IV SA/Wa 74/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2009 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności zameldowania - oddala skargę - Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2007 r. Wojewoda [...], na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] sierpnia 2007 r., którą w związku z treścią art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 ze. zm.) uchylono czynność materialnotechniczną zameldowania M. G. na pobyt stały w nieruchomości przy ul. [...] w P. Uzasadniając decyzję, Wojewoda [...] przywołał następujące uwarunkowania faktyczne sprawy. Wnioskująca o uchylenie czynności materialnotechnicznej D. M. wskazała, iż M. G. zamieszkuje w P., lecz nie w lokalu przy ul. [...] tylko pod adresem [...]. M. G. zeznał, iż gdy dokonywał zameldowania w lokalu przy ul. [...] w dniu 9 lipca 2007 r. nie mieszkał tam i nie prowadził gospodarstwa domowego. Nocował tylko dwukrotnie w lokalu. Po zameldowaniu wszedł do lokalu przy obecności policji i firmy ochroniarskiej i od tego czasu w nim nie mieszka, lecz jedynie nocuje. Część rzeczy osobistych musi nosić przy sobie. Gdy chodzi o przedmioty użytku domowego (meble, telewizor lodówkę itp.) korzysta z pozostawionych przez matkę. Świadkowie wskazali, iż M. G. nie nocował w noc poprzedzającą zameldowanie i wcześniej w budynku nie mieszkał. Opisywali także okoliczności wejścia do budynku w dniu 9 lipca 2007 r. (używali określeń "włamał się", "manipulował przy oknie" itp.). Oceniając wskazane okoliczności organ administracji uznał, iż nie zachodziły przesłanki zameldowania wskazane w art. 10 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Istotne znaczenie ma okoliczność, czy na dzień zameldowania konkretna osoba zamieszkuje w lokalu. Obowiązek meldunkowy powstaje w czwartej dobie od dnia przybycia pod oznaczony adres. Nie ma natomiast znaczenia kwestia późniejszego nocowania w lokalu. Ponieważ sam M. G. nie negował faktu, iż nie zamieszkiwał w lokalu w dniu, gdy dokonał zameldowania (potwierdzają to także świadkowie) zameldowanie było bezpodstawne, co uzasadniało uchylenie czynności materialnotechnicznej w tym zakresie. W skardze na decyzję Wojewody M. G. podniósł, następujące kwestie: - od 9 lipca do 6 sierpnia 2007 r. nieprzerwanie mieszkał przy ul. [...], później jedynie, gdy było to możliwe ze względów bezpieczeństwa, - nieprecyzyjnie przedstawiono pewne okoliczności scysji, do jakich dochodziło, gdy chciał wejść do budynku (wskazał na zdarzenia w dniu 9 lipca, 28 lipca i 21 listopada 2007 r.). - Skarżący posiada klucze do drzwi, które zostały w 2005 roku wymienione (po umieszczeniu jego matki w domu starców), - Skarżącego nie poinformowano w urzędzie, iż obowiązek meldunkowy powstaje w czwartej dobie od przybycia do lokalu, - Skarżący nie zamierza zamieszkać w lokalu przy ul. [...] sam, lecz z żoną i córką, które zamelduje po zamieszkaniu przez okres czterech dni, ma nadzieję sprowadzenia także swojej matki. Skarżący wskazał, iż podjął stosowne kroki procesowe przed sądem powszechnym, w celu umożliwienia mu korzystania z nieruchomości przy ul. [...]. Do skargi oraz późniejszych pism do Sądu (k. 116) załączono także plik dokumentów (kierowanych do prokuratury i policji), w których skarżący opisuje szykany, jakim był poddawany ze strony mieszkańców posesji przy ul. [...], po dniu gdy dokonał zameldowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W trakcie rozprawy Skarżący wyjaśnił, iż zamieszkiwanie w lokalu, wobec szykan, jakich doświadczał nie było możliwe. Potwierdził, iż nie mieszkał w lokalu przed zameldowaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd oddalił skargę, gdyż nie zasługuje ona na uwzględnienie, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa. Organ administracji uznając, iż nie zachodziły przesłanki zameldowania skarżącego na pobyt stały w lokalu przy ul. [...], nie naruszył przepisów postępowania w zakresie obowiązku właściwego wyjaśnienia sprawy (art. 7, 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a.), ani przepisu prawa materialnego - art. 10 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych. W sprawie jest bezsporne, iż Skarżący przed dniem zameldowania nie zamieszkiwał w lokalu, stąd, gdy dokonywał czynności zameldowania, nie był objęty obowiązkiem meldunkowym (powstaje on w czwartej dobie od przybycia do lokalu). Nie zamieszkiwał on w lokalu w dniu dokonania czynności zameldowania bowiem bezsporne jest, iż Skarżący próbował wejść do lokalu dopiero po dokonaniu zameldowania. Ustaleń w tym zakresie, potwierdzonych zeznaniami świadków, Skarżący nie neguje. Wobec powyższego trafnie organ administracji uznał, iż brak było przesłanek do zameldowania Skarżącego w dniu 9 lipca 2009 r., co musiało prowadzić do uchylenia czynności materialnotechnicznej zameldowania, jako wadliwej. Jedynie na marginesie można wskazać, iż w świetle oświadczeń skarżącego, składanych już w toku postępowania sądowego, zamieszkiwanie przez niego w lokalu nie było możliwe (z uwagi na doświadczane szykany). Oceny tej nie zmienia, podnoszony fakt, nocowania przez okres około miesiąca, po dokonaniu zameldowania. W tym kontekście należy wskazać na czysto rejestracyjny charakter ewidencji ludności, której elementem jest procedura meldunkowa. Służy ona odnotowaniu faktycznego miejsca pobytu osób (art. 1 ust. 2 zdanie wstępne ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych), nie odzwierciedla natomiast informacji o prawach do lokalu. Wobec tego trzeba zauważyć, iż utrzymywanie w ewidencji informacji o zameldowaniu Skarżącego na pobyt stały pod adresem [...] stanowiłoby tzw. fikcję meldunkową. Jednocześnie należy wskazać, iż w przypadku podjęcia stosownych czynności prawnych (w ramach właściwych roszczeń przed sądem powszechnym) i skutecznego wyegzekwowania uprawnień skarżącego do przebywania w lokalu przy ul. [...], a następnie faktycznego w nim zamieszkania np. z rodziną (intencje taką Strona deklaruje w skardze), będzie możliwe (a nawet wymagane) dokonanie zameldowania pod tym adresem. Wypada podkreślić, iż okoliczność zameldowania pod określonym adresem nie ma znaczenia w kontekście ustalenia prawa do lokalu w odrębnym postępowaniu. Należy wskazać, iż w sprawie nie ma istotnego znaczenia kwestie szczegółów wydarzenia, jakie miało miejsce w dniu 9 lipca 2007 r. (jak się wydaje bulwersujące dla Skarżącego było określenie przez świadków jego wejścia do lokalu jako włamania). Dla meritum sprawy ważną rolę odgrywa wyłącznie fakt jego nie zamieszkiwania wcześniej w lokalu przy ul. [...], co jest niesporne pomiędzy stornami (potwierdzono dodatkowo przez Skarżącego na rozprawie). Nie ma znaczenia dla ustalenia braku przesłanek do zameldowania okoliczność przywoływana w skardze, iż Skarżący nie został powiadomiony przez urzędnika, iż warunkiem zameldowania jest faktyczne zamieszkiwanie w lokalu. Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.