IV SA/Wa 710/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] S.A. z siedzibą w N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] S.A. z siedzibą w N. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o udzieleniu pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie składowiska i zakładu recyklingu odpadów złożyła [...] S.A. z siedzibą w N. Spółka wniosła także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku wskazała, że w ramach prowadzonej działalności spółka zatrudnia 150 osób, więc wykonanie decyzji, która stanowi podstawę tej działalności, spowoduje zwolnienia grupowe w rejonie o dużym wskaźniku bezrobocia, a w konsekwencji wypłatę odpraw powodujących szkody majątkowe. Zaprzestanie działalności spowoduje także odpowiedzialność umowną spółki za niewykonane zobowiązania, utratę kontrahentów oraz pogorszenie się z tego powodu wizerunku spółki. Kolejne skutki to konieczność likwidacji instalacji, gdzie składowane są odpady, a następnie ich zabezpieczenia. Nieużywana instalacja będzie narażona na stopniową degradację techniczną. Konieczność przeniesienia odpadów będzie wiązała się z kosztami ich wydobycia, transportu na inne składowisko i uiszczenia opłaty za korzystanie ze środowiska. Ze względu na ilość odpadów zgromadzonych na składowisku, a także szacowane koszty ich przeniesienia i złożenia na innym miejscu (inne składowiska są znacznie oddalone), w tym celu spółka będzie musiała ponieść koszt w wysokości ponad 280 mln złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej w skrócie: p.p.s.a., jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. dopuszcza jednak na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższej regulacji wynika, że instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, ponieważ może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu. Jak podnosi się w orzecznictwie sądów administracyjnych, przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować nieodwracalne skutki w postaci likwidacji składowiska odpadów działającego w oparciu o wyeliminowane z obiegu przez zaskarżoną decyzję pozwolenie zintegrowane, które będzie wiązało się z deaktywacją instalacji wykorzystywanej w celu składowania odpadów. Dodatkowo Sąd przychyla się do argumentu skarżącego, że likwidacja składowiska, przed kontrolą legalności zaskarżonej decyzji, niewątpliwie może wyrządzić skarżącemu nieodwracalną szkodę majątkową, ponieważ poniesie on koszty likwidacji, a także transportu odpadów na inne składowisko. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że zachodzą podstawy do wstrzymania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.