IV SA/Wa 745/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. Z. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić E. Z. od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.. E. Z. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wskazaną w sentencji decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lutego 2011 r. zawarł wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowity, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika w niniejszej sprawie. Z informacji zawartych w formularzu wniosku nadesłanym do Sądu w dniu 1 czerwca 2011 r. wynika, iż skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną. Źródłem utrzymania rodziny wnioskodawcy są świadczenia emerytalne w łącznej wysokości 2743,39 zł netto miesięcznie. Z rubryki 7 dotyczącej stanu majątkowego wynika, iż skarżący poza mieszkaniem o pow. 132 m2, nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. Stałe miesięczne wydatki (utrzymanie mieszkania, lekarstwa, itp.), według oświadczenia skarżącego, wynoszą ok. 900 zł. Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżący oświadczył, że ma 71 lat, cierpi na liczne schorzenia (ma orzeczoną II grupę inwalidztwa, przebył zawał). Wobec konieczności intensywnego leczenia po przebytym zawale w IV kwartale ubiegłego roku, zmuszony jest znaczną część uzyskiwanego dochodu przeznaczać na zakup lekarstw. Uzupełniając na wezwanie Sądu przedmiotowy wniosek skarżący nadesłał szereg dokumentów źródłowych potwierdzających ponoszone przez niego miesięczne wydatki, w tym m.in. kopie faktur VAT z ostatnich 4 miesięcy bieżącego roku, dokumentujących wysokość wydatków ponoszonych z tytułu leczenia. Skarżący dołączył również kopie decyzji ZUS w sprawie wysokości świadczeń emerytalnych jego i jego małżonki. Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje: Na gruncie obowiązujących regulacji prawnych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Jednakże przepisy postępowania sadowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nieposiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącego dotyczy obu instytucji prawa pomocy tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Ze względu na tak określone granice wniosku, skarżący powinien udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Do wykazania tej okoliczności zobowiązuje go przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. Stan majątkowy, dochodowy i rodzinny skarżącego opisany we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we zakresie całkowitym. Udowodnił on bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Należy mieć na uwadze, iż jedynym dochodami skarżącego oraz jego małżonki są świadczenia emerytalne w łącznej wysokości 2743, 39 zł netto miesięcznie. Skarżący przedkładając stosowne dokumenty źródłowe wykazał, iż dochód ten prawie w całości przeznaczany jest na pokrycie kosztów utrzymania, leczenia oraz bieżących wydatków. Należy podkreślić, iż na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego skarżący zobowiązany jest do poniesienia kosztu wpisu sadowego, który w niniejszej sprawie wynosi 200 zł. Uiszczenie przez skarżącego wymaganego wpisu oraz kosztów ewentualnego zastępstwa procesowego, mając na uwadze wysokość uzyskiwanych przez niego oraz jego małżonkę dochodów, wobec ponoszonych kosztów utrzymania oraz stałego leczenia, mogłoby skutkować brakiem możliwości zaspokojenia jego niezbędnych potrzeb życiowych. Skarżący jest osobą w podeszłym wieku, schorowaną, nie posiada oszczędności, przedmiotów wartościowych, ani majątku, który może stanowić dodatkowe źródło dochodów. Powyższe okoliczności potwierdzają, iż spełnia on przesłankę z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.