IV SA/Wa 751/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant ref. staż. Anna Dziosa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi E. K. oraz A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji - oddala skargę - Decyzją z dnia [...] maja 2011 r. Wójt Gminy M.po rozpatrzeniu wniosku J.G. ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie czterech kurników do chowu kur niosek w miejscowości N.na działkach nr [...], [...], [...], [...]i [...] o łącznej obsadzie 144 DJP. W dniach 12 września 2011 r., 19 września 2011 r., i 26 września 2011 r. do Wójta Gminy M. wpłynęły wnioski: E.L. i A.J., I.S., M.S., J.G. i G.G., J.K., H.Z. i R.J. o wznowienie postępowania, na podstawie art 147 zd. 2 k.p.a., art. 145 § 1 pkt4 k.p.a., art. 148 § 2 k.p.a. i art. 150 § 1 k.p.a., w sprawie zakończonej wydaniem decyzji z dnia 20 maja 2011 r. w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie czterech kurników do chowu kur niosek w miejscowości N. na działkach nr [...], [...], [...], [...]i [...]. Postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. Wójt Gminy M. postanowił wznowić postępowanie w sprawie zakończonej ostateczna decyzją Wójta Gminy M. z dnia [...] maja 2011 r. w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie czterech kurników do chowu kur niosek w miejscowości N. na działkach nr [...], [...], [...], [...]i [...] o łącznej obsadzie [...] DJP. Decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r Wójt Gminy M. odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Wójta Gminy M.w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie czterech kurników do chowu kur niosek w miejscowości N.na działkach nr [...], [...], [...], [...]i [...]. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli (w ustawowym terminie) E.K. i Pan A.J. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 28 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. przepisów prawa materialnego tj. art. 71 ustawy Prawo ochrony środowiska, § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie [...] Obszaru Chronionego krajobrazu, rozporządzenia w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków Natura 2000, art. 7 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, art. 2 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. W związku z powyższym wnoszą o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Decyzją z dnia [...] lutego 2012r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpoznaniu odwołania złożonego przez E.K. oraz A.J. od decyzji z dnia [...] listopada 2011 r. wydanej przez Wójta Gminy M., którą odmówiono uchylenia ostatecznej decyzji Wójta Gminy M. Nr [...] w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie czterech kurników do chowu kur niosek w miejscowości N.na działkach nr [...], [...], [...], [...] i [...] orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż jak wynika z wniosków złożonych przed organem pierwszej instancji przez E.K., A.J., I.S., M.S., J.G., G.G., J.K., H.Z. i R.J. podstawę żądania stanowił art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Dokonując merytorycznej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz weryfikacji twierdzeń odwołującego Kolegium wyjaśniło, iż stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. jest każdy kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Tylko osoby legitymujące się interesem prawnym doznają ochrony w postępowaniu administracyjnym poprzez uzyskanie statusu strony w tym postępowaniu i związanych z tym uprawnień o charakterze procesowym. W ocenie Kolegium odwołujący się nie wykazali, iż doszło do naruszenia ich interesu prawnego poprzez wydanie decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania, albowiem ze zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów w tym raportu wynika, iż planowane przedsięwzięcie nie będzie oddziaływać na nieruchomość skarżących. Pismem z dnia [...] marca 2012r. E.K. oraz A.J. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając naruszenie:przepisów o postępowaniu administracyjnym, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.: - art. 28 k.p.a. poprzez nieuznanie skarżących jako strony postępowania administracyjnego, mimo że w świetle stanu faktycznego i prawnego sprawy jest oczywiste, że przysługuje im uprawnienie do występowania w postępowaniu w charakterze strony na podstawie art. 144 k.c.; - art. 7 k.p.a. i art. 80 k.p.a. - poprzez wydanie rozstrzygnięcia bez dostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy w następstwie przyjęcia, że odory o nieokreślonym natężeniu i szkodliwości, nie będą uciążliwe dla otoczenia w tym dla skarżących jako współwłaścicieli działki położonej we wsi [...] nr [...], znajdującej się w odległości ok. 500 m od planowanego przedsięwzięcia - zatem w bliskim sąsiedztwie mimo że w załączniku do decyzji jednoznacznie wskazano, że budynki przeznaczone na hodowlę zwierząt stanowią źródło przenikania odorów do powietrza, o nieprzewidywalnym natężeniu; - art. 77§ 1 k.p.a. - poprzez zaniechanie przeprowadzenia dokładnych pomiarów i badań w zakresie ustalenia stopnia oddziaływania odorów z budynków przeznaczonych dla chowu zwierząt na środowisko oraz właścicieli nieruchomości sąsiednich, mimo, że nieruchomość, której są współwłaścicielami znajduje się w sąsiedztwie planowanej inwestycji o charakterze przemysłowym, zaś zamierzone przez inwestora przedsięwzięcie gospodarcze znajduje się w obrębie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, objętego programem Natura 2000; 1. naruszenie prawa materialnego tj.: - art. 71. ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska oraz § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005r. w sprawie [....] Obszaru Chronionego Krajobrazu (Dz. Urz. Woj. [....] Nr [...], poz. [...]), a nadto rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 21 lipca 2004r. w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków Natura 2000Dz. U. Nr 229, poz. 2313, ze zm.) poprzez błędną wykładnię w następstwie przyjęcia że, przedsięwzięcie gospodarcze o charakterze przemysłowym, mogące znacząco wpływać na środowisko nie wpłynie na nie ujemnie, choć w streszczeniu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w sposób wyraźny stwierdzono, że ferma może być źródłem uciążliwości zapachowej, zaś zarówno w zaskarżonej decyzji jak i w streszczeniu raportu brak jest ustaleń dotyczących precyzyjnego określenia natężenia tej uciążliwości, - art. 7 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych wobec zaniechania uzyskania zgody marszałka województwa w następstwie wydania opinii przez izbę rolniczą w sprawie przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze i nieleśne, - art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) poprzez naruszenie zasady dobrego sąsiedztwa polegające na zamiarze zrealizowania przedsięwzięcia inwestycyjnego w sposób niezgodny z istniejącym ładem przestrzennym oraz uwarunkowaniami urbanistycznymi. W oparciu o powołane powyżej zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w S. W uzasadnieniu skargi rozwinęli powyższe zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane kryteria, doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy M., którą odmówiono uchylenia ostatecznej decyzji Wójta Gminy M. w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie czterech kurników do chowu kur niosek w miejscowości N.na działkach nr [...], [...], [...], [...]i [...]. Decyzja wydana została w postępowaniu nadzwyczajnym wznowienionym. Orzekające w sprawie organy uznały, iż skarżący nie byli stronami postępowania zakończonego wydaniem decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania i tym samym brak było podstaw do uchylenia tej decyzji. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się zatem do rozstrzygnięcia kwestii czy skarżącym przysługiwał status strony w postępowaniu zakończonym decyzją Wójta Gminy M. ustalającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie czterech kurników do chowu kur niosek w miejscowości N. na działkach nr [...], [...], [...], [...]i [...]. Jak słusznie wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. ustawa z dnia 3 października 2008 r o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.) nie precyzuje, kogo należy uznać za stronę postępowania przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Zgodnie jednak z orzecznictwem i doktryną przyjąć należy, że przymiot strony w sprawach wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych będą posiadać podmioty mające tytuł prawny do nieruchomości położonych w granicach oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, co związane jest z narażeniem na jego oddziaływanie. Oddziaływania konkretnego przedsięwzięcia nie można, jednak ograniczać jedynie do nieruchomości bezpośrednio sąsiadujących z nieruchomością, na której ma być ono realizowane. Obejmuje ono zarówno działki bezpośrednio przylegające do działki podlegającej zainwestowaniu, jak i działki sąsiednie (tak: Krzysztof Gruszecki, Komentarz do ustawy Ustawa z dnia 3 października 2008 r o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, LEX/EI.2009). Z akt sprawy wynika, że odwołujący są współwłaścicielami nieruchomości nr [...] i jak wynika z akt sprawy nieruchomość ta znajduje się w odległości około 650 m od terenu objętego zamierzeniem inwestycyjnym. Wyjaśnienia wymaga, więc kwestia