia nieruchomość skarżącej została obciążona długami uczestnika postępowania. Organ administracji pismem z dnia 16 października 2012 r. wezwał skarżącą do sprecyzowania treści wniosku, tj. czy żąda wznowienia postępowania, czy też stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P., a następnie przekazał wniosek skarżącej Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] (dalej: Wojewódzki Inspektor), który wszczął postępowanie administracyjne w przedmiocie stwierdzenia nieważności powyższej decyzji Starosty P. z dnia [...] czerwca 2011 r. Pismem z dnia 2 listopada 2012 r. skarżąca wystąpiła do Wojewódzkiego Inspektora z żądaniem stwierdzenia w trybie art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267; dalej: K.p.a.) nieważności decyzji Starosty P. podnosząc, że Starosta P. w uzasadnieniu swojego stanowiska błędnie i bezpodstawnie przyjął, że numery działek zostały pomylone w akcie notarialnym sporządzonym przy nabyciu prawa wieczystego użytkowania tych działek, ponadto, że od wielu lat posiada nieruchomość oznaczoną numerem porządkowym [...], na której wybudowała pawilon handlowy. Zdaniem skarżącej Akt notarialny został sporządzony prawidłowo, a pomyłkowa zamiana nastąpiła w związku z przekazywaniem nieruchomości likwidowanego zbywcy. Wojewódzki Inspektor decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. znak: [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. uznając, że decyzja nie narusza prawa, bowiem orzekający w postępowaniu ewidencyjnym organ administracji był związany treścią dokumentu, na podstawie którego dokonuje się wpisu, a stan prawny nieruchomości obowiązany był ustalić, w pierwszym rzędzie, na podstawie wpisu w księdze wieczystej. Gdy zaś wpis ten nie odpowiada rzeczywistemu stanowi prawnemu, do orzekania w tej kwestii uprawniony jest sąd powszechny na podstawie art. 10 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U.2001.124.1361 ze zm.) Po rozpoznaniu odwołania, w którym skarżąca stwierdziła, że akt notarialny został sporządzony prawidłowo w oparciu o pomylone opisy i mapy obu działek, decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. znak [...] Główny Geodeta Kraju utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora. W ocenie organu odwoławczego, skoro skarżąca, wnioskująca o wprowadzenie zmian, nie przedłożyła żadnego z dokumentów przewidzianych w przepisach § 12 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 29 marca 2001 r. (Dz.U. Nr 38, poz. 454; dalej: Rozporządzenie), z którego wynikałby odmienny stan prawny od wykazywanego dotychczas w ewidencji gruntów i budynków, to nie można decyzji Starosty P., zarzucić wady rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. Organ odwoławczy uznał, że sam fakt użytkowania nieruchomości niezgodnie z prawem własności, nie może stanowić podstawy do wprowadzenia zmian polegających na zamianie numerów działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca podniosła, że w przebiegu postępowania administracyjnego nie zbadano w sposób należyty zgłoszonych przez skarżącą dowodów nieprawidłowości postępowania Starosty P. w zakresie ustalenia treści zapisów rejestru gruntów i budynków oraz nie zbadano szczegółowo podstawy nadania numerów geodezyjnych działkom faktycznie użytkowanym przez skarżącą oraz uczestnika postępowania. Zwróciła ponadto uwagę na fakt obciążenia hipoteką nieruchomości, na której skarżąca wybudowała pawilon, a której właścicielem, zgodnie z kwestionowanymi przez skarżąca zapisami, jest uczestnik postępowania. Do skargi skarżąca dołączyła fotokopię zawartej ze zbywcą, umowy dzierżawy terenu o pow. 49 m2oraz fotokopię udzielonego skarżącej w dniu [...] maja 1985 r. pozwolenia na budowę pawilonu usługowego. W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Jak ustalono powyżej, Starosta P. w przebiegu postępowania administracyjnego zgromadził min.: ostateczną