IV SA/Wa 735/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi J. C. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania z akt sprawy kopii dokumentów postanawia: 1) zwolnić J. C. od kosztów sądowych 2) ustanowić dla J. C. radcę prawnego. J. C. (dalej "skarżąca") zwróciła sią do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jest właścicielką domu o pow. 73 m2 i działki o pow. 306 m2. Skarżąca otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości 960 zł netto. Jako wydatki wymieniła: opłaty za nieruchomość – 300 zł, media – 50 zł, leki/leczenie – 400 zł, utrzymanie, wyżywienie i inne – 400 zł. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2016 r., poz. 718), . dalej jako "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie podołać jakimkolwiek kosztom postępowania sądowego. Wykazanie tej przesłanki ciąży na wnioskującym o prawo pomocy. W niniejszej sprawie uznano, że opisana przez skarżącą sytuacja majątkowa i życiowa uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Jedyne źródło dochodu skarżącej stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 960 zł netto, które jest w całości - co wynika z oświadczenia skarżącej o ponoszonych wydatkach - przeznaczone na zaspokajanie jej podstawowych potrzeb życiowych. W tej sytuacji uznano, że poniesienie przez skarżącą kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, przekracza jej możliwości finansowe. Z tych względów uznano, że skarżąca spełnia warunki do otrzymania prawa pomocy w zakresie całkowitym i dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.