wpływu planowanej inwestycji na działkę skarżących. Jak wynika z treści sporządzonego w sprawie raportu o oddziaływaniu na środowisko, uwzględniono w nim odległość od najbliższej zabudowy mieszkaniowej (ok. 500 m). Zawarte w raporcie obliczenia dotyczące emisji amoniaku, siarkowodoru i pyłu z hal nie wykazały przekroczenia dopuszczalnych norm. Wielkość stężeń emitowanych zanieczyszczeń poza terenami stanowiącymi własność inwestora jest niższa od ich wartości odniesienia, w związku z czym przedsięwzięcie w sposób ponadnormatywny nie oddziałuje na ludzi oraz poszczególne elementy środowiska. Emitowane przez fermę zanieczyszczenia stałe, ciekłe i gazowe nie kumulują się w środowisku. Wielkość emisji zanieczyszczeń do powietrza, sposób gospodarki ściekowej, sposób postępowania z odchodami zwierzęcymi sprawiają że inwestycja zarówno w okresie krótkoterminowym jak i długoterminowym nie będzie wywoływała ujemnych oddziaływań na środowisko. W raporcie wskazano, że ferma może być źródłem występującej okresowo uciążliwości zapachowej. Jednakże lokalizacja przedsięwzięcia ze względu na uciążliwość zapachową nie powinna stanowić uciążliwości dla okolicznych mieszkańców biorąc pod uwagę fakt, iż wszystkie wymagane odległości dla tego typu przedsięwzięcia są zachowane a najbliższy budynek mieszkalny zlokalizowany jest w odległości około 500 m. W raporcie dokonano także analizy akustycznej planowanego przedsięwzięcia. Z przeprowadzonych analiz obliczeniowych wynika, że działalność fermy nie pogorszy klimatu akustycznego w otaczającym środowisku zarówno w porze dziennej jak również dla pory nocy. Najbliższy budynek zamieszkały, ukierunkowany na stały pobyt ludzi, zlokalizowany jest w odległości około 500 m od instalacji powodujących emisje hałasu. W oparciu o przeprowadzone obliczenia stwierdzono, że nie wystąpią przekroczenia wartości poziomów hałasu dla pory dnia i pory nocy określonych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Z dołączonych do raportu map akustycznych (izofonicznych) wynika, że najbardziej wysunięta w kierunku działki odwołujących izofona nie przekracza odpowiednio wartości 35 decybeli dla pory dnia i 30 decybeli dla pory nocy. W świetle powyższego, w ocenie Sądu orzekający w sprawie Wójt Gminy M. zasadnie przyjął, iż nieruchomość nr [...] stanowiąca współwłasność E.K. i A.J. nie znajduje się w zasięgu oddziaływania planowanej inwestycji i tym samym nie uznał ich za strony toczącego się postępowania o ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia. Wobec powyższego za prawidłowe uznać należy również stanowisko zaprezentowane w zaskarżonych do Sądu decyzjach, iż brak było podstaw do uchylenia czy zmiany ww. decyzji we wznowionym postępowaniu z uwagi na niezaistnienie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej, która starała się zakwestionować stanowisko organów, iż nie przysługuje im status strony w postępowaniu zakończonym decyzją Wójta Gminy M. ustalającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie czterech kurników do chowu kur niosek w miejscowości N.na działkach nr [...], [...], [...], [...] i [...] zauważyć należy, iż stanowią one istocie polemikę ze stanowiskiem orzekających w sprawie organów. Skarżący na poparcie swoich twierdzeń, iż planowana inwestycja może oddziaływać na nieruchomość będącą ich własnością nie przedstawili jakichkolwiek dowodów, chociażby w postaci opinii biegłego, które podważyłyby wyliczenia i ustalenia przedstawione w raporcie o oddziaływaniu inwestycji na środowisko. Również podniesione przez skarżących zarzuty o charakterze merytorycznym odnoszące się do decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania, a dotyczące naruszenia art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska oraz § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia nr [...]Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005r. w sprawie [....] Obszaru Chronionego Krajobrazu a nadto rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 21 lipca 2004r. w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków Natura i art. 7 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych - nie mogły być podstawa ewentualnego uwzględnienia skargi. Tego rodzaju zarzuty mogą być bowiem rozpatrywane wówczas, gdy zostanie stwierdzone, że osoba je podnosząca jest stroną postępowania. Tymczasem w przedmiotowej sprawie ustalono, iż skarżący nie posiadali statusu strony w postępowaniu zakończonym decyzją Wójta Gminy M. ustalającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie czterech kurników do chowu kur niosek w miejscowości N. na działkach nr [...], [...], [...], [...]i [...]. Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.