IV SA/Wa 701/17

WyrokWSA w Warszawie2017-07-03

Skład orzekający: Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Anna Falkiewicz-Kluj, Wanda Zielińska-Baran

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia, wydana z powodu wadliwości postępowania wyjaśniającego i uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji, jest zgodna z prawem?
Ratio decidendi
Decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia jest zgodna z prawem, jeśli organ pierwszej instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w sposób należyty, a wady decyzji (w tym uzasadnienia) uniemożliwiają jej merytoryczne rozpatrzenie przez organ odwoławczy. W takim przypadku organ odwoławczy, stosując art. 138 § 2 k.p.a., powinien wskazać okoliczności, które należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Stan faktyczny
Starosta odmówił przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego materiałów sporządzonych przez geodetę uprawnionego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na naruszenie przepisów postępowania przez organ pierwszej instancji, w szczególności na wadliwe uzasadnienie decyzji i nieprecyzyjny protokół weryfikacji. Geodeta złożył skargę do WSA, zarzucając m.in. naruszenie terminów postępowania przez oba organy oraz brak odniesienia się do tych zarzutów przez organ odwoławczy.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant ref. Marta Pachulska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2017 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego materiałów oddala skargę Decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...]. Starosta [...] odmówił przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego materiałów sporządzonych przez geodetę uprawnionego P. S. w ramach pracy geodezyjnej zgłoszonej w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w W. pod numerem [...], dotyczącej wykonania mapy z projektem podziału działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], położonych w obrębie O. gmina S.. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wskazał, że stosownie do art. 12b ust. 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, organ do którego przekazane zostały zbiory danych lub inne materiały stanowiące wynik prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, niezwłocznie weryfikuje pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii. W przypadku negatywnego wyniku weryfikacji, starosta zwraca wykonawcy przekazane przez niego materiały wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości, a wykonawca prac geodezyjnych ma prawo, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu, ustosunkować się na piśmie do wyników weryfikacji. Jeżeli organ nie uwzględni stanowiska wykonawcy, wydaje decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do zasobu zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez tego wykonawcę. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego analizując zgromadzony materiał dowodowy uznał, że ocena opracowania dokonana przez Starostę [...], przedstawiona w protokole weryfikacji z dnia [...] marca 2016 roku była negatywna. Zarówno operat jak i protokół zawierający wyszczególnione nieprawidłowości wykonania pracy, zwrócono wykonawcy. W dniu [...] czerwca 2016 roku Starosta [...] wydal decyzję nr [...] odmawiającą przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego materiałów sporządzonych w ramach pracy geodezyjnej zgłoszonej po numerem [...]. Analizując treść zaskarżonego rozstrzygnięcia Starosty [...] organ odwoławczy ustalił, że zostało ono wydane z naruszeniem przepisów prawa, co wskazuje na zasadność zarzutu podniesionego w odwołaniu dotyczącego wadliwej podstawy prawnej. Organ II. instancji podał, że stosownie do art. 107 § 3 K.p.a. jednym ze składników decyzji jest powołanie podstawy prawnej, a następnie wyjaśnienie tej podstawy w uzasadnieniu prawnym decyzji. Podstawa prawna decyzji winna być powołana dokładnie, gdyż wskazuje nie tylko na zastosowane przez organ przepisy prawa ale i na stan prawny obowiązujący w czasie orzekania. Z kolei uzasadnienie prawne decyzji polega na wyjaśnieniu podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Wydając decyzję odmawiającą przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego opracowania sporządzonego przez wykonawcę pracy geodezyjnej Starosta [...] jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wydając zaskarżoną decyzję Starosta [...] działał jako organ I. instancji co wskazuje, że powołanie podstawy prawnej w rozstrzygnięciu było nieuzasadnione. Ponieważ usunięcie stwierdzonego uchybienia nie mogło zostać naprawione w trybie art. 113 § 1 k.p.a.. należało, zdaniem [...]WINGiK uchylić zaskarżoną decyzję Starosty [...] z powodu uchybienia przepisom postępowania administracyjnego. Ponadto, w ocenie organu odwoławczego, przeprowadzony i udokumentowany proces weryfikacji opracowania przez Starostę [...] nie pozwala ustalić, czy intencje weryfikującego wyrażone poprzez ogólnikowe zapisy w protokole weryfikacji, zostały właściwie zinterpretowane przez wykonawcę pracy. Forma opisania usterek nie wskazuje jednoznacznie jakich działań naprawczych oczekiwał weryfikator od wykonawcy pracy, aby mogła ona zostać przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Sposób w jaki opisano nieprawidłowości stwierdzone w pkt 4 protokołu nie wskazuje, jakie konkretne usterki stwierdzono podczas weryfikacji. Przytoczenie jedynie, że "z powodu ilości stwierdzonych błędów i usterek oraz wykazanych w tabeli w punkcie 5 nieprawidłowości wynikających z naruszenia przepisów prawa, zwracam przedmiotowy operat geodecie w celu jego poprawy, bez wskazania wszystkich braków i nieprawidłowości (wykonawcą pracy jest geodeta a nie inspektor kontroli)", w ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie wyczerpuje nakazu rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 8 lipca 2014 r. w sprawie formularzy dotyczących zgłaszania prac geodezyjnych i prac kartograficznych, zawiadomienia o wykonaniu tych prac oraz przekazywania ich wyników do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2014 r. poz. 924) związanego z określeniem zakresu wskazanych nieprawidłowości. W celu jednoznacznego określenia oczekiwań weryfikatora oraz wywołania merytorycznej i fachowej polemiki z wykonawcą należało, zdaniem organu II. instancji, na etapie weryfikacji opracowania wskazać jakie nieprawidłowości miał na myśli weryfikator dokonując wpisu w pkt 4 protokołu oraz jakich czynności naprawczych oczekiwał od wykonawcy pracy. Dopiero tak szczegółowo uzasadnione stanowisko będzie gwarancją, że wykonawca pracy właściwie zrozumiał intencje organu i umożliwi merytoryczne ustosunkowanie się do stawianych zarzutów. Rozpatrując zarzut naruszenia przepisów art. 39 ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego ustalił, że w tym przypadku organ I. instancji również ograniczył się do bardzo ogólnego opisu swoich oczekiwań skierowanych do wykonawcy pracy. W ocenie organu odwoławczego jeżeli weryfikator pracy stwierdził, że wykonawca dokonał wyznaczenia niewłaściwych punktów to powinien uzasadnić swoje stanowisko wskazując w sposób czytelny dowody świadczące o zasadności poczynionych ustaleń. Ponadto należało szczegółowo opisać, których konkretnych punktów granicznych zarzut dotyczy. Organ odwoławczy zauważył, że w pkt 5.1 protokołu weryfikacji wskazano brak "właściwej analizy dokumentów archiwalnych." podając jako naruszony przepis prawa § 6 ust. 1 i § 71 ust. 7 rozporządzenia MSWiA z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych oraz § 37 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Ogólny charakter sprawozdania sporządzonego przez geodetę uprawnionego nie zwalnia weryfikatora z obowiązku właściwego udowodnienia zarzutu wskazanego w pkt 5.1 protokołu weryfikacji. Podniesione braki powinny zostać na etapie procesu weryfikacji nie tylko szczegółowo wymienione ale również uzasadnione. W ocenie [...]WINGiK, należało wymienić jakich dokumentów udostępnionych z zasobu wykonawca nie wykorzystał lub wykorzystał w sposób błędny oraz wskazać jaki miało to wpływ na końcowy wynik pracy. W ocenie organu II. instancji kluczowym dla niniejszej sprawy było wskazanie, źródła pochodzenia poszczególnych punktów granicznych oraz dokładności ich położenia. Brak szczegółowego opisania zarzutu przez weryfikatora w połączeniu z lakonicznym wyjaśnieniem wykonawcy uniemożliwia precyzyjne określenie zakresu sporu pomiędzy organem I. instancji a wykonawcą pracy. Również podniesiony w pkt 5.4 protokołu zarzut, zdaniem organu odwoławczego, nie został szczegółowo opisany przez weryfikatora. Nie wskazano w sposób czytelny jakie błędy stwierdzono w wynikach pomiaru dokonanego przez wykonawcę. Forma opisania usterki sugeruje, że wyniki pomiaru nie spełniają określonych przepisami dokładności. Nie wskazano jednak wartości stwierdzonych błędów oraz przyczyn ich powstania. Zdaniem organu odwoławczego, aby ocenić zasadność odmowy przyjęcia dokumentacji do zasobu geodezyjnego, konieczne jest by przyczyny tej odmowy były konkretne i przedstawione w sposób jasny, czytelny i zrozumiały, umożliwiający wykonawcy rzeczowe ustosunkowanie się do przedstawionych zarzutów i mogło służyć do stworzenia warunków zmierzających do usunięcia nieprawidłowości. Organ odwoławczy wskazał, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I. instancji winien uprzednio uzupełnić materiał dowodowy (protokół weryfikacji) poprzez ustalenie okoliczności i faktów, które pozwolą na jednoznaczne, czytelne i zrozumiale przedstawienie zarzutów wskazanych w protokole z [...] marca 2016 r. Podał, że z tak zgromadzonym materiałem należy następnie zapoznać wykonawcę pracy w trybie przepisów art. 10 k.p.a. Wniesione przez wykonawcę ewentualne uwagi i zastrzeżenia w stosunku do stanowiska organu, powinny zostać wnikliwie rozpatrzone przez organ I instancji. Dopiero w sytuacji kiedy wykonawca nie uzupełni stwierdzonych nieprawidłowości a Starosta [...] nie uwzględni ewentualnych wyjaśnień lub zastrzeżeń złożonych przez wykonawcę weryfikowanej pracy, może zostać wydana decyzja administracyjna o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez tego wykonawcę. W decyzji należy wskazać właściwą podstawę prawną podjętego rozstrzygnięcia popartą uzasadnieniem, które pozwoli prześledzić zastosowane przez organ przepisy prawa i będzie tłumaczyło dlaczego organ zastosował określoną regulację prawną, czyli zawierało uzasadnienie prawne, o którym stanowi art. 107 § 3 k.p.a. Ustalenia zawarte w rozstrzygnięciu organu powinny wynikać z materiału dowodowego i powinny być spójne z treścią protokołu weryfikacji. Organ odwoławczy podał również, że rozpatrując ponownie sprawę Starosta [...] powinien ustosunkować się również do zarzutów podniesionych w odwołaniu dotyczących pojawienia się w decyzji nowych ustaleń, które nie zostały wymienione w protokole weryfikacji oraz zarzutu niezachowania terminu rozpatrzenia sprawy. Na tę decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] grudnia 2016 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł P. S.. Zaskarżonej decyzji zarzucił m.in.: 1. brak odniesienia się w zaskarżonej decyzji do zarzutu dotyczącego postępowania prowadzonego niezgodnie z terminami Kodeksu Postępowania Administracyjnego , wymienionego w punkcie b odwołania z dnia [...] lipca 2016 r. od decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...].06.2016 r. 2. prowadzenie przez organ odwoławczy postępowania niezgodnie z wymogami wynikającymi z K.p.a. - bowiem korespondencja od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartografii nie zawierająca daty, podpisu i pieczątki nie może stanowić dokumentu w sprawie. Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w dniu [...] kwietnia 2016r. wpłynęła do Starosty jego odpowiedź na uwagi do protokołu weryfikacji, natomiast decyzja odmowna została wydana dopiero dnia [...] czerwca 2016r. czyli prawie dwa miesiące później. Zgodnie z zapisami art. 35 i art. 36 Kpa. organ powinien rozpatrzyć sprawę w ciągu miesiąca lub w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie wynikającym z art. 35, powiadomić stronę o nowym terminie wskazując przyczyny zwłoki. Organ nie powiadomił o przyczynach zwłoki ani nie podał nowego terminu załatwienia sprawy, do czego był zobowiązany na podstawie art. 36 Kpa. Zgodnie z informacją zamieszczoną na decyzji została ona wydana w dniu [...] czerwca 2016r., jednak data wysyłki znajdująca się na kopercie to dopiero [...] lipca 2016r. W jego ocenie organ powinien wyjaśnić dlaczego dopiero 21 dni po podpisaniu decyzji przez wicestarostę została ona przekazana do wysyłki. Ponadto wskazał, że zażalenie na postanowienie Starosty [...] nr [...] z dnia [...].08.2016r. dotyczące sprostowania oczywistej omyłki również zawierało zarzut, wymieniony w punkcie 3, dotyczący celowego działania Starosty [...] mającego na celu wstrzymywanie oraz wydłużanie procesu rozpatrzenia przez [...]WINGiK odwołania od decyzji. W toku prowadzonego postępowania organ odwoławczy postanowieniem nr [...] z dnia[...] października 2016r. uchylił zaskarżone postanowienie, ale w uzasadnieniu nie odniósł się do kwestii dotyczącej terminu załatwiania sprawy przez Starostę. W ocenie Skarżącego Organ I. instancji nie wyjaśnił, a organ odwoławczy winien zająć jednoznaczne stanowisko do przedstawionego zarzutu co do poprawności terminu rozpatrzenia sprawy. W decyzji jedynie umieścił informację "Rozpatrując ponownie sprawę Starosta [...] powinien ustosunkować się również do oraz zarzutu niezachowania terminu rozpatrzenia sprawy". Treść powyższego zapisu nie jest jednoznacznie określona, a wręcz