IV SA/Wa 77/17

PostanowienieWSA w Warszawie2017-03-23

Skład orzekający: Monika Stępkowska-Bigiej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sytuacja materialna strony, polegająca na pozostawaniu na utrzymaniu dorosłego syna z dochodem 1350 zł netto, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest uzasadniony, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Instytucja ta jest przeznaczona dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie ich pozbawionych. Sytuacja dochodowa skarżącego, który pozostaje na utrzymaniu syna z dochodem 1350 zł netto, jest obiektywnie trudna i uniemożliwia pozyskanie środków na pokrycie kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Skarżący T. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący pozostaje na utrzymaniu syna, który zarabia 1350 zł netto. Skarżący nie posiada oszczędności ani innych zasobów pieniężnych, a postępowanie w jego sprawie toczy się od 14 lat.
Rozstrzygnięcie
1. Zwolniono T. S. od kosztów sądowych. 2. Ustanowiono dla T. S. adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków ustalenia warunków zabudowy 1. zwolnić T. S. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla T. S. adwokata. T. S. (skarżący) po doręczeniu mu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, w terminie do dokonania tej czynności, złożył w wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF wniosku wynika, że skarżący pozostaje na utrzymaniu dorosłego syna. Nie posiada domu ani mieszkania, wskazał, że jest właścicielem niezabudowanej działki o pow. 3000 m, bez dostępu do drogi – postępowanie w tej sprawie toczy się przed sądem od 14 lat. Jego syn jest właścicielem [...] nieruchomości przy ul. [...] w W. Skarżący oświadczył, że "oczekuje na rentę". Jego syn uzyskuje dochód w wysokości 1350 zł netto z tytułu pracy. Skarżący nie ma oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych. Zważono co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez skarżącego jest uzasadniony, ponieważ wykazał on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.). Trzeba podkreślić, że udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Sytuacja dochodowa skarżącego jest obiektywnie trudna. Skarżący pozostaje bowiem na utrzymaniu syna, którego dochód wynosi 1350 zł netto. W tej sytuacji, należy stwierdzić, że skarżący nie ma możliwości pozyskania środków finansowych, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W konsekwencji zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w żądanym zakresie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło