IV SA/Wa 71/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Protokolant Joanna Kurek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2010 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania J. S. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 3 budynków mieszkalnych jednorodzinnych (jednego w zabudowie wolnostojącej oraz dwóch w zabudowie bliźniaczej) na działce ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W., utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, iż Prezydent W. decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] marca 2006 r. umorzyło postępowanie odwoławcze, zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 20 października 2006 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 916/06 uchylił powyższą decyzję organu odwoławczego. Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. uchyliło decyzję Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2005 r. i przekazało mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ wskazał, że jednocześnie dla terenu objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego osiedla Z., zatwierdzony dnia [...] października 2006 r. uchwałą nr [...] Rady W., opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr [...] poz. [...] z dnia [...] listopada 2006 r. Wobec powyższego Prezydent W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. umorzył postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Organ odwoławczy podniósł, iż z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.), zwanej dalej "u. p. z. p.", wynika, że określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku tego planu - w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W świetle powyższych przepisów, w ocenie organu odwoławczego, i w obliczu uchwalenia planu miejscowego decyzja Prezydenta W. jest prawidłowa. Organ podkreślił, iż związanie prawomocnym wyrokiem sądu rodzi po stronie organu bezwzględny obowiązek zastosowania się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania, chyba że w okresie pomiędzy datą uprawomocnienia się wyroku, a wydaniem rozstrzygnięcia przez organ administracji zaszły zmiany stanu faktycznego lub prawnego uniemożliwiające wydanie decyzji zgodnie z treścią wyroku. Zdaniem organu odwoławczego taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ dla terenu planowanej inwestycji został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Organ drugiej instancji podniósł także, iż w niniejsze postępowanie administracyjnym prowadzone jest na podstawie przepisów u. p. z. p., a zatem organy mają obowiązek działania wyłącznie w granicach prowadzonego postępowania i tym samym nie są władne do skontrolowania procesu budowlanego, który pozostaje we właściwości innych organów administracji. Skargę na decyzję organu odwoławczego z dnia [...] listopada 2009 r. wniósł J. S. zarzucając, że organ: a) niezasadnie umorzył postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, w wyniku czego nie skontrolował zgodności prowadzonego przez wnioskodawców procesu inwestycyjnego z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.: Dz. U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 ze zm.), zwanej dalej "Prawem budowlanym", czym naruszył art. 7, art. 8, i art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "k. p. a.", art. 4, art. 5 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 7, art. 35 ust. 1 i 3 Prawa budowlanego, art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 u. p. z. p. oraz § 29 uchwały z dnia 26 października 2006 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W ocenie skarżącego uchwalenie planu miejscowego stwarzającego sytuację, w której nie jest już wymagana decyzja o ustaleniu warunków zabudowy, nie powoduje, żaby powyższa kontrola miała miejsce, gdyż toczy się postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta W. z dnia [...] maja 2006 r. o pozwoleniu na budowę dla wnioskodawców z postępowania o ustalenie warunków zabudowy. Ponadto skarżący wskazał, iż w decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r. organ odwoławczy nie uznał, iż postępowanie jest bezprzedmiotowe, a w owym czasie obowiązywał już plan miejscowy; b) nie uzasadnił swej decyzji zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k. p. a. W ocenie skarżącego uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest lakoniczne i nie wyjaśnia przyczyny umorzenia postępowania; c) naruszył art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", gdyż nie zastosował się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2005 r. wydanego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 784/04, w którym Sąd uznał, iż przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy nie było uzgodnienia w rozumieniu art. 60 ust. 2 u. p. z. p. oraz dostrzegł m. in. braki w części tekstowej analizy obszaru. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentacją zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Stosownie do art. 105 § 1 k. p. a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Chodzi tu o sytuację, w której w chwili wszczęcia postępowania nie było ono bezprzedmiotowe, lecz stało się takie wskutek jakiegoś zdarzenia, które nastąpiło już w czasie jego trwania. W ocenie Sądu prawidłowe jest stanowisko organu, że zdarzeniem takim, uzasadniającym umorzenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, było wejście w życie w dniu [...] grudnia 2006 r. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego m. in. dla obszaru objętego przedmiotową inwestycją, t. j. działki ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W. Plan ten uchwalony został uchwałą Rady W. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] (Dz. Urz. Woj. [...] nr [...], poz. [...]), a opublikowany w dniu [...] listopada 2006 r. Zgodnie natomiast z art. 4 ust. 1 i 2 u. p. z. p. wynika, że określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku tego planu - w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Przepisy te jednoznacznie wskazują na niemożność wydania decyzji o warunkach zabudowy, gdy obowiązuje plan miejscowy i to niezależnie od tego, czy w dniu złożenia wniosku plan ten już obowiązywał. W niniejszej sprawie postępowanie o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji zostało wszczęte, gdy na obszarze nią objętym nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W takim stanie prawnym została wydana przez Prezydenta W. decyzja z dnia [...] listopada 2005 r. o ustaleniu warunków zabudowy. Została ona uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r., a sprawa została przekazana organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Nie ma przy tym znaczenia dla rozstrzygnięcia okoliczność, że w decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r. organ odwoławczy nie zauważył, iż postępowanie jest bezprzedmiotowe. Niezasadne są wszystkie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów Prawa budowlanego. Nie miały one zastosowania w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy, stąd nie mogły zostać naruszone. Sam skarżący zresztą wskazuje, iż toczy się postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta W. z dnia [...] maja 2006 r. o pozwoleniu na budowę. Zdaniem Sądu nie doszło również do naruszenia art. 107 § 3 k. p. a., ponieważ organ drugiej instancji w sposób jednoznaczny wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż przyczyną umorzenia postępowania było wejście w życie planu miejscowego w trakcie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Nie można też zgodzić się, że organ naruszył art. 153 p. p. s. a. Stosownie do tego przepisu ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. W sprawie został wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroki z dnia 20 października 2006 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 916/06 (powołany w skardze wyrok tego Sądu z dnia 25 lutego 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 784/04 kontrolował zgodność z prawem decyzji rozpatrujący nieco odmienny wniosek). Zaznaczyć jednak należy, iż kontrolowane nim decyzje były wydane w odmiennym stanie prawnym (brak planu miejscowego). W orzecznictwie sądowym jednoznacznie przyjmuje się natomiast, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania przestają wiązać w przypadku zmiany stanu prawnego czyniącej nieaktualnym wyrażony przez sąd pogląd. Wejście w życie w dniu [...] grudnia 2006 r. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego m. in. dla obszaru objętego przedmiotową inwestycją spowodowało, że z uwagi na art. 4 ust. 1 i 2 u. p. z. p. nie jest możliwe wydanie decyzji o warunkach zabudowy, stąd ocena prawna i wskazania zawarte w wyżej wskazanym wyroku z dnia 26 października 2006 r. (a tym bardziej - wyroku z dnia 25 lutego 2005 r.) nie wiąże w rozumieniu art. 153 p. p. s. a. Wobec powyższego Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p. p. s. a.