IV SA/Wa 777/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.) Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant ref. staż. Anna Dziosa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2012 r. sprawy ze skargi M. F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia aktu małżeństwa - oddala skargę - IV SA/Wa 777/12 UZASADNIENIE Zaskarżoną do Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...].02.2012 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego W. z dnia [...].11.2011 r., odmawiającą uzupełnienia aktu małżeństwa nr [...] na nazwisko B. S. i L. M. poprzez wpisanie alternatywnie imienia kobiety S. vel M. oraz alternatywnie imienia matki kobiety I. vel J.. Organ odwoławczy mając na uwadze treść żądania wyjaśnił, że uzupełnieniu mogą podlegać tylko te dane, które powinny być w akcie zamieszczone, a akt ich nie zawiera. Przedłożone w tej sprawie dokumenty nie wskazywały jednoznacznie, iż imiona te winny być zapisane odpowiednio jako S. vel M. oraz I. vel J.. Nie można było też zastosować ustawy o zmianie imienia i nazwiska, bowiem nie znajduje ona zastosowania do osób zmarłych. Udowodnienie zatem w akcie zgonu niezgodności z prawdą umieszczonych tam danych nastąpić mogło jedynie, jak podkreśliły organy obu instancji, w postępowaniu sądowym (art. 4, 31, 33 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, zwanej dalej p.a.s.c.). Żądane wpisy nie podlegają natomiast uzupełnieniu w trybie art. 36 p.a.s.c. We wniesionej skardze pełnomocnik skarżącej zarzucił naruszenie art. 66 § 4 K.p.a. w zw. z art. 36 p.a.s.c. wskazując na prawomocne orzeczenie Sądu Powszechnego w tym przedmiocie. Podniósł naruszenie art. 36 p.a.s.c. w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. przez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz art. 8 K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy czym w myśl art. 134 P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna, bowiem organy obu instancji nie naruszyły przepisów obowiązującego prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Na wstępie dalszych rozważań należy zauważyć, iż skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika żądała przed Sądem Rejonowym dla m W. Wydział II Cywilny zarówno sprostowania wskazanