IV SA/Wa 69/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.) Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak Sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 23 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w osobie Anny Szymańskiej w sprawie ze skargi A. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany użytku gruntowego postanawia: oddalić wniosek A. R. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w osobie Anny Szymańskiej. W piśmie z dnia 24 lipca 2013 r. skarżący zawarł wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w osobie Anny Szymańskiej od orzekania w niniejszej sprawie. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 10 sierpnia 2013 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wyłączenie sędziego, w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, poprzez podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziego i okoliczności uprawdopodabniających istnienie tej przyczyny. W dniu 23 sierpnia 2013 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego, stanowiące odpowiedź na powyższe wezwanie. W piśmie tym skarżący stwierdził, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zawiadomienia o rozprawie znajduje się nie jego podpis, zaś rozprawa odbyła się, kiedy skarżący przebywał na urlopie. Zakwestionował wydanie przez tego samego sędziego postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dodał, że cyt. "w sprawie w ogóle chodzi o zmowę urzędników". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy stwierdzić, że przedmiotowy wniosek nie obejmuje swoim zakresem przyczyn wyłączenia sędziego wskazanych w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. Ponadto, stosownie do uregulowań art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Strona obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia we wniosku zgłoszonym do sądu, stosownie do art. 20 § 1 p.p.s.a. Przyczyną ewentualnego braku bezstronności jest osobista relacja łącząca sędziego ze stroną lub jej przedstawicielem, natomiast nie uzasadnia wniosku o wyłączenie sędziego jego merytoryczna praca, w tym wydawanie orzeczeń sądowych w toku postępowania. Objęte treścią normy z art. 18 § 1 p.p.s.a. przyczyny wyłączenia nie mogą być interpretowane rozszerzająco, treść art. 18 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że zawarte w tym przepisie wyliczenie jest wyczerpujące (por. postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1241/10, Lex nr 1113571; postanowienie NSA z dnia 21 września 2911 r., sygn. akt II OZ 805/11, Lex nr 1069173). Nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż wnioskodawca kwestionuje zasadność i prawidłowość rozstrzygnięć podejmowanych z udziałem sędziego objętego wnioskiem. Rozstrzygnięcia te mogą być kwestionowane jedynie w drodze właściwych środków zaskarżenia, przysługujących stronie w toku postępowania. Okoliczność, że skarżący nie jest zadowolony z dotychczasowego prowadzenia postępowania przez sąd, nie może stanowić podstawy do wyłączenia sędziego (por. postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1068/11, Lex nr 1149557; postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II OZ 540/11, Lex nr 1083793). Jak wynika z oświadczenia odebranego od sędziego, nie istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w niniejszej sprawie. Nie zachodzą również ustawowe przesłanki wynikające z art. 18 p.p.s.a. Jeżeli zaś sędzia, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, złoży oświadczenie, że nie zachodzą okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w określonej sprawie i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (postanowienie NSA z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt II OZ 541/12, Lex nr 1282358). W ocenie Sądu, skarżący nie wskazał przyczyn, które uzasadniałyby zastosowanie określonych w ustawie środków prawnych. Z tego względu, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.