IV SA/Wa 704/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. Z. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2017 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić dla G. Z. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. G. Z. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części oraz ustanowienie adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 31 marca 2017 r. oraz dołączonych do niego i nadesłanych na wezwanie dokumentów źródłowych, a także z dokumentów znajdujących się w aktach postępowania administracyjnego wynika, że skarżąca jest osobą zaliczoną do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Jedyny dochód gospodarstwa domowego stanowi emerytura G. Z. w wysokości 508,49 zł miesięcznie. Świadczenie nie zostało podwyższone z uwagi na nieudowodnienie wymaganej długości okresów składkowych i nieskładkowych. Wnioskodawczyni zamieszkuje lokal socjalny i jest z tego tytułu zadłużona. Ponosi także koszty leczenia. Nie korzysta z pomocy społecznej. Skarżąca nie wykazała jakichkolwiek oszczędności, innych zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Uwzględniając aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak mieszkanie, wyżywienie, czy ubranie, należy stwierdzić, że dochód ze świadczenia emerytalnego skarżącej może co najwyżej wystarczyć na zaspokojenie kosztów koniecznego utrzymania. Nie dysponując przy tym oszczędnościami, ani majątkiem, który mógłby przynieść dodatkowy dochód, G. Z. nie jest w stenie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.