IV SA/Wa 749/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] w przedmiocie nieobjęcia ochroną ze względu na dobro państwa postanawia: odrzucić skargę. W dniu 14 marca 2007 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) K. B. wniósł za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. K. B. wskazał, iż przedmiotem skargi jest stanowisko zawarte w piśmie nr [...]. Podał, że w dniu 31 stycznia 2005 r. wystąpił do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o objęcie ochroną jego oraz jego rodziny, z chwilą dokonania zgłoszenia patentowego dotyczącego "[...]". Zdaniem skarżącego skoro jemu i jego rodzinie grozi niebezpieczeństwo, a jego działania mają ogromne znaczenie dla polskiej gospodarki, winna mu być przyznana ochrona ze względu na dobro państwa. Następnie - jak to określił skarżący – "urzędnik z ramienia MSWiA, który sygnował pismo [...] z [...] lutego 2005 r." nie podzielił zasadności tych obaw. W dniu 8 grudnia 2005 r. wniósł o zmianę stanowiska w tej sprawie, lecz i tym razem nie uwzględniono jego wniosku. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie. Minister podał, że skarżący pismami z dnia 31 stycznia i 8 grudnia 2005 r. zwracał się z żądaniem objęcia ochroną jego oraz jego rodziny, gdyż obawiał się, że może grozić im niebezpieczeństwo gdy będzie składał wniosek patentowy w sprawie nowatorskiej technologii otrzymywania energii. Organ podniósł, że w ww. pismach K. B. w żaden sposób nie uprawdopodobnił okoliczności pozwalających Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji na podjęcie decyzji o objęciu go ochroną ze względu na dobro państwa (art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu – tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r., Nr 163, poz. 1712 ze zm.). Skarżący pismami z dnia [...] lutego 2005 r. i [...] grudnia 2005 r. podpisanymi przez Naczelnika Wydziału [...] MSWiA został poinformowany o braku podstaw do objęcia go taką ochroną oraz o innych możliwościach prawnych zapewnienia bezpieczeństwa sobie i swojej rodzinie. W związku z powyższym Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uznał skargę za bezzasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 184 zd. 1 Konstytucji RP, sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie zaś z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Rozpatrując przedmiotową sprawę, stwierdzić należy, że wskazane przez skarżącego pismo z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...], nie mieści się we wskazanej wyżej kategorii spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych. W świetle obowiązujących przepisów brak jest podstaw do przyjęcia, że pismo podpisane przez Naczelnika Wydziału [...] MSWiA informujące, iż brak jest podstaw do podjęcia przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzji o objęciu skarżącego i jego rodziny ochroną ze względu na dobro państwa, miałoby podlegać weryfikacji w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jednakże nawet gdyby uznać, że pisma z dnia [...] lutego 2005 r. i [...] grudnia 2005 r. , które zostały wystosowane do skarżącego w niniejszej sprawie, zawierają rozstrzygnięcia podlegające kontroli sądu administracyjnego, to należałoby stwierdzić, że skarga w przedmiotowej sprawie została wniesiona w uchybieniem terminu o którym mowa w art. 53 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z informacji podanych przez skarżącego w piśmie z dnia 3 czerwca 2007 r., pismo z dnia [...] lutego 2005 r. doręczono mu w marcu 2005 r., zaś pismo z dnia [...] grudnia 2005 r. – doręczono mu najpóźniej w dniu 4 stycznia 2006 r. Zatem wniesienie skargi w dniu 14 marca 2007 r. należałoby uznać w takim przypadku za spóźnione. Mając powyższe na uwadze, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie wyżej powołanych przepisów oraz art. art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.