IV SA/Wa 737/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata/radcy prawnego w sprawie ze skargi M. L. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1) zwolnić M. L. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla M. L. radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.. M. L. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika ( adwokata lub radcy prawnego) w postępowaniu dotyczącym skargi na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...]. W złożonym w dniu 29 czerwca 2011 r. formularzu PPF wnioskodawca wskazał, iż jest osobą bezrobotną, obecnie nie uzyskuje żadnych dochodów. Utrzymuje się z pomocy o charakterze rzeczowym, świadczonej przez instytucje dobroczynne. Wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada majątku ani oszczędności. Do wniosku skarżący dołączył kopię legitymacji ubezpieczeniowej, dokumentując w ten sposób fakt, iż jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną w Urzędzie Pracy W.. Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając na względzie ustalenia faktyczne dokonane na podstawie informacji podanych przez wnioskodawcę we wniosku o przyznanie prawa pomocy uznano, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Trudna sytuacja materialna wnioskodawcy, który nie posiada żadnych stałych dochodów, a otrzymuje jedynie pomoc rzeczową z ośrodków pomocy doraźnej, uniemożliwia poniesienie przez niego jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy mieć na uwadze, iż otrzymywana pomoc ma charakter rzeczowy, w postaci żywności, odzieży oraz przyrządów niezbędnych do funkcjonowania, pozwala na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych skarżącego. Powyższe okoliczności wskazują, iż trudna sytuacja materialna skarżącego, który jest osobą bezrobotną, nie posiada stałych dochodów, a jedynie rzeczową pomoc społeczną, uniemożliwia poniesienie przez niego kosztów postępowania sądowego oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.