IV SA/Wa 75/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia zwolnić E. L. od kosztów sądowych E. L. (skarżący) wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2017 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści. Skarżący po doręczeniu mu wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł, w dniu 31 stycznia 2018 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący jest osobą samotną posiada mieszkanie własnościowe spółdzielcze o pow. 16,20 m2. Otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości 565 zł netto. Ponadto otrzymuje alimenty od syna w wysokości 200 zł. Wymienił następujące wydatki: energia elektryczna – 50 zł, gaz – 60 zł, Tv – 28 zł , czynsz – 100 zł, lekarstwa – 100 zł, wyżywienie – ok. 400 zł. Rozpoznając wniosek, stwierdzono, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Przyznanie prawa pomocy, ma na celu zapewnienie dostępu do sądu stronie, której brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia. Art. 243 i nast. cytowanej ustawy, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że skarżący wykazał, że spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. Skarżący otrzymuje skromne świadczenie emerytalne (565 zł ) oraz alimenty od syna (200 zł), zatem miesięcznie uzyskuje dochód w wysokości 765 zł, który w całości przeznacza na wydatki związane z utrzymaniem koniecznym. Poza mieszkaniem (o pow. 16,20 m2) nie posiada żadnego majątku. W ocenie referendarza sądowego opisana przez skarżącego sytuacji uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, bowiem wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.