IV SA/Wa 705/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia NSA – Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi następcy prawnego C. L. - J. L. na postanowienie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia [...] listopada 1997 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: – umorzyć postępowanie sądowe. C. L. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia [...] listopada 1997 r. w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 1998 r. postępowanie sądowe w sprawie zostało zawieszone przez Naczelny Sąd Administracyjny z uwagi na śmierć skarżącego C. L. Następnie w sprawie ustalono, iż następcą prawnym po zmarłym skarżącym jest jego córka J. L. Wobec powyższego postępowanie sądowe, stosownie do art. 128 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 zwana dalej P.p.s.a.), zostało podjęte postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2009 r. Pismem z dnia 21 kwietnia 2009 r. następca prawny zmarłego skarżącego J. L. cofnęła skargę. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że dokonane w/w pismem procesowym cofnięcie skargi jest dopuszczalne oraz skuteczne w świetle przepisu art. 60 ustawy P.p.s.a, zgodnie z którym, w przypadku cofnięcia skargi przez skarżącego Sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko w sytuacji, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W tej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.