IV SA/Wa 743/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na pismo Starosty E. z dnia [...] października 2013 r. znak: [...] w sprawie odłowów [...] p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 25 marca 2014 r. J. G. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą [...] zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo Starosty E. z dnia [...] października 2013 r. znak: [...], stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 21 października 2013 r., w którym zwrócił się on o "ukrócenie procederu" samowolnego zwiększania przez rybaków ilości odłowów [...] [...] i [...] umieszczonymi na jazie w S. na rzece M. W uzasadnieniu skargi J. G. przedstawił okoliczności mające świadczyć o nielegalnym jego zdaniem przekraczaniu przez rybaków dopuszczalnej ilości odłowów węgorza oraz wpływie tego procederu na funkcjonowanie należącej do niego elektrowni wodnej. Zakwestionował działania podejmowane w jego sprawie przez Starostę E., w szczególności zaś odpowiedź udzieloną mu w tej sprawie w piśmie z dnia 24 października 2013 r. Skarżący zarzucił, że Starosta w zaskarżonym piśmie powołuje się na nieistniejące postanowienia pozwolenia wodnoprawnego, fałszując przy tym dokumenty w celu zalegalizowania "samowoli i bezprawia rybaków". Bezprawne zwiększenie liczby odłowów, jak podał J. G., przekierowuje wodę z [...] na [...] i [...], czym ogranicza pracę [...] i powoduje straty finansowe prowadzonej przez niego firmy. W dalszej części skargi skarżący powołał przepisy ustawy Prawo wodne regulujące kwestię cofnięcia lub ograniczenia pozwolenia wodnoprawnego. Zwrócił także uwagę, że Starostwo łamie zapisy Instrukcji Gospodarowania Wodą, którą zatwierdziło pozwoleniem wodnoprawnym z dnia 28 maja 2007 r. Na koniec stwierdził, że rybacy nigdy nie przestrzegali dopuszczalnej ilości odłowów oraz wskazał, że Starosta "likwiduje" swoim pismem prowadzony przez skarżącego rejestr piętrzeń, w konsekwencji doprowadzając do braku dowodów na bezprawne działania rybaków. Do skargi skarżący dołączył m.in. kserokopię części pisma Starosty E., w którym – w odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 21 października 2013 r. – organ administracji udzielił informacji dotyczących korzystania z wód rzeki M. w miejscowości S. przez G. sp. z o.o. w E. dla potrzeb [...] oraz [...] [...], wskazując w szczególności, że korzystanie to następuje na podstawie pozwolenia wodnoprawnego. Zwrócił także uwagę na brak obowiązku prowadzenia rejestru ilości odłowów, zarówno przez wskazaną spółkę, jak i przez skarżącego. Nadmienił, że zgodnie z udzielonym skarżącemu pozwoleniem wodnoprawnym w okresach pracy [...] pierwszeństwo w pozyskiwaniu wody posiada [...]. Zauważył, że w czasie obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego do Urzędu nie wpływały informacje, co do niewłaściwego korzystania z pozwolenia wodnoprawnego przez G. Stwierdził, że w związku z powyższym nie ma podstaw do prowadzenia postępowania administracyjnego (kserokopie całości pisma Starosty z dnia [...] października 2013 r. oraz pisma skarżącego z dnia 21 października 2013 r. znajdują się w aktach sprawy sygn. IV SA/Wa 259/14 – k. 25 i k. 42). J. G. zażądał "unieważnienia" zaskarżonego pisma z dnia [...] października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę J. G. należało odrzucić, jako niedopuszczalną. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego 8) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. W myśl art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest pismo Starosty E. z dnia [...] października 2013 r. W piśmie tym organ administracji - w odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 21 października 2013 r. – udzielił informacji dotyczącej zakresu korzystania z wody przez G. sp. z o.o. w E. na podstawie udzielonego tej spółce pozwolenia wodnoprawnego. Wskazał także, że z udzielonych skarżącemu i wskazanej spółce pozwoleń wodnoprawnych nie wynika obowiązek rejestracji ilości odłowów. Nadmienił, że zgodnie z udzielonym skarżącemu pozwoleniem wodnoprawnym w okresach pracy węgorni pierwszeństwo w pozyskiwaniu wody posiada węgornia. Stwierdził wreszcie, że nie ma podstaw do prowadzenia postepowania administracyjnego. Zaskarżone pismo nie jest żadnym z aktów wymienionych w art. 3 § 2 ppsa. W szczególności nie jest ono decyzją administracyjną. Nie jest też ani postanowieniem, ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, który mógłby podlegać kontroli sądu administracyjnego. Pismo to ma wyłącznie charakter informacyjny, wyjaśniający, jaki jest stan prawny ukształtowany pozwoleniami wodnoprawnymi udzielonymi skarżącemu i G. sp. z o.o. w E. Kwestionowana przez skarżącego odpowiedź Starosty nie rozstrzyga zatem władczo i jednostronnie o prawach lub obowiązkach, nie nosi zatem koniecznej cechy aktu, mogącego podlegać ocenie sądu administracyjnego. Odpowiedź ta nie podlega również kontroli sądowoadministracyjnej na mocy przepisów szczególnych. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.