IV SA/Wa 697/07
WyrokWSA w Warszawie2007-06-27
Skład orzekający: Alina Balicka, Anna Szymańska, Agnieszka Łąpieś-Rosińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja kasacyjna, która uchyla decyzję organu niższej instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, może stanowić podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego?Ratio decidendi
Decyzja kasacyjna, która uchyla decyzję organu niższej instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, nie kończy postępowania administracyjnego i tym samym nie może stanowić podstawy do jego wznowienia. Instytucja wznowienia postępowania ma charakter nadzwyczajny i może być wszczęta jedynie wobec decyzji ostatecznej, która rozstrzyga merytorycznie o istocie sprawy.Stan faktyczny
Skarżący S. B. złożył wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego, opierając go na art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., wskazując na niezebranie niezbędnych dokumentów przez organ. Główny Geodeta Kraju odmówił wznowienia postępowania, uznając, że decyzja kasacyjna, która uchyliła poprzednią decyzję i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania, nie kończy postępowania. Skarżący wniósł skargę do WSA, argumentując, że spełnione zostały formalne przesłanki do wznowienia postępowania. WSA rozpoznał sprawę i oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie sędzia WSA Anna Szymańska, asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant Andrzej Malinowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania - oddala skargę -
Zaskarżoną przez S. B. decyzją z dnia [...] lutego 2007r. nr [...] Główny Geodeta Kraju utrzymał w mocy decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] grudnia 2006r. odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie, w której została wydana decyzja Głównego Geodety Kraju z dnia [...] września 2006r. uchylająca
i przekazująca do ponownego rozpoznania - sprawę rozstrzygniętą decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2006r. Wskazaną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2003r.
o zatwierdzeniu operatu modernizacji ewidencji i budynków dla obrębu geodezyjnego "[...]" gm. Z.
Wniosek o wznowienie postępowania S. B. oparł na art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W uzasadnieniu wniosku S. B. podniósł, iż w trakcie toczącego się postępowania przed Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego
i Kartograficznego Województwa [...] nie zgromadzono niezbędnych dokumentów, które pozwoliłyby na ustalenie stanu faktycznego i rozstrzygnięcie sporu. Dlatego też do wniosku S. B. dołączył dokumenty, które jego zdaniem nie były znane organom przed wydaniem ostatecznego rozstrzygnięcia z dnia [...] września 2006r.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] lutego 2007r. Główny Geodeta Kraju stwierdził, iż postępowanie administracyjne wznawia się w sprawie zakończonej decyzją ostateczną kończącą postępowanie. W przedmiotowej sprawie natomiast S. B. domagał się wznowienia postępowania w sprawie w której wydana została wprawdzie decyzja ostateczna lecz nie kończąca postępowania w sprawie, albowiem decyzją z dnia [...] września 2006r. Główny Geodeta Kraju uchylił i przekazał do ponownego rozpoznania - sprawę rozstrzygniętą decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2006r. Skoro, więc sprawa administracyjna jest dalej rozpatrywana to tym samym postępowanie nie zostało zakończone, a ten fakt uniemożliwia wznowienie postępowania.
W dniu 13 marca 2007r. S. B. reprezentowany przez K. B. skierował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zgadzając się z odmową wznowienia postępowania. W uzasadnieniu skargi S. B. szczegółowo opisał stan faktyczny sprawy począwszy od wydania decyzji
w sprawie modernizacji i ewidencji budynków, wskazując na uchybienia jakimi dotknięte było postępowanie prowadzone przez Starostę [...]. Z tego też tytułu skarżący domagał się stwierdzenia nieważności tej decyzji. Zdaniem skarżącego jednak w celu prawidłowego wyjaśnienia sprawy niezbędna jest "weryfikacja istniejących dokumentów w celu ustalenia dokumentacji", dlatego też wnosił o wznowienie postępowania. W ocenie skarżącego brak było podstaw prawnych do odmowy wznowienia postępowania w sytuacji gdy spełnione zostały formalne przesłanki
tj. wniosek złożył podmiot uprawniony, wskazana została podstawa prawna oraz zachowany został termin do złożenia takiego wniosku. W tej sytuacji postępowanie organu, jak i samą odmowę przyjęcia dowodów w sprawie skarżący ocenił jako odmowę przyjęcia dowodów w sprawie naruszenia prawa przez Starostę [...]. Swoje stanowisko strona skarżąca uzupełniła pismami z dnia 27 maja 2007r. oraz z dnia 18 czerwca 2007r. wykazując wadliwość prowadzonych postępowań zarówno przed Starostą [...] jak i nieważnościowego.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując stanowisko wyrażone
w zaskarżonych decyzjach wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;
Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo
o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto w świetle art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z póź. zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpatrując wniesioną skargę z punktu widzenia powyższych kryteriów uznać należy, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, gdyż zarówno zaskarżona decyzja Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lutego 2007r. jak i poprzedzająca ją decyzja tego organu z dnia [...] grudnia 2006r.nie naruszają prawa.
Skarżący S. B. domagał się wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją kasacyjną tj. decyzją Głównego Geodety Kraju z dnia [...] września 2006r. uchylającą i przekazującą do ponownego rozpoznania - sprawę rozstrzygniętą decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2006r. Zdaniem sądu stanowisko Głównego Geodety Kraju odmawiające wznowienia postępowania jest prawidłowe.
Instytucja wznowienia ma charakter nadzwyczajny i nie może być wszczęta, zanim decyzja nie stanie się ostateczna. Jednocześnie zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa tryb ten nie ma zastosowania do decyzji kasacyjnej, która stanowi typowe rozstrzygnięcie procesowe i nie przesądza o istocie sprawy. Daje jedynie podstawę do ponownego postępowania. Utrzymuje więc stan sprawy w toku, co skutkuje niemożnością wznowienia. Mimo ostateczności nie budzi, więc wątpliwości zakaz jej wznowienia, gdyż nie kończy ona sprawy a jedynie postępowanie (por. K. Sobieralski, Zagadnienie charakteru prawnego decyzji kasacyjnych a możliwość wykorzystania instytucji wznowienia postępowania administracyjnego, ST 2000, nr 3, s. 51-54; podobnie B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 2004, s. 627).
W wyroku z dnia 22 maja 1991 r., IV SA 349/91, OSP 1992, z. 10, poz. 229 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż: "1. Decyzja kasatoryjna nie wyczerpuje toku postępowania administracyjnego (art. 138 § 2 k.p.a.), a więc nie staje się decyzją ostateczną dającą podstawę do wznowienia postępowania w sprawie (art. 145 § 1 k.p.a.). 2. Wznowienie postępowania wobec decyzji nieostatecznej stanowi rażące naruszenie prawa i z mocy art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. skutkuje stwierdzeniem nieważności decyzji wydanej w wyniku tak wznowionego postępowania" (podobnie wyrok NSA z dnia 9 czerwca 1992 r., SA/Wr 534/92, ONSA 1993, nr 4, poz. 92).
Wobec powyższego brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego
z przyczyn formalnych i dlatego też prawidłowo organ działając na podstawie art. 149
§ 3 k.p.a. odmówił wszczęcia postępowania. Jednocześnie nie można mówić
o naruszeniu interesu prawnego skarżącego ( co też S. B. zarzucał
w skardze). Z uwagi bowiem na fakt toczącego się postępowania "nieważnościowego" skarżący powinien właśnie w tym postępowaniu przedstawić dokumenty oraz dowody, które jego zdaniem mają istotne znaczenie dla wyjaśnienia sprawy oraz prawidłowego jej rozstrzygnięcia. Natomiast obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie będzie ich ocena i ustosunkowanie się do podniesionych zarzutów oraz zgłoszonych dowodów.
W tym stanie faktycznym, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło