IV SA/Wa 696/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędziowie sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi T. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącego T. S.A. z siedzibą w W. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpoznaniu zażalenia P. S.A. reprezentowanej przez radcę prawnego, od postanowienia Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. w sprawie odmowy wydania wypisów z ewidencji gruntów i budynków, stwierdził niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że w toku rozpatrywania zażalenie organ odwoławczy stwierdził, iż w aktach sprawy brak jest pełnomocnictwa do reprezentowania P. S.A. przez radcę prawnego J. C.. W aktach znajdowało się bowiem pełnomocnictwo z dnia [...] stycznia 2012 r. ważne przez okres jednego roku od daty wystawienia. Z uwagi na powyższe po bezskutecznym wezwaniu strony do dostarczenia stosownego upoważnienia dla radcy prawnego J. C. do złożenia zażalenia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wydał na zasadzie art. 134 k.p.a. postanowienie nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia. Organ II instancji podał, że stosując się do wytycznych zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2013r. sygn. akt IV SA/Wa 1390/13, pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. wezwał radcę prawnego J. C. do uzupełnienia zażalenia o pełnomocnictwo udzielone przez stronę do jego złożenia. Podał, że w dniu [...] stycznia 2014 r. do [...] Urzędu Wojewódzkiego w W. wpłynęło pełnomocnictwo z dnia [...] stycznia 2014 r. udzielone radcy prawnemu J. C. do reprezentowania T. S.A. z siedzibą w W. (poprzednio P.). W ocenie organu występujący w sprawie radca prawny J. C. nie legitymuje się pełnomocnictwem upoważniającym do złożenia w dniu [...] stycznia 2013 r. zażalenia w imieniu P. S.A. W aktach znajduje się pełnomocnictwo z dnia [...] stycznia 2012 r. ważne przez okres jednego roku od daty wystawienia oraz pełnomocnictwo z dnia [...] stycznia 2014 r. do reprezentowania T. S.A. z siedzibą w W.. Zdaniem organu z istoty pełnomocnictwa, jako oświadczenia woli o charakterze materialnoprawnym, wynika, że niedopuszczalne jest udzielanie pełnomocnictwa z mocą wsteczną, co wyklucza uznanie, że pełnomocnictwo z dnia [...] stycznia 2014 r. upoważniało do złożenia zażalenia w dniu [...] stycznia 2013 r. W przedmiotowej sprawie, w związku z podjęciem czynności w postępowaniu przez pełnomocnika bez doręczenia organowi pełnomocnictwa do działania w postępowaniu zażaleniowym, organ wezwał stronę pismem z dnia [...] lutego 2013 r. do usunięcia braku formalnego. Wezwanie strony a nie pełnomocnika wynikało z faktu, że skoro zażalenie wnosił pełnomocnik uprawniony dotychczas, jego mocodawca winien mieć możliwość potwierdzenia czynności wniesienia zażalenia w przypadku nie udzielenia występującego z zażaleniem pełnomocnikowi dalszego umocowania do reprezentowania. Z prawa potwierdzenia czynności wniesienia zażalenia strona nie skorzystała. W związku z tym organ uznał, że w określonym w wezwaniu z dnia [...] stycznia 2014 r. terminie nie dołączono do akt przedmiotowej sprawy dokumentu dającego umocowanie radcy prawnemu J. C. do reprezentowania strony w dniu [...] stycznia 2013 r., a więc nie dopełniony został obowiązek wynikający z art. 33 § 2 kpa. Ponadto postanowienie Prezydenta W. zostało doręczone radcy prawnemu J. C. w dniu [...] stycznia 2013 r. kiedy pełnomocnictwo z dnia [...] stycznia 2012 r. do reprezentowania strony straciło już ważność. Należy więc uznać, zdaniem organu, że sporządzone postanowienie nr [...] nie zostało prawidłowo doręczone stronie. Tym samym nie weszło do obrotu prawnego. Na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła T. S.A. reprezentowana przez radcę prawnego, zarzucając mu wydanie z naruszeniem: 1) art. 32 w zw. z art. 33 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego poprzez nieprawidłowe uznanie, że występujący w sprawie pełnomocnik nie legitymuje się pełnomocnictwem upoważniającym do złożenia zażalenia na postanowienie Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2013r. w sprawie odmowy wydania wypisów z ewidencji gruntów i budynków, podczas, gdy z treści złożonego pełnomocnictwa z dnia [...] stycznia 2014r. jednoznacznie umocowanie takie wynika, 2) art. 134 K.p.a w zw. z art. 144 K.p.a. