IV SA/Wa 751/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. V. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi O. V. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie wydalenia cudzoziemca z terytorium RP postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze z dnia 4 marca 2013 r., na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. orzekającą o wydaleniu cudzoziemki z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i określającej termin opuszczenia na 30 dnia do daty doręczenia decyzji skarżącą – O. V. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jej wydalenie z terytorium RP spowoduje, że nie tylko nie będzie mogła bronić swoich praw w niniejszym postępowaniu, ale także przed sądem, przed którym toczy się sprawa spadkowa po jej zmarłym mężu. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wskazał, że postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jednak postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. przedłużył termin dobrowolnego opuszczenia terytorium RP do dnia 31 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Mimo, że Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. przedłużył termin dobrowolnego opuszczenia terytorium RP do dnia 31 grudnia 2014 r., na podstawie art. 90 ust. 1a i 1b ustawy o cudzoziemcach, to również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożony przez skarżącą wraz ze skargą podlegał załatwieniu przez Sąd, ponieważ oparty jest na innej podstawie prawnej, ponadto związany jest ściśle z postępowaniem sądowoadministracyjnym. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwaną dalej Ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja orzeka o wydaleniu skarżącej z terytorium RP i zakazie ponownego wjazdu przez pół roku na terytorium Polski. W ocenie Sądu może ona powodować trudne do odwrócenia skutki. W orzecznictwie sądowym wielokrotnie podkreślano, że udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji, która skutkuje nakazaniem opuszczenia terytorium RP przez cudzoziemca, stanowi o zachowaniu standardów rzetelnej procedury i urzeczywistnieniu prawa strony do sądu, które polega nie tylko na samym prawie do rozpoznania sprawy. Wobec tego wykonanie decyzji przed skontrolowaniem jej przez Sąd spowoduje, że cudzoziemiec, jako strona postępowania sądowego, zostanie pozbawiony jednego z zasadniczych uprawnień procesowych, tj. możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Skarżąca do akt sprawy złożyła także kserokopię potwierdzenia złożenia wniosku w Sądzie Rejonowym w R. (z dnia 15 stycznia 2014 r.) o stwierdzenie nabycia spadku po jej zmarłym mężu. W ocenie Sądu również okoliczność, że skarżąca jest stroną postępowania przed sądem powszechnym, które to postępowanie ma wpływ na jej sytuację majątkową powoduje, że w przypadku jej wydalenia mogą zachodzić trudne do odwrócenia skutki, ponieważ skarżąca będzie pozbawiona możliwości osobistego uczestnictwa również w tym postępowaniu. Skarżąca wykazała zatem, że zaskarżona decyzja może powodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, w związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzekł jak w sentencji.