IV SA/Wa 766/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2005 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - oddala skargę - Minister Środowiska postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004r., wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 1, art. 51 ust.l pkt 1, art. 378 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.), § 2 ust.l pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko ( Dz. U. Nr 257, poz. 2573), §§ 2, 3 i 4 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzenia dotrzymania tych poziomów ( Dz. U. Nr 192, poz. 1883) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu zażalenia B Spółki z o.o. z siedziba w W., utrzymał mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004r. uzgadniające w zakresie środowiska warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla stacji bazowej telefonii komórkowej firmy P. nr [...] "G.", której anteny zostaną zainstalowane na ulicznym słupie oświetleniowym przy ul. [...] róg ul. [...] w W. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy stwierdził ,że w świetle dokonanej analizy materiału dowodowego sprawy nie uzasadnione są zarzuty strony żalącej dotyczące naruszenia art. 46 ust.l i art. 47 pkt 1 lit.l ustawy - Prawo ochrony środowiska. Opracowany dla przedmiotowej inwestycji " Raport oddziaływania na środowisko..." uwzględnia wpływ projektowanych anten nie tylko na środowisko, ale również na zdrowie i życie ludzi. Z " Raportu ..." wynika, że emisja pól elektromagnetycznych przez omawianą stację bazowej telefonii komórkowej nie przekroczy w środowisku dopuszczalnej normy 0,1 W/m2, określonej w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzenia dotrzymania tych poziomów. Występowanie pól elektromagnetycznych o wartości większej niż 0,1 W/m2 spodziewane jest na wysokości powyżej 16,1 m nad poziomem terenu, w odległości do 26,7 m od osi słupa, na którym mają być zamontowane anteny tej stacji bazowej, a więc w miejscu niedostępnym dla ludzi i w związku z tym nie może być uznane za przekroczenie dopuszczalnych standardów jakości środowiska w zakresie emisji pól elektromagnetycznych. W ocenie organu naczelnego nieuzasadnione są również zarzuty naruszenia przepisów art. 52 ust.l pkt 5,11,12 i 13 ustawy Prawo ochrony Środowiska z tego względu, że w kwestionowanym " Raporcie..." dostatecznie wy kazano, że wybrany wariat spełni przepis przepisy o ochronie środowiska, w treści tego dokumentu odniesiono się do zjawiska konfliktów społecznych, mogących wystąpić w związku z realizacją planowanej inwestycji, ich analiza została ujęta w sposób właściwy. W omawianym "Raport..." nie odniesiono się do monitoringu, ale mając na uwadze, że monitoring jest niczym innym jak pomiarem pól elektromagnetycznych i obowiązek ich wykonywania wynika z § 3 cyt. wyżej rozporządzenia z dnia 30 października 2003r., to zdaniem Ministra podniesiony w tej kwestii zarzut jest nieuzasadniony. W Raporcie nie było konieczne wskazywać trudności wynikających z niedostatków techniki lub luk współczesnej wiedzy, ponieważ tego rodzaju niedostatki w tym przypadku nie występowały. Ponadto organ odwoławczy podkreślił, że w badanym "Raporcie" dokonano sumowania mocy sygnału GSM i UTMS, kąt pochylenia wiązek promieniowania przyjęto zgodnie z dokumentacją inwestora i dla tego kąta nie wystąpi ponadnormatywne oddziaływanie na środowisko. Zaznaczono, że ewentualna zmian pochylenia wiązek promieniowania, wynikającej z konstrukcji anten, będzie wymagała przeprowadzenia odrębnego postępowania administracyjnego. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 § 1 kpa organ wyjaśnił ,że Spółka B. mogła skorzystać z prawa wglądu do akt, wniesienia uwag i zastrzeżeń, gdyż o przekazaniu sprawy Wojewodzie [...] została powiadomiona pismem Urzędu W. z dnia 19 kwietnia 2004r. Nadto organ podkreślił, że zaskarżone postanowienie nie przesądza o budowie przedmiotowej inwestycji, stanowi jedynie orzeczenie posiłkowe w postępowanie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W postępowaniu o pozwolenie na budowę Spółka będzie mogła również podnieść argumenty odnoszące się tej inwestycji w aspekcie ochrony środowiska. W skardze na powyższe postanowienie B. Spółka z o.o. w W. podniosła zarzut naruszenia prawa materialnego art. 46 ust.l, art. 47 pkt 1 lit. a, airt.52 ust.l pkt 5,11,12,13 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska mające wpływ na wynik postępowania oraz naruszenie przepisów proceduralnych - art. 10 § 1 kpa, dające podstawę do wznowienia posterowania z uwagi na to, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. W wywodach uzasadnienia skargi podniesiono, że Raport oddziaływania na środowisko, na którego ustaleniach opierają się postanowienia obu organów administracyjnych nie spełnia kryteriów określonych w art. 52 ust.l ustawy - Prawo ochrony środowiska, gdyż nie zawiera: uzasadnienia wybranego przez wnioskodawcę wariantu ( pkt 5 ), analizy możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem ( pkt 11), propozycji monitoringu oddziaływania tego przedsięwzięcia na etapie budowy i eksploatacji ( pkt 12), wskazania trudności wynikających z niedostatków techniki lub luk współczesnej wiedzy, jakie napotkano opracowując raport ( pkt 13). W dalszych wywodach skargi wskazano, że dla przedmiotowej inwestycji powinien być ustanowiony obszar ograniczonego użytkowania oraz granice dla tego obszaru, skoro pkt 6.3. Raportu podaje, że najniższy punkt, w którym wystąpi gęstość mocy wyższa od dopuszczalnej znajdzie się w pionie powyżej 16,1 m od powierzchni terenu, a w poziomie szkodliwe działanie anten będzie wynosić 26, 7 i 17, 2 m, gdyż to oznacza zasięg promieniowania wykroczy daleko poza granice planowanej stancji i inwestor nie może stwierdzić, czy teren będzie dostępny dla ludzi, czy też nie. Zdaniem strony skarżącej z parametrów technicznych projektowanej stancji bazowej podanych w pkt 4. Raportu wynika, że obliczony zasięg pola elektromagnetycznego o gęstości mocy 0,1 W/ m2 będzie dużo większy od przedstawionego w obliczeniach na rysunkach, najniższy punkt , w którym wystąpi gęstość mocy znajdzie się poniżej 16, 1 m od powierzchni terenu, a więc w miejscu dostępnym dla ludzi i zasięg pola będzie większy. Raporcie całkowite pominięto problem sumowania mocy, o którymi mówi rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 30 sierpnia 2003r. Raport w pkt 4.2 - Parametry anten sektorowych powinie dokładnie podawać , które anteny na ile mają być pochylone, ponieważ ma to wpływ na zasięg pola gęstości 0,1 Ji/ mŁ--Ustawienie właściwego pola nachylenia-anten nie może być teoretyczne, ale praktyczne, gdyż decyduje o zasięgu stacji bazowej i dlatego powinno być sprawdzone pomiarami w celu wykazania ,że pole o gęstości 0,1 w/m2 nie występuje w miejscach dostępnych dla ludzi. W Raporcie nie mówi się o potrzebie wykonania pomiarów zasięgu pól elektromagnetycznych o gęstości przekraczającej 0,1 W/m2. Zdaniem strony skarżącej powyższe uwagi wskazując, że w zasięgu pola elektromagnetycznego znajda się mieszkania w budynkach mieszkalnych na budowanym i zasiedlanym osiedlu. Opracowany Raport , stwierdzający, że planowana stacja bazowa telefonii komórkowej "G." nie będzie wywierała negatywnego wpływu na środowisko i zdrowie ludzi jest nierzetelny i fałszywie przedstawia dane istotne dla dokonania ustaleń przez właściwe organy administracji. Skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżone postanowienia i utrzymanego nim w mocy postanowienia organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie, podnosząc te same argumenty co w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podniesiono, że z przepisu art. 122 ustawy - Prawo Ochrony środowiska wynika , że dopuszczalne poziomy pól elektromagnetycznych w środowisku minister właściwy do spraw środowiska określa w porozumieniu z właściwym ministrem do spraw zdrowia. Dopuszczalne poziomowy tych pól zgodnie z tym przepisem określa się dla terenów przeznaczonych pod zabudowę i miejsc dostępnych dla ludzi. W załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzenia dotrzymania tych poziomów ( Dz. U. Nr 192, poz. 1883) ustalono standardy jakości środowiska dla pól elektromagnetycznych wykorzystywanych min. stacje bazowe telefonii komórkowej jedynie w miejscach dostępnych dla ludzi. Zatem poziomów określonych w załączniku nie stosuje się w miejscach niedostępnych dla ludzi. Fakt występowania w wolnej, niedostępnej dla ludzi przestrzeni, miejsc, w których gęstość mocy pola elektromagnetycznego lub wartości składowej elektrycznej albo magnetycznej jest wyższa od zapisanej ww. rozporządzenia nie fest tożsamy z przekroczeniem norm, ponieważ dla miejsc niedostępnych dla ludzi takich norm nie ma. Decydujące znaczenie ma jedynie określenie wymienionych powyżej wartości w miejscach dostępnych dla ludzi. Ponieważ terminy " miejsca dostępne dla ludzi i " miejsca niedostępne dla ludzi" nie zostały zdefiniowane w ustawie - Prawo ochrony środowiska to należy je rozmieć w znaczeniu wynikającym z ich zwyczajowego używania, i przez "miejsca niedostępne" należy rozumieć miejsca , w których dostęp jest niemożliwy, zabroniony lub utrudniony. Z " Raportu.." wynika, że emisja pól elektromagnetycznych emitowana z planowanej stacji bazowej nie przekroczy w środowisku dopuszczalnej normy 0,1 W/m2, określonej ww. rozporządzeniu, gdyż norma ta odnosi się wyłącznie do miejsc dostępnych dla ludzi, a więc spodziewane występowanie pól elektromagnetycznych o wartości większej od 0,1 W/m2,w wolnej przestrzeni, na wysokości począwszy od 16, 1 m n.p.t. , w odległości do 26,7 m od anten, nie może być uznane na przekroczenie dopuszczalnych standardów jakości środowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny kontroluje min. akty administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w dacie wydania zaskarżonego aktu administracyjnego. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu naruszenia prawa materialnego, czy też procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. W ocenie Sądu, prawidłowa jest ocena organów orzekających obu instancji prawidłowo, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, że wskazana we wniosku inwestora inwestycja polegająca na budowie stacji telefonii komórkowej, której anteny zostaną zainstalowane na słupie oświetleniowym przy ul. [...] róg ul. [...] w W. nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko, w tym na zdrowie ludzi. Ze znajdującego się w aktach sprawy Raportu oddziaływania na środowisko stacji bazowej Telefonii komórkowej " G. " [...] opracowanego w kwietniu 2004 roku przez mg inż. M. S. -- biegłego Wojewody [...] w zakresie oddziaływania na :.