IV SA/Wa 750/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie sędzia WSA Anita Wielopolska (spr.), sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi C. Sp. jawna M. B., G. M. z siedzibą w E. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2017 roku Nr [...] po rozpatrzeniu odwołania C. Spółka Jawna [...] z siedzibą w E., od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2013 r" znak: [...], wymierzającej karę pieniężną w wysokości 10 000 zł za prowadzenie działalności w zakresie transportu odpadów z naruszeniem warunków zezwolenia, utrzymał powyższą decyzję w mocy. Stan sprawy przedstawiał się następująco. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w dniach [...] września-[...] października 2012 r., przeprowadził kontrolę C. Spółka Jawna [...] w E. . W trakcie kontroli ustalono, że działalność Spółki polega m.in. na odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, opróżnianiu zbiorników bezodpływowych i wywozie nieczystości płynnych, wynajmowaniu i obsłudze kabin WC, myciu ręcznym pojazdów samochodowych, świadczeniu usług w zakresie sprzątania budynków i obiektów przemysłowych oraz w zakresie transportu odpadów. Kontrola wykazała, że Spółka C. świadczyła Z. Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. [...] w E. usługę transportu odpadu w postaci wapna pokarbidowego o kodzie 07 01 80 (płynna postać odpadu zawierająca ok. 50% wody). Odpad ten nie został ujęty w decyzji Prezydenta Miasta E. , wydanej skarżącej Spółce na prowadzenie działalności w zakresie transportu odpadów, z dnia [...] marca 2005 r. znak: [...], zmienionej następnie decyzjami Prezydenta Miasta E. z dnia [...] lipca 2007 r. znak: [...] i z dnia [...] marca 2010 r. znak [...]. Powyższy odpad wybierany był przez skarżącą z betonowego przykrytego basenu zlokalizowanego na terenie Zakładu [...] przy ul. [...] w E. , przy użyciu wozu asenizacyjnego i wywożony do odbiorców (rolników) wskazanych przez wytwórcę w/w odpadu. Powyższe ustalenia zostały zawarte w protokole kontroli nr [...], sygn. [...], podpisanym przez kontrolującego i kontrolowanego bez zastrzeżeń w dniu [...] października 2012 r. Z uwagi na stwierdzone podczas ww. kontroli naruszenia, [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska pismem z dnia [...] listopada 2012 r., znak: [...] wszczął postępowanie administracyjne w trybie przepisów art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy z o odpadach, w sprawie nałożenia na skarżącą Spółkę kary pieniężnej w wysokości 10 00 zł, za prowadzenie ww działalności z naruszeniem warunków zezwolenia. W odpowiedzi na powyższe Spółka, pismem z dnia [...] listopada 2012 r., poinformowała, że usługa wywozu wapna płynnego ze zbiorników Spółki M. w E. , świadczona była na podstawie umowy zawartej w dniu [...] lutego 2005 r., w której wytwórca odpadów oświadczył, iż posiada stosowne zezwolenie na wydawanie wapna. Strona podniosła także, że transportowana substancja nie stanowiła odpadu, co potwierdzać miała treść ww. umowy. W dniu [...] listopada 2012 r. odbyła się rozprawa administracyjna w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej, podczas której strona podtrzymała stanowisko, że zgodnie z treścią ww umowy transportowała wapno a nie odpad a nadto, iż zgodnie z przepisami ochrony środowiska, transportujący nie ma obowiązku badania przewożonych produktów pod kątem tego, czy stanowią one odpady. Podczas rozprawy ustalono także, że skarżąca wystąpiła do Prezydenta Miasta E. o wydanie zezwolenia na transport odpadów o kodzie 07 01 80 - wapno pokarbidowe, i decyzją Prezydent Miasta E. z dnia [...] listopada 2012 r., znak: [...] takie zezwolenie uzyskała. Ostatecznie [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r., wymierzył skarżącej karę pieniężną w wysokości 10 000 zł za prowadzenie działalności w zakresie transportu odpadów z naruszeniem warunków zezwolenia, od której strona złożyła odwołanie do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. Rozpoznając odwołanie organ II instancji stwierdził, że decyzja organu I instancji odpowiada prawu. Naruszenie zostało stwierdzone i udokumentowane w protokołach z kontroli podpisanych przez stronę bez zastrzeżeń. Organ odwoławczy wskazał na treść przepisu art. 28 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach, zgodnie z którym prowadzenie transportu odpadów wymaga uzyskania zezwolenia. Organ odwoławczy nie kwestionował faktu, iż strona posiadała uregulowany stan formalnoprawny w zakresie transportu odpadów, tj. decyzję Prezydenta Miasta E. z dnia [...] marca 2005 r. ze zmianami, jednakże w okresie podlegającym kontroli organu I instancji, strona nie posiadała zezwolenia na transport odpadu o kodzie 07 01 80 - wapno pokarbidowe. Wobec powyższego uznał, że prowadzenie działalności w zakresie transportu tego odpadu stanowi naruszenie posiadanej decyzji zezwalającej na transport odpadów i stanowi również podstawę do nałożenia obligatoryjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniosła C. Spółka Jawna [...] z siedzibą w E. , zarzucając naruszenie art. 25, art. 28 i art. 796 ust. 2 pkt. 5 ustawy z dnia 27. kwietnia 2001r. o odpadach i wniosła o uchylenie decyzji obu organów w całości i o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że nie była zobowiązana przepisami ustawy o odpadach do badania czy ma do czynienia z odpadem w rozumieniu ustawy, a tym samym do uzyskania zezwolenia na transport odpadu o właściwym kodzie (07 180 wapno pokarbidowe). Fakt, iż nie składała zastrzeżeń do protokołu kontroli nie jest w jej ocenie dowodem wskazującym na uznanie, iż była zobowiązana do uzyskania zezwolenia na transport odpadu o wskazanym w protokole kodzie, gdyż zgodnie z umową z dnia [...] lutego 2005r i swoją wiedzą przewoziła wapno płynne a nie odpad. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenia podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga podlega oddaleniu ponieważ zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Podstawą decyzji wymierzającej skarżącej Spółce karę pieniężną w niniejszej sprawie były przepisy art. 79b ust. 2 pkt 5 i art. 79d ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach w związku z art. 246 ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach (Dz. U. z 2013r., poz. 21). Według tych przepisów posiadacz odpadów prowadzący działalność w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów bez wymaganego zezwolenia lub z naruszeniem jego warunków podlega karze pieniężnej w wysokości 10 000 zł., którą w drodze decyzji wymierza właściwy wojewódzki inspektor ochrony środowiska. W przypadku stwierdzenia przez właściwy organ, że posiadacz odpadów lub transportujący odpady dopuścił się naruszenia polegającego na zbieraniu, transporcie, odzysku lub unieszkodliwianiu odpadów w warunkach braku zezwolenia na dany rodzaj działalności, lub w sytuacji posiadania stosownego zezwolenia na dany rodzaj działalności, lecz zezwolenie to nie obejmowało danego rodzaju odpadu albo dokonania jednego z tych działań niezgodnie z warunkami udzielonego zezwolenia, to nakłada się karę pieniężną w wysokości określonej w tym przepisie przez ustawodawcę. Zdaniem Sądu treść powołanego przepisu należy rozumieć w ten sposób, że podmiot dopuścił się naruszenia w zakresie chociażby jednej ze wskazanych w tym przepisie form działalności obejmującej odpady. W czasie kontroli ustalono, że skarżąca Spółka wystąpiła o uregulowanie stanu formalnoprawnego w przedmiotowym zakresie, jednakże powyższe nie ma wpływu na rozstrzygnięcie, bowiem strona w trakcie kontroli przeprowadzonej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, powinna była posiadać decyzję zezwalającą na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadu o wskazanym wyżej kodzie i na tej podstawie prowadzić działalność. Zatem, organ I instancji stwierdzając w trakcie kontroli, że strona prowadziła działalność z naruszeniem art. 28 ust. 1 ustawy o odpadach, był zobligowany do wymierzenia kary pieniężnej zgodnie z art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy o odpadach. Trzeba podkreślić, że odpowiedzialność administracyjna ma charakter obiektywny, niezależny od winy sprawcy. Karę wymierza się za samo naruszenie prawa (w tym przypadku zbieranie odpadów bez zezwolenia), bez względu na okoliczności, którymi kierował się naruszający prawo. Mając na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej nie można uwzględnić podanych przez skarżącą przyczyn, które jej zdaniem spowodowały, że nie miała wiedzy, że transportuje odpad jak i, że ma obowiązek sprawdzać, czy rzeczywiście ma do czynienia z odpadem. natomiast, jak wyżej podniesiono, wystąpienie o stosowne zezwolenie w trakcie przeprowadzonej kontroli, nie zwalnia skarżącej od odpowiedzialności administracyjnej za prowadzenie takiej działalności do tej pory bez zezwolenia. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 czerwca 2013 r., sygn. akt II OSK 450/12 ocenił, że "przesłanką materialnoprawną wymierzenia kary pieniężnej na podstawie tego przepisu jest stwierdzony przez organ administracji publicznej brak posiadania przez prowadzącego działalność w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów wymaganego zezwolenia. Jest to jedyna i wystarczająca przesłanka do zastosowania przedmiotowej sankcji. Przepis ten nie przewiduje bowiem możliwości odstąpienia przez organ administracji publicznej od jej wymierzenia, a jego kategoryczne brzmienie nie pozostawia żadnych możliwości wartościowania przyczyn braku zezwolenia". Reasumując należy stwierdzić, iż w przypadku odpowiedzialności karno-administracyjnej bez znaczenia jest, czy brak zezwolenia na zbieranie przedmiotowego odpadu był zawiniony, czy nie. Odpowiedzialność administracyjna, którą odróżnić należy od odpowiedzialności karnej, ma bowiem charakter zobiektywizowany i jest oderwana od pojęcia winy. Skoro więc karę pieniężną wymierza się za prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów bez zezwolenia, a w sprawie niniejszej jest bezsporne, że skarżąca takim zezwoleniem w zakresie odpadu w postaci wapna pokarbidowego o kodzie 07 01 80 (płynna postać odpadu zawierająca ok. 50% wody) w chwili kontroli nie dysponowała, to przy wymierzaniu tej kary pieniężnej, bez znaczenia są przyczyny i okoliczności, które do takiego stanu rzeczy doprowadziły. Naruszenie zostało stwierdzone i udokumentowane w sposób prawidłowy, a zatem Główny Inspektor Ochrony Środowiska nie miał podstaw, aby odstąpić od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za stwierdzone naruszenia. W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).