IV SA/Wa 69/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Magdalena Durzyńska, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Wójcik, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Tomiło-Nawrocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2015 r. sprawy ze skargi K. K., K. K., S. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania - oddala skargę - Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził niedopuszczalność odwołania K. K. oraz K. K. od decyzji Starosty Powiatu w W. z dnia [..] maja 2012 r., nr [...] w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości położonych w obrębie K., gmina K., oznaczonych jako działki ew. o nr.: [...], [...], [...], [...], [...], [...], stanowiących współwłasność M.K. oraz S. K.. W uzasadnieniu postanowienia, że odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. wnieśli K. K., K. K. oraz S. K.. Z uwagi na to, że współwłaścicielami przedmiotowych działek są S. K., M K. oraz to odwołanie S. K. zostanie rozpatrzone odrębnie. Organ wskazał, że przepis art. 134 k.p.a. wskazuje na dwie przesłanki skutecznego złożenia odwołania. Jedna z nich dotyczy zachowania terminu do wniesienia odwołania. Druga dotyczy niedopuszczalności odwołania z przyczyn przedmiotowych, albo z przyczyn podmiotowych. Podmiotowy charakter mają przyczyny w postaci oczywistego braku po stronie określonego podmiotu legitymacji odwoławczej, niezdolności do czynności prawnej. Z akt sprawy przedmiotowej sprawy wynika, że wnioskiem z dnia [...] września 2010 r. R. K. zwrócił się o wydanie decyzji w sprawie ograniczenia wykonalności korzystania z części nieruchomości gruntowych o nr ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...], położonych w obr. K., które według danych z ewidencji gruntów i budynków oraz z aktów notarialnych nr [...] z dnia [...] maja 1958 r. i nr [...] z dnia [...] stycznia 1968 r., stanowią współwłasność M. K. oraz S. K.. Wobec tego K. K. i K. K., jako niebędący współwłaścicielami ww. działek nie posiadają w przedmiotowym postępowaniu legitymacji odwoławczej. Dlatego też należało stwierdzić niedopuszczalność ich odwołania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na to postanowienie złożyli K. K., K. K. i S. K. wnosząc o jego uchylenie, gdyż jest dla nich krzywdzące i niesprawiedliwe, bo nie są zgodne z całą prawdą i stanem faktycznym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do treści art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że stwierdzenie niedopuszczalności odwołania w trybie art. 134 k.p.a. z przyczyn podmiotowych dotyczy sytuacji wniesienia odwołania przez jednostkę nie mającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia, albo wniesienia odwołania przez stronę nie mającą zdolności do czynności prawnych, (por. B.Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, 7 wydanie, Wydawnictwo C.H.Beck, str. 590-591). Zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji odwołanie służy jedynie stronie, zaś stroną na podstawie art. 28 k.p.a., jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Pojęcie interesu prawnego jest rozumiane jako przyznanie podmiotowi przez przepis prawa materialnego, określonych korzyści lub nałożenie na niego określonych obowiązków. W ocenie Sądu w okolicznościach rozpoznawanej sprawy Wojewoda [...] prawidłowo na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził niedopuszczalność odwołania K. K. i K. K. z powodu oczywistego braku legitymacji do skutecznego jego wniesienia. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy K. K. i K. K. nie mają przymiotu strony w postępowaniu prowadzonym przez Starostę [...] o wydanie decyzji w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości z tego powodu, że nie posiadają tytułu własności do działek objętych tym postępowaniem. Z tego powodu skarżący nie brali udziału w postępowaniu przed organem I instancji, jak również nie została im doręczona wydana w tej sprawie decyzja Starosty [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...]. Zatem, skoro oboje skarżący nie są właścicielami nieruchomości wskazanych w decyzji I instancji, to oczywistym jest, że pozbawieni są przymiotu strony w rozumieniu art 28 k.p.a., a to oznacza, że nie mogli skutecznie wnieść odwołania. Stąd też skarga K. K. i K. K. wniesiona na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. nie mogła odnieść oczekiwanego skutku i dlatego też podlegała oddaleniu. Sąd również oddalił skargę S. K. z powodu braku interesu prawnego - w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. - do zaskarżenia postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], gdyż nie dotyczyło ono wniesionego przez nią odwołania. Jak wskazał organ w uzasadnieniu postanowienia odwołanie skarżącej od decyzji Starosty [...] nr [...] zostanie rozpatrzone odrębnie. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.