wskazuje na celowe nie zajęcie stanowiska przez organ odwoławczy i zrzucenie tego zadania na organ I instancji. Biorąc pod uwagę fakt, że sprawa wykonania podziałów nieruchomości stała się bezprzedmiotowa (podziały zostały już wykonane przez inną jednostkę wykonawstwa geodezyjnego) może dojść do sytuacji, gdzie żaden organ nie odniesie się do przedstawionego zarzutu niedotrzymania poprawności terminów w przedmiotowej sprawie. Zdaniem Skarżącego również zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa - art. 35 i art. 36 K.p.a., bowiem Organ nie powiadomił go o przyczynach zwłoki ani nie podał nowego terminu załatwienia sprawy, do czego był zobowiązany na podstawie art. 36 K.p.a. Skarżący podał, że wprawdzie organ odwoławczy przesłał do niego pismo w sierpniu 2016r. znak sprawy [...], jednak pismo to nie zawierało dokładnej daty jak również podpisu osoby uprawnionej i pieczątki. W związku z powyższym, nie stanowi poprawnie sporządzonego urzędowego dokumentu w przedmiotowej sprawie, czym przyczyniło się do nie zachowania poprawności terminu rozpatrzenia sprawy. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu kwalifikującym ją do wyeliminowania z obiegu prawnego. Główny zarzut podniesiony przez Skarżącego dotyczy niezałatwienia spraw zarówno przez organ I. instancji, jak też przez organ odwoławczy z naruszeniem terminów określonych w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego. Należy jednak mieć na względzie, że P. S. przedmiotem skargi w niniejszej sprawie uczynił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nr [...] z [...] grudnia 2016 r., a nie bezczynność czy przewlekłość tego organu. Przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie nie budzi zastrzeżenia Sądu i został wyraźnie oraz precyzyjnie określony przez Skarżącego. Okoliczność ta ma o tyle istotne znaczenie, bowiem w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zachowanie terminów załatwienia sprawy administracyjnej i efektywność w jej rozpatrywaniu jest przedmiotem kontrol sądowej w postępowaniu ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a nie w postępowaniu ze skargi na decyzję administracyjną (art. 3 § 2 pkt 1 tej ustawy) (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2016 r., sygn. I OSK 3165/14, z dnia 23 maja 2017 r" sygn. akt II OSK 2391/15). Sąd orzekający w niniejszej sprawie pogląd ten podziela. Wobec tego podniesione przez Skarżącego zarzuty dotyczące niedochowania przez organy orzekające w niniejszej sprawie ustawowych terminów na załatwienie sprawy, w sytuacji gdy przedmiotem skargi jest decyzja administracyjna, nie mogą prowadzić do uwzględnienia skargi. Zresztą uchylenie decyzji organów orzekających w sprawie przy uwzględnieniu tylko tego zarzutu, w sytuacji gdy rozstrzygnięcia organów odpowiadającej prawu i byłoby bezcelowe i prowadzące do przedłużenia postępowania administracyjnego. Również zarzut dotyczący braku odniesienia się przez organ odwoławczy do kwestii niezałatwienia sprawy przez organ I. instancji w ustawowym terminie jest niezasadny. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego rozpatrywał bowiem odwołanie od decyzji Starosty [...], a nie zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, o jakim mowa w art. 37 K.p.a. Tylko bowiem w trybie z art. 37 K.p.a. organ odwoławczy bada przesłanki terminowości załatwienia sprawy i ewentualnie wyznacza termin na jej załatwienie. Kwestia dotycząca opóźnienia między wydaniem decyzji I instancji ([...] czerwca 2016r.) a jej wysyłki ([...] lipca 2016r.) także nie miała wpływu na wynik sprawy. Dotyczy ona bowiem organizacji pracy urzędu. Wobec tego zarzut, że organ odwoławczy nie ustosunkował się do niej nie może prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji. Przesłanie do Skarżącego pism nie zawierających daty ani podpisu służbowego pracownika jest również uchybieniem organu, jednakże nie mającego absolutnie żadnego wpływu na treść wydanej decyzji, wobec czego nie może stanowić podstawy do uwzględnienia skargi. Kwestia ta nie miała znaczenia dla jego sytuacji procesowej, ponadto Skarżący miał możliwość podjęcia interwencji w organie i wystąpienie o nadesłanie podpisanego egzemplarza pisma. Mimo, że we wniesionej skardze P. S. podniósł jedynie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, to jednak na podstawie art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd obowiązany jest rozstrzygnąć wniesioną skargę w granicach danej sprawy nie będąc związany jej zarzutami i wnioskami. Oznacza, że Sąd bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu. Niezwiązanie granicami skargi oznacza, że sąd ma prawo, a jednocześnie obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Kontrolując zaskarżoną decyzję po kątem legalności Sąd uznał, że rozstrzygnięcie organu II. instancji odpowiada prawu. Zaskarżona decyzja ma charakter decyzji kasatoryjnej. Należy podkreślić, że Sąd kontrolując decyzję kasatoryjną winien ograniczyć swoje oceny zasadniczo do analizy przesłanek zasadności uchylenia decyzji I instancji (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2016 r., I OSK 3165/14, CBOSA). Zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a., organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Należy podkreślić, że przepis ten pozwala organowi odwoławczemu wydać decyzję kasacyjną jedynie wówczas, gdy organ pierwszej instancji w ogóle nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego albo przeprowadził je w taki sposób, że zachodzi potrzeba uzupełnienia go w znacznej części. Analiza akt sprawy pozwala na przyjęcie, że organ odwoławczy prawidłowo ocenił, ze decyzja Starosty [...] zawierała takie braki, które nie mogły zostać konwalidowane przez organ odwoławczy i koniecznym było uchylenie tej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Starosta [...] odmówił przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego materiałów sporządzonych przez geodetę uprawnionego P. S. w ramach pracy geodezyjnej zgłoszonej w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w W. pod numerem [...], dotyczącej wykonania mapy z projektem podziału działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], położonych w obrębie O, gmina S,. W uzasadnieniu decyzji podał, że przyczyną takiego rozstrzygnięcia było m.in. brak ustalenia tytułów prawnych do części nieruchomości dzielonych, niewłaściwe obliczenia współrzędnych projektowanych punktów granicznych, brak analizy dokładnościowej pomiaru z pojedynczej stacji referencyjnej. Zgodzić należy się z organem odwoławczym, że decyzja Starosty [....] nie odpowiada wymaganiom z art. 107 § 3 K.p.a., ponieważ w uzasadnieniu tej decyzji brak jest wskazania jakie konkretne usterki stwierdzono podczas weryfikacji materiałów znajdującym się w operacie złożonym przez wykonawcę pracy geodezyjnej. Z treści protokołu weryfikacji wynika, że złożone przez geodetę materiały oceniono negatywnie w części dotyczącej kompletności przekazywanych rezultatów i w części dotyczącej weryfikacji zbiorów danych i innych materiałów pod względem zgodności z przepisami prawa geodezyjnego. Zwrot przez organ weryfikujący operatu geodecie w celu jego poprawy, bez wskazania wszystkich braków i nieprawidłowości nie wyczerpuje nakazu rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 8 lipca 2014 r. w sprawie formularzy dotyczących zgłaszania prac geodezyjnych i prac kartograficznych, zawiadomienia o wykonaniu tych prac oraz przekazywania ich wyników do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2014 r. poz. 924) związanego z określeniem zakresu wskazanych nieprawidłowości, na co trafnie zwrócił uwagę organ odwoławczy. Zgodzić zatem należy się z oceną organu odwoławczego, że przeprowadzony i udokumentowany proces weryfikacji opracowania przez Starostę [...] nie pozwala ustalić, czy intencje weryfikującego wyrażone poprzez ogólnikowe zapisy w protokole weryfikacji, zostały właściwie zinterpretowane przez wykonawcę pracy. Forma opisania usterek nie wskazuje jednoznacznie jakich działań naprawczych oczekiwał weryfikator od wykonawcy pracy, aby mogła ona zostać przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Również pozostałe argumenty przedstawione przez organ odwoławczy dotyczące prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia są prawidłowe, wobec czego Sądu uznał, że nie ma potrzeby ich powtarzania. Wskazać należy, że zgodnie z art. 138 § 2 K.p.a. organ odwoławczy przekazując sprawę, powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego dopełnił również tej przesłanki wskazując na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego przez organ I. instancji m.in. poprzez ustalenie okoliczności i faktów, które pozwolą na jednoznaczne przedstawienie zarzutów wskazanych w protokole z [...] marca 2016 roku i koniecznością zapoznania wykonawcy prac geodezyjnej z tymi zarzutami. Brak jest zatem podstaw do uznania, że organ odwoławczy naruszył przepis art. 138 § 2 K.p.a. Sąd nie dostrzegł również w zaskarżonej decyzji takiego naruszenia prawa, które nakazywałoby uwzględnienie skargi z urzędu. Dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło