IV SA/Wa 728/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o wymeldowaniu z pobytu stałego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. W dniu 23 maja 2009 r. S. K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika procesowego (adwokata). W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że jest osobą samotną, bezdomną, utrzymującą się ze zbiórki odpadów, oraz że nie posiada żadnego majątku nieruchomego, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Do wniosku wnioskodawca dołączył m.in. odpis postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2009 r. o wyznaczeniu jako organu właściwego w sprawie wniosku S. K. o wypełnianie obowiązków wobec osób bezdomnych, Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 157, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) osobie fizycznej przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeśli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając sytuację majątkową i osobistą wnioskodawcy przez pryzmat ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy należało stwierdzić, że złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy jest uzasadniony. Brak majątku, dochodów i sytuacja osobista wnioskodawcy uzasadniają przyznanie mu prawa pomocy w żądanym zakresie. Okoliczności przestawione we wniosku i wynikające z dołączonych do niego dokumentów wskazują bowiem, że wnioskodawca zalicza się do osób żyjących w ubóstwie, które w zamiarze ustawodawcy mają być beneficjentami systemu pomocy prawnej udzielanej z urzędu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.