IV SA/Wa 729/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] w D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] w D. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary administracyjnej na przewoźnika postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. [...] w D., za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Sądu skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z [...] stycznia 2016 r. utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...] z [...] października 2015 r. o nałożeniu kary administracyjnej w wysokości 21302,50 zł. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że: - brak zadośćuczynienia wnioskowi może skutkować wszczęciem postępowania egzekucyjnego i wyegzekwowaniem od Skarżącego równowartości nałożonej kary oraz obciążeniem go kosztami egzekucyjnymi, co oznacza trudne do odwrócenia skutki; - z uwagi na fakt, że Skarżący jest spółką prawa [...] i nie posiada rachunku bankowego prowadzonego w walucie polskiej, ewentualny zwrot wyegzekwowanych kwot (w razie uchylenia zaskarżonego aktu) może spowodować po jego stronie stratę finansową wskutek co najmniej dwukrotnego przewalutowania uiszczonej i zwracanej kwoty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący jest zobowiązany uprawdopodobnić zajście co najmniej jednej z przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków) poprzez podanie konkretnych faktów i dowodów. Skarżący tego nie uczynił, gdyż nie podał żadnych danych ani nie nadesłał żadnych dokumentów wskazujących, że uiszczenie nałożonej kary stwarza dla niego niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki (np. wskazanie relacji wielkości nałożonej kary do uwarunkowań ekonomicznych prowadzenia działalności przez danego przewoźnika). Odnosząc się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu wniosku należy podnieść, że: - w przypadku uiszczenia kary i ewentualnego późniejszego wyeliminowania przez Sąd z obiegu prawnego zaskarżonej decyzji organ będzie zobowiązany do jej zwrotu; uiszczenie kary nie jest więc skutkiem trudnym do odwrócenia (patrz: postanowienie NSA o sygn. akt II OZ 459/16 - dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych); kosztów egzekucyjnych można z kolei uniknąć uiszczając w terminie nałożoną karę; - Skarżący nie uprawdopodobnił, iż uszczerbek, jakiego doznałby w powyższej sytuacji (uiszczenia kary i późniejszego uchylenia zaskarżonego aktu), wskutek dwukrotnego przewalutowania danej kwoty, spowodowałby niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody, w szczególności mając na uwadze treść art. 287 pkt 1 P.p.s.a. (w przypadku gdy sąd w orzeczeniu uchyli zaskarżoną decyzję, a organ rozpatrując sprawę ponownie umorzy postępowania, stronie, która poniosła szkodę, służy odszkodowanie od organu, który wydał decyzję). W związku z powyższym podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.