decyzję administracyjną o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności spornych nieruchomości oraz zawiadomienie o wpisie dokonanym w księdze wieczystej założonej dla spornej nieruchomości, tj. dokumentację, o której mowa w przepisach § 12 ust. 1 pkt 1 oraz pkt 4 Rozporządzenia, a która stanowi podstawę uwidaczniania w ewidencji gruntów i budynków praw osób i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2 oraz w § 11 ust. 1 pkt 1 i 2 Rozporządzenia, do gruntów, budynków i lokali. W ocenie Sądu, z treści tej dokumentacji wynika, że skarżąca nabyła prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, zlokalizowanej w P. przy ul. [...], oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], o pow. 0,0079 ha, uprzednio zabudowanej przez skarżącą pawilonem handlowo usługowym, które to prawo zostało następnie przekształcone w prawo własności tej nieruchomości. Ten stan faktyczny (w zakresie oznaczenia numeru ewidencyjnego oraz powierzchni nieruchomości) i prawny został, jak ustalono, ujawniony w operacie ewidencyjnym, a następnie włączony do akt postępowania w formie wypisu z rejestru gruntów oraz wypisu z kartoteki budynków. Ponieważ wymieniona powyżej dokumentacja nie zawiera numerów porządkowych spornych nieruchomości, podnoszona przez skarżącą niezgodność polegająca na faktycznym władaniu przez skarżącą nieruchomością o numerze porządkowym [...], której jako właścicielka wskazana jest w operacie ewidencyjnym uczestnik postępowania, nie może stanowić podstawy do dokonania zmiany w operacie. Zaznaczyć przy tym należy, na co zwrócił uwagę organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji, że skarżąca w przebiegu postępowania nie przedstawiła żadnych dokumentów, których treść byłaby niezgodna z dokumentacją zgromadzoną przez Starostę P., a przez to mogła być poddana ocenie jako ewentualna podstawa dokonania zmiany w zapisach operatu na podstawie odrębnych przepisów Rozporządzenia. Skoro zatem przywołane zapisy operatu ewidencyjnego pozostają w zgodzie z odpowiednimi zapisami dokumentacji stanowiącej podstawę dokonywania zmian w operacie ewidencyjnym, brak było podstaw do dokonania przez Starostę P. w operacie jakichkolwiek zmian, wobec czego, ocenę dokonaną przez Głównego Geodetę Kraju, który nie dopatrzył się w decyzji Starosty P. rażącego naruszenia prawa, o którym mowa w przepisie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., należało, zdaniem Sądu, uznać za słuszną. Sąd uważa przy tym za zasadne, w świetle wzmiankowanej treści odrysu mapy ewidencyjnej z dnia 30 grudnia 1990 r. oraz przedłożonych Sądowi wraz ze skargą dokumentów, zwrócić uwagę na treść zapisów Aktu notarialnego, tj. wspomnianego oświadczenia złożonego przez kupujących w § 1 oraz zapisu § 3 pkt d). Skoro bowiem skarżąca, jak oświadczyła we wzmiankowanym piśmie z dnia 2 listopada 2012 r., wybudowała przed dniem [...] października 1992 r. (zawarcie umowy) pawilon na nieruchomości oznaczonej numerem porządkowym [...], wówczas - w świetle powyższego - przedmiotem umowy kupna-sprzedaży prawa użytkowania wieczystego musiałaby być nieruchomość oznaczona jako działka ewid. [...], bowiem zgodnie z treścią odrysu, numerem ewidencyjnym [...] oznaczono nieruchomość o numerze porządkowym [...]. Jednakowoż wyjaśnianie powyższych kwestii wykraczało, w ocenie Sądu, poza zakres postępowania administracyjnego, nie podlegając tym samym kontroli sądowoadministracyjnej i w tym zakresie przywołane zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Niejako na marginesie, Sąd uważa za wskazane podkreślić, że władanie przez skarżącą nieruchomością, która zgodnie z wpisem w księdze wieczystej oraz danymi zawartymi w ewidencji gruntów nie stanowi własności skarżącej, nie może, w świetle przepisów Rozporządzenia, stanowić podstawy dokonania zmiany w operacie ewidencyjnym. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.