IV SA/Wa 719/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Towarzystwa [...] z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania postanowienia w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego postanawia: zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącego Towarzystwa [...] kwotę 300,- (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2012 r. wydanym w sprawie sygn. akt IV SA/Wa 719/12 uwzględnił skargę i w pkt 1. uchylił zaskarżone i poprzedzające je postanowienie oraz w pkt 2. zasądził od organu na rzecz skarżącego 100,-zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych zawarte w powołanym wyroku wniosło skarżące Towarzystwo [...] z siedzibą w W. podnosząc w uzasadnieniu, że Sąd nie uwzględnił znajdującego się w aktach sądowych dowodu żądanej wpłaty w kwocie 200,-zł uiszczonej bezpośrednio w kasie Sądu w dniu 15 maja 2012 r. na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 kwietnia 2012 r. Wniósł o uchylenie w całości postanowienia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania adekwatnie do faktycznych kosztów postępowania poniesionych przez skarżącego w wysokości 200,-zł z tytułu uiszczonego wpisu sądowego od skargi oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w kwocie 100,-zł. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając powyższe zażalenie, uznał zasadność argumentacji w nim podniesionej i postanowieniem z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 995/12 uchylił zaskarżone postanowienie, stwierdzając w uzasadnieniu przedmiotowego rozstrzygnięcia, że Sąd pierwszej instancji, wydając orzeczenie w zaskarżonej części, nie wskazał podstawy prawnej rozstrzygnięcia o kosztach, a nadto orzeczenie to nie zostało uzasadnione. Przyznał też słuszność zarzutom zażalenia stwierdzając, że Sąd pierwszej instancji błędnie określił wysokość kwoty zasądzonej od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącego Towarzystwa, bowiem jak wynika z akt sprawy Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2012 r. wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200,-zl, który skarżące Towarzystwo uiściło bezpośrednio w kasie Sądu. Jednocześnie wskazał, że koszty jakie wiązały się z wniesieniem niniejszego zażalenia są kosztami niezbędnymi do celowego dochodzenia praw strony i jako takie podlegają zasądzeniu na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji również te koszty powinny stać się przedmiotem ponownego rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę w zakresie zwrotu kosztów postępowania między stronami, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie obowiązany będzie w sposób szczegółowy przedstawić motywy podjętego rozstrzygnięcia, wskazując nie tylko podstawę prawną postanowienia, lecz również ją wyjaśniając w odniesieniu do stanu faktycznego niniejszej sprawy. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie rozpoznając sprawę w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego zważył, co następuje. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) na stronach ciąży obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Według tej zasady, każdą stronę obciążają poniesione przez nią koszty postępowania związane z jej udziałem w postępowaniu bez prawa domagania się zwrotu tych kosztów od innej strony. Odnosi się ona zarówno do postępowania przed sądem pierwszej instancji, jak i postępowania przed sądem drugiej instancji. Od powyższej zasady istnieją trzy wyjątki, które stanowią podstawę do orzekania o zwrocie kosztów między stronami. Jednym z nich jest rozwiązanie zawarte w przepisach art. 203 i art. 204 powołanej ustawy, zgodnie z którymi rozliczenie niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego następuje między stronami postępowania sądowoadministracyjnego sensu stricte – skarżącym i organem administracji publicznej – (art. 32) a podmiotem, który wniósł skargę kasacyjną. Stosownie do zawartego w nich unormowaniach koszty postępowania kasacyjnego podlegają zwrotowi "w obydwie strony" w zależności od wyniku sprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, co jest związane z finansową odpowiedzialnością za wynik postępowania (zasada rezultatu). Drugi wyjątek dotyczy sytuacji, gdy postępowanie ulega umorzeniu z powodu uwzględnienia skargi przez organ (art. 201 powołanej ustawy). Trzeci wyjątek stanowi regulacja art. 200 wymienionej ustawy stanowiąca, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lun przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że sąd może orzec o zwrocie kosztów postępowania tylko na rzecz skarżącego i tylko w przypadku, gdy skarga okaże się zasadna. Przy czym pod pojęciem "uwzględnienia skargi" należy rozumieć uwzględnienie skargi w każdej formie i to niezależnie od tego, czy rozstrzygnięcie to odpowiada żądaniu zawartemu w skardze. Natomiast przepis art. 205 § 1 powołanej ustawy do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście – jak to ma miejsce w niniejszej sprawie – zalicza poniesione przez stronę koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony, tj. koszty przejazdów do sądu strony oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. W niniejszej sprawie Sąd wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2012 r. uwzględnił skargę. Powoduje to, że na mocy art. 200 powołanej ustawy skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Zwrot kosztów postępowania nie ogranicza się tylko do kosztów postępowania poniesionych przez stronę w chwili wydania wyroku uwzględniającego skargę, lecz obejmować może również dalsze koszty postępowania, które strona poniosła już po jego wydaniu. Należą do nich także koszty postępowania zażaleniowego, które w świetle powołanego art. 200 są kosztami niezbędnymi do celowego dochodzenia praw strony. Skarżącemu należy się zatem zwrot faktycznie poniesionych i udokumentowanych kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie w wysokości 300,-zł. Na sumę zasądzonych w sentencji postanowienia kosztów postępowania w tym zakresie w niniejszej sprawie – w rozumieniu art. 200 w związku z art. 205 § 1 powołanej ustawy – składają się: kwota 200,-zł uiszczona przez skarżące Towarzystwo w dniu 15 maja 2012 r. tytułem wpisu sądowego od skargi oraz kwota 100,-zł uiszczona przez skarżące Towarzystwo w dniu 9 października 2012 r. tytułem wpisu od zażalenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 200 w związku z art. 201 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.