IV SA/Wa 71/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), asesor WSA Marian Wolanin, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2007 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Ministra Środowiska z dnia (...) listopada 2004 r. nr (...) w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz skarżącego M. P. kwotę 440 zł (czterysta czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Starosta Powiatu [...] decyzją z dnia [...] października 1999r. nr [...] udzielił Urzędowi Gminy [...] pozwolenia wodnoprawnego na "Modernizację zbiornika wodnego w miejscowości [...]" gmina [...]. Wnioskiem z dnia 7 marca 2003r. M. P. zwrócił się do Wojewody Mazowieckiego z wnioskiem o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] października 1999r., wskazując, że decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Po zapoznaniu się z tym wnioskiem Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia [...] lipca 2003r. nr [...] umorzył postępowanie administracyjne jako bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu decyzji organ wojewódzki wskazał, że decyzja z 1999 roku została następnie zmieniona decyzją Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. w zakresie terminu jej obowiązywania. Wojewoda stwierdził zatem, że wniosek o stwierdzenie nieważności dotyczył decyzji, która nie istnieje już w obrocie prawnym i w związku z tym postępowanie nadzorcze należało umorzyć. Od decyzji tej M. P. złożył odwołanie do Ministra Środowiska, który decyzją z dnia [...] maja 2004r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 156 kpa uchylił decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2003r. i umorzył postępowanie Wojewody Mazowieckiego prowadzone w tym zakresie. W uzasadnieniu decyzji organ naczelny podał, że postępowanie przeprowadzone przez Wojewodę Mazowieckiego było wadliwe ponieważ już w dacie złożenia przez M. P. wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z 1999r. decyzja ta jak też decyzja ją zmieniająca z 2001 r. nie funkcjonowały już w obrocie prawnym. W związku z tym organ wojewódzki powinien był orzec o odmowie wszczęcia postępowania nieważnościowego ponieważ jego wszczęcie i prowadzenie było niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych. Na powyższą decyzją Ministra Środowiska M. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie tej decyzji w całości i wydanie rozstrzygnięcia co do meritum sprawy tj. stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] października 1999r. zmienionej decyzją z dnia [...] grudnia 2001 r. Po zapoznaniu się ze skargą M. P. na swoją decyzję z dnia [...] maja 2004r. Minister Środowiska decyzją z dnia [...] listopada 2004r. nr [...] działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił swoją decyzję [...] maja 2004r. nr [...], oraz decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2003r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Wojewodzie Mazowieckiemu. W uzasadnieniu decyzji Ministra Środowiska stwierdzono, że słuszność zarzutów M. P. zawartych we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] października 1999r. nr [...] wymaga rozpatrzenia pod kątem istnienia przesłanek wymienionych w art. 156 kpa. Z tego powodu Wojewoda Mazowiecki powinien przeprowadzić postępowanie mające na celu rozpatrzenie w całości przedmiotowego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji i ustalenie czy decyzja z dnia [...] października 1999r. dotknięta jest wadą nieważności. Na powyższą decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2004r. nr [...] M. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie tej decyzji jako naruszającej prawo. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W skardze podniesiono, że nie było wolą strony skarżącej, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia lecz jej merytoryczne załatwienie, co jednoznacznie wynikało z treści skargi złożonej na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2004r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej wskazane kryteria, uznał zasadność skargi, ponieważ zaskarżona decyzja narusza prawo. Organ administracji, podejmując rozstrzygnięcie w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) związany jest treścią żądania skarżącego, ponieważ powyższy przepis daje organowi jedynie możliwość uwzględnienia skargi w całości. Pod pojęciem "uwzględnienie skargi w całości" (art. 54 § 3 ustawy ppsa) należy rozumieć treść żądania skarżącego. Wyjątkowość instytucji autokontroli decyzji, dokonywanej przez organ administracji, nie pozwala na inne, zwłaszcza szersze, rozumienie pojęcia "uwzględnienia skargi w całości" niż to jednoznacznie wynika z treści skargi. W związku z tym orzeczenie to może zawierać jedynie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości lub w części (w zależności od zakresu zaskarżenia) i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy, uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz rozstrzygnięcia organu I instancji i orzeczenie co do istoty sprawy bądź uchylenie zaskarżonej decyzji oraz rozstrzygnięcia organu I instancji i umorzenie postępowania w I instancji. W toku postępowania samokontrolnego nie może zostać wydana decyzja uchylająca zaskarżoną decyzję i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W takim przypadku po stronie organu administracji nie powstaje uprawnienie do wydania rozstrzygnięcia na podstawie przepisów o samokontroli, a zachodzi konieczność przedstawienia skargi do rozpoznania sądowi administracyjnemu. Z treści skargi M. P. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2004r. nr [...] wynika jednoznacznie, że nie było wolą strony skarżącej, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi wojewódzkiemu lecz jej merytoryczne załatwienie i w takim jedynie zakresie organ naczelny mógł dokonać autokontroli na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Decyzja Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2004r. nie czyniła zadość żądaniu skarżącego. Z powyższego zatem wynika, że zaskarżona decyzja Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2004r. została wydana z naruszeniem art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 ww. ustawy.