IV SA/Wa 725/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi G. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. O., prowadzącego Kancelarię w W., ul. [...] tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, powiększoną o kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 22/100) złotych stanowiącą 23% podatku od towarów i usług. Wyrokiem z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 725/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011 r. w przedmiocie wymeldowania. Pełnomocnik strony przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia złożył wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego za pomoc prawną świadczoną z urzędu w tej sprawie skarżącej G. D.. Oświadczył jednocześnie, że należne koszty nie zostały przez skarżącą pokryte w całości ani w części. W wyroku z dnia 6 października 2011 r. Sąd nie rozstrzygnął w zakresie tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. 2 kolei § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3- i 4 oraz niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Stawka minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w niniejszej sprawie, stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia, wynosi 240 złotych. Stawka ta jest adekwatna do nakładu pracy pełnomocnika i zdaniem Sądu nie wymaga podwyższenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów należało orzec jak w sentencji.