IV SA/Wa 733/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie sędzia WSA Jarosław Stopczyński,, asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2005 r. sprawy ze skargi P. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowanie 1. Uchyla zaskarżoną decyzję; 2. Zasądza od Wojewody [...] na rzecz P.Z. kwotę 100zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją z dnia [...] stycznia 2005r. Nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa oraz art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U z 2001r. Nr 110, poz. 1189 z późn. zm), utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2004r. Nr [...] orzekającej o wymeldowaniu z pobytu stałego P. Z. z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W.. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż została spełniona przesłanka uzasadniająca wymeldowanie P.Z., gdyż opuścił on lokal którym był zameldowany na pobyt stały dobrowolnie. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy postępowanie w sprawie wymeldowania P.Z. zostało wszczęte na wniosek jego babci H.B., właściciela lokalu w którym był on zameldowany. W toku postępowania organ ustalił, jednak iż przed złożeniem wniosku w dniu 20 stycznia 2003r. zbyła ona przedmiotowy lokal na rzecz A.B., A.B. i A.B.. Nowi właściciele lokalu podtrzymali wniosek o wymeldowanie P.Z.. Z zeznań H.B. wynika, iż P.Z. opuścił dobrowolnie lokal w sierpniu 2002r. Okoliczności tej nie potwierdza jednak P. Z., który twierdzi, iż faktycznie w lokalu przy ul [...] w W. nie zamieszkuje od 15 stycznia 2003r. Oświadczył, iż lokalu tego nie opuścił dobrowolnie lecz został do tego zmuszony przez wuja A.B., który utrudniał mu zamieszkiwanie poprzez wymianę zamków w drzwiach wejściowych do lokalu. W celu usunięcia przeszkód uniemożliwiających mu swobodny dostęp do lokalu wystąpił do sądu cywilnego z roszczeniem o naruszenie posiadania. Wyrokiem z dnia [...] sierpnia 2004r. Sąd Rejonowy W. oddalił powództwo P.Z.. Wyrok jest prawomocny. W dniu 12 stycznia 2005r. P.Z. wniósł o przedłużenie terminu rozpatrzenia sprawy do dnia 20 lutego 2005r., wskazując iż zamierza złożyć zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego W. odmawiające mu przywrócenia terminu do wznowienia postępowania w sprawie naruszonego posiadania. Pismem z dnia 18 stycznia 2005r. Wojewoda [...] poinformował strony postępowania iż w celu uzupełnienia materiału dowodowego, na wniosek P.Z. przedłuża termin rozpoznania sprawy do dnia 20 lutego 2005r. W dniu 19 stycznia 2005r. do urzędu wpłynęło pismo A.B. informujące, iż postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004r. Sąd Rejonowy W. oddalił wniosek P.Z. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia [...] sierpnia 2004r. Organ uznał więc, iż obecnie nie toczy się przed tym Sądem żadne postępowanie, gdyż zażalenie o przywrócenie terminu do wznowienia postępowania w sprawie naruszonego posiadania strona może wnieść dopiero po uzyskaniu uzasadnienia wyroku sądu. Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2005r. wniósł P.Z.. Żądając jej uchylenia oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta W. zarzucił im naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 kpa przez wydanie decyzji przed rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego przez sąd, art. 7 kpa, przez naruszenie zasady prawdy obiektywnej, art. 8 Kpa przez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, art. 9 kpa, przez naruszenie zasady czuwania organu nad interesem strony, art. 75 kpa, przez wydanie decyzji przed zapoznaniem się z dowodami przedstawionymi przez skarżącego, art. 77 w związku z art. 78 kpa i 80 kpa przez uchybienie obowiązkowi wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, ustosunkowując się zaś do zarzutu skarżącego dotyczącego rozpoznania sprawy nie czekając do końca przedłużenia terminu tj. do dnia 20 lutego 2005r. uznał, iż zarzut ten nie ma znaczenia w sprawie, ponieważ zgodnie z art. 35 kpa organ zobowiązany jest załatwiać strawę bez zbędnej zwłoki. Jednocześnie wskazał, iż dołączone przez skarżącego w dniu 18 lutego 2005r. zaświadczenia potwierdzają, że przed Sądem toczy się postępowanie wznowieniowe, które jednak należy do grupy postępowań nadzwyczajnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd uznał, iż zarzutom skargi nie można w części odmówić słuszności. Zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organy administracji publicznej obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli (art. 8 k.p.a.). Odnosząc powyższe uwagi ogólne do stanu faktycznego sprawy należy wskazać, że w dniu 12 stycznia 2005r. skarżący zwrócił się do organu o przedłużenie terminu wydania rozstrzygnięcia do dnia 20 lutego 2005r. z uwagi na fakt, iż zamierzał on wnieść zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego W. odmawiające przywrócenia mu terminu do wznowienia postępowania w sprawie naruszonego posiadania. Pismem z dnia 18 stycznia 2005r. organ poinformował strony, że z uwagi na wniosek skarżącego przedłuża termin rozpoznania sprawy do dnia 20 lutego 2005r. celem uzupełnienia materiału dowodowego. Następnie nie czekając na przedłożenie przez skarżącego dokumentów uzupełniających w dniu [...] stycznia 2005r. rozstrzygnął sprawę. W dniu 18 lutego 2005r. skarżący przedłożył zaś zaświadczenia z Sądu Rejonowego W. informujące, iż przed tym sądem toczy się sprawa z jego powództwa o wznowienie postępowania o przywrócenie posiadania. W konsekwencji organ nie wziął pod uwagę powyższej okoliczności. W ocenie Sądu, skoro Wojewoda [...] uznał, iż istnieje konieczność przesunięcia terminu rozpoznania sprawy do dnia 20 lutego 2005r. w celu umożliwienia stronie przedłożenie dokumentów wskazujących, iż postępowanie o naruszenie posiadania nie zostało jeszcze zakończone, to wydając rozstrzygniecie przed tym terminem, nie czekając na przedłożenie w/w dokumentów organ naruszył zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 kpa). Ponadto należy wskazać, iż z akt administracyjnych sprawy wynika, że przed wydaniem decyzji organ nie powiadomił stron o prawie zapoznania się z aktami oraz złożenia końcowego oświadczenia. Nie zamieścił również w aktach adnotacji o przyczynach odstąpienia od tej zasady oraz nie poinformował skarżącego, o przyczynie skrócenia terminu wyznaczonego do rozpoznania sprawy, a zatem wydał on swoją decyzję z naruszeniem zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 kpa). Z zasady tej wynika bowiem dla organu administracji publicznej obowiązek zagwarantowania stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz zapewnienia stronie przed wydaniem decyzji możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Czynny udział strony w każdym stadium postępowania ma na celu zapewnienie jej wpływu na dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, zgodnie z zasadą ogólną prawdy obiektywnej, wyrażoną w art. 7 kpa. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo i postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm) orzekł jak w sentencji.