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i uznanie, że w sprawie zachodzi przesłanka do stwierdzenia niedopuszczalności wniesionego zażalenia na postanowienie Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2013r., 3) Art. 6,7 i 8 K.p.a poprzez nieuwzględnienie, że udzielenie w dniu [...] stycznia 2014r, pełnomocnictwa o zawartej w nim treści i zakresie wskazuje, że postanowienie Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2013r. w sprawie odmowy wydania wypisów z ewidencji gruntów i budynków zostało skarżącemu doręczone i weszło do obrotu prawnego. Podnosząc powyższe naruszenia skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w niniejszej sprawie w dniu [...] stycznia 2014r. działającemu pełnomocnikowi zostało udzielone pełnomocnictwo w sprawie zażalenia na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2013r. nr [...] o odmowie wydania wypisów z ewidencji gruntów i budynków. Argument organu, że pełnomocnik nie legitymuje się pełnomocnictwem upoważniającym do złożenia w dniu [...] stycznia 2013r. zażalenia w imieniu P. S.A. pozostaje bezzasadny, albowiem z treści pełnomocnictwa z dnia [...] stycznia 2014r. wynika dokładnie jego zakres oraz to, do jakiej sprawy zostało ono udzielone. Ponadto treść tego pełnomocnictwa, że zostało udzielone w sprawie zażalenia na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2013r. nr [...], oznacza, iż mocodawca po pierwsze zapoznał się z treścią postanowienia Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2013r., a więc zostało mu ono doręczone, a po drugie umocował pełnomocnika do złożenia zażalenia właśnie na to orzeczenie. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć, że w niniejszej sprawie orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 3 października 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 1390/13 uchylił poprzednie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października 2013 r., którym stwierdzono niedopuszczalność zażalenia. Sąd wskazał wówczas, że brak pełnomocnictwa w przypadku odwołania (zażalenia) składanego przez pełnomocnika należy traktować jako brak formalny, o którego uzupełnienie należy wezwać samego pełnomocnika, nie zaś stronę, bowiem strona ustanawiając pełnomocnika zleca mu wszystkie czynności procesowe. Stosunek pełnomocnictwa powoduje, że stosownie do art. 40 § 2 K.p.a. pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jeżeli zatem pełnomocnik nadal występuje, pomimo, że stosunek pełnomocnictwa wygasł i brak jakiegokolwiek oświadczenia złożonego przez samą stronę, należy wezwanie o złożenie pełnomocnictwa kierować do pełnomocnika. Dopiero w przypadku nie usunięcia przez pełnomocnika braku formalnego przez przedłożenie prawidłowego pełnomocnictwa do reprezentowania odwołującego się, konieczne jest wezwanie samego odwołującego się o podpisanie odwołania. Sąd zauważył wówczas wezwanie w trybie art. 64 § 2 K.p.a. zostało skierowane przez organ do P. S.A., nie zaś do pełnomocnika. Wyrokiem tym zatem zarówno organ jak i Sąd orzekający obecnie są związani. Podkreślić wobec tego należy, że Sąd kontrolując obecnie zaskarżone postanowienie przede wszystkim musi ocenić, czy organ wykonał wytyczne Sądu. Jak wynika z akt sprawy, w piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r., organ wezwał pełnomocnika odwołującego się do nadesłania stosownego pełnomocnictwa, w terminie 7 dni. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi w dniu [...] stycznia 2014 r. W piśmie nadanym w dniu [...] stycznia 2014 r. r.pr. J. C. przesłał do organu pełnomocnictwo substytucyjne z dnia [...] stycznia 2014 r. udzielone mu przez r.pr. M. K., pełnomocnictwo dla r.pr. M. K. udzielone przez T. S.A. oraz odpis z KRSu tej spółki. Mimo nadesłania takiego pełnomocnictwa [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uznał, że występujący w sprawie radca prawny J. C. nie legitymuje się pełnomocnictwem upoważniającym do złożenia w dniu [...] stycznia 2013 r. zażalenia w imieniu P. S.A., ponieważ w aktach znajduje się pełnomocnictwo z dnia [...] stycznia 2012 r. ważne przez okres jednego roku od daty wystawienia oraz pełnomocnictwo z dnia [...] stycznia 2014 r. do reprezentowania T. S.A. z siedzibą w W.. Dlatego organ uznał, że pełnomocnik nie był właściwie umocowany do złożenia zażalenia na postanowienie Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2013r. W ocenie Sądu stanowiska tego nie można podzielić. Zgodnie z art. 32 Kodeksu postępowania administracyjnego strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. W orzecznictwie sądowym prezentowany jest pogląd, że uregulowania prawne w zakresie pełnomocnictwa zawarte w Kodeksie postępowania administracyjnego nie są kompletne, dlatego należy posiłkowo stosować zasady wyrażone w Kodeksie cywilnym. Zgodnie zaś z zasadami wyrażonymi w Kodeksie cywilnym w przypadku braku umocowania po stronie pełnomocnika ważność czynności zależy od potwierdzenia jej przez mocodawcę (art. 103 § 1 i art. 104 Kodeksu cywilnego). Potwierdzenie ma charakter uniwersalny w tym znaczeniu, że obejmuje zarówno formę, jak i termin dokonania czynności oraz przewidziane dla niej skutki. Jednocześnie niedołączenie pełnomocnictwa do pisma sporządzonego w imieniu mocodawcy a kierowanego do organu stanowi brak pisma, który może zostać usunięty (art. 64 § 2 Kpa). Jeśli usunięcie braku nastąpi w terminie prawem przewidzianym, wówczas nie ma znaczenia, jaką datą pełnomocnictwo zostało oznaczone. Data ta może być późniejsza od daty wezwania strony do usunięcia braku pisma, natomiast istotnym jest zakres pełnomocnictwa oraz by pełnomocnictwo w rzeczywistości udzielone zostało do danej sprawy (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 941/05, z dnia 16 marca 2010 r., sygn. I OSK 1701/09; 14 maja 2014 r., sygn. II OSK 2745/12). Powyższy pogląd Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni akceptuje. Stwierdzić zatem należy, że pełnomocnictwo substytucyjne z dnia [...] stycznia 2014 r. udzielone r.pr. J. C. dotyczy "zażalenia na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2013 r. (...), czyli czyni zadość wezwaniu organu. Brak zatem było podstaw do stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia z tego powodu. Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że w sprawie nie ma znaczenia, że pełnomocnik posiada pełnomocnictwo substytucyjne do działania w imieniu T. S.A. Pełnomocnictwo to bowiem pochodziło do innego radcy prawnego, który był prawidłowo umocowany do działania w imieniu T-. S.A. (następcy prawnego P. S.A) i umożliwiało udzielanie dalszych pełnomocnictw. Brak było zatem podstaw do jego kwestionowania. Prezentowany pogląd stoi także w sprzeczności z twierdzeniem organu, że postanowienie nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., z racji skierowania do pełnomocnika, które nie legitymował się wówczas aktualnym pełnomocnictwem nie weszło do obrotu prawnego. Zresztą jak już wyżej podniesiono, sprawa była już wcześniej przedmiotem kontroli Sądu, który nie stwierdził wówczas, by skarżone postanowienie z dnia [...] stycznia 2013 r. nie weszło do obrotu prawnego. Z podniesionych względów skargę należało uznać za uzasadnioną. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w pkt 1 sentencji. W pkt 2 orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 cyt. ustawy. Po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zastosuję się do wytycznych w nim zawartych i rozpozna zażalenie (merytorycznie) na postanowienia Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r.