IV SA/Wa 696/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. R. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. D. R. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ponieważ złożone przez wnioskodawcę (na urzędowym formularzu PPF) oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach okazało się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz budziło wątpliwości, w piśmie z dnia 9 czerwca 2018 r. zobowiązano go do złożenia w terminie 14 dni dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń potwierdzających stan majątkowy i możliwości płatnicze, to jest: a) zaświadczenia pracodawcy potwierdzającego wysokość wynagrodzenia D. R.; b) wyciągów z rachunków bankowych skarżącego i jego żony; c) zaświadczenia z właściwego biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazującego, czy D. R. otrzymywał płatności bezpośrednie i/lub inne świadczenia, a także wskazującego numer rachunku bankowego podany przez D. R. do ewidencji producentów; d) oświadczenia, czy jego żona otrzymuje zasiłek macierzyński; e) oświadczenia, czy on lub jego żona pobierają świadczenie wychowawcze oraz f) kopii dokumentów potwierdzających podaną we wniosku wysokość wydatków na rachunki i dojazdy do pracy, a także innych wydatków na konieczne utrzymanie. Opisane wezwanie doręczono D. R. w dniu 27 czerwca 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru na karcie nr 32 akt sprawy). Skarżący nie nadesłał żadnego z wymaganych dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń. Mając powyższe na uwadze, trzeba podkreślić, że brak jest podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w sprawie sytuacji majątkowej wnioskodawcy, jeżeli on sam nie przedstawia niezbędnych do oceny tej sytuacji dokumentów. Odstępując od złożenia wymaganych dokumentów D. R. nie usunął więc wątpliwości, jakie budzi oświadczenie zawarte w złożonym przezeń wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tym samym uniemożliwił dokonanie oceny jego rzeczywistej sytuacji materialnej. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu. Należy nadmienić, że w dniu 11 lipca 2018 r. D. R. złożył do akt sprawy pismo, w którym stwierdził, iż w związku z trudnościami w uzyskaniu wszystkich zaświadczeń, przesyła wymaganą opłatę. Do pisma skarżący dołączył kopię potwierdzenia wpłaty 100 zł na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.