środowisko wynika wprost, że pole elektromagnetyczne o gęstości równej i większej od 0,1 W/m2 stwarzające potencjalne zagrożenie dla ludzi nie wysapią w miejscach ich ewentualnego przebywania na powierzchni ziemi wokół ulicznego słupa oświetleniowego przy ul. [...] róg ul. [...] (str. 16). Biegły w Raporcie ( str. 14 i 15) stwierdził, że z przeprowadzonych obliczeń wynika, że pola elekromagnetyczne o wartościach przekraczających gęstość mocy promieniowania 0,1 w/m2 będą występowały wyłącznie w wolnej przestrzeni niedostępnej dla ludzi, najniższy punkt dla tej gęstości promieniowania - od dopuszczalnej gęstości -znajdzie się powyżej 16, 1 m od powierzchni terenu, zasięg promieniowania trzech anten sektorowych ( S1,S2,S3) zawieszonych na wysokości 18 m nad poziomem terenu będzie wynosił 26, 7 m, a zasięg graniczny dla wiązki promieniowania anteny radioliniowej (RL1) zawieszonej na tej samej wysokości (18 m ) będzie wynosił 17, 2 m. We wnioskach i zaleceniach - pkt 8 Raportu - podano, że projektowana stacja bazowa telefonii komórkowej " G." przy zachowaniu parametrów instalacyjnych nie będzie wywierała negatywnego wpływu na środowisko i zdrowie ludzi i będzie spełniała wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzenia dotrzymania tych poziomów. Nadto podano, że obowiązkowo , stosownie do treści § 3 cyt. wyżej rozporządzenia należy przeprowadzić pomiary kontrolne rzeczywistego rozkładu gęstości mocy pół elektromagnetycznych w otoczeniu stacji bazowej, po uruchomieniu stacji i każdorazowo po zmianie warunków pracy obiektu, mogących mieć istotny wpływ na zmianę poziomu i azymuty promieniowania, poza tym obiekt należy oznakować zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu naczelnego, że niezasadne są zarzuty skarżącej Spółki wskazujące na braki Raportu. Analiza Raportu opracowanego dla przedmiotowej inwestycji wskazuje, że spełnia wymogi określone w art. 52 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.j. W treści pkt 2. 3 - 2.6 i pkt 6 Raportu zawarte są stwierdzenia uzasadniające przyjęty przez inwestora wariant realizacji planowanego przedsięwzięcia ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko. W pkt 7 Raportu znajduje się analiza możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem, a kwestie dotyczące monitoringu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia zostały ujęte we wnioskach i zaleceniach - pkt 8 Raportu i chociaż odnoszą się tylko do etapu powykonawczego, to wskazać należy , że w przypadku tego rodzaju inwestycji monitoring emisji promieniowania elektromagnetycznego przez anteny stacji bazowej jest możliwy dopiero po jej uruchomieniu. Jeżeli chodzi o wskazanie w Raporcie trudności wynikających z niedostatków techniki lub luk we współczesnej wiedzy to, jak wynika z treści pkt 13 art. 52 ust.l ustawy, podaje się je tylko wtedy, gdy wystąpią przy opracowywaniu raportu. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że wbrew zarzutom strony skarżącej, w pkt 4 Raportu dokonano zgodnie z przepisami cyt. wyżej rozporządzenia z dnia 30 października 2003r. sumowania mocy sygnału GSM i UTMS. Biegły w Raporcie ( pkt 6. 3 ) wypowiedział też w kwestii ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania, stwierdzając, że dla projektowanej stacji bazowej "G." [...] nie zachodzi potrzeba ustanowienia takiego obszaru, z tego względu ,że obszary pól elektromagnetycznych o gęstości równie 0,1 W/m2 wystąpią w wolnej przestrzeni niedostępnej dla ludzi. Chybiony jest zarzut skargi naruszenia art. 10 § 1 kpa, gdyż jak wynika z akt sprawy o wszczęciu postępowania uzgodnieniowego strona skarżąca dowiedziała się z pisma z dnia 19 kwietnia 2004r. Głównego Specjalisty w Delegaturze Biura Naczelnego Architekta Miasta w Dzielnicy B. Urzędu W., w którym wystąpiono do Wojewody [...] o dokonanie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w oparciu o przesłany Raport oddziaływania na środowisko opracowany dla przedmiotowej inwestycji, a to oznacza , że mogła zapoznać się z materiałem dowodowym sprawy , wnieść do niego uwagi i zastrzeżenia. Mając na uwadze powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm..) orzekł jak w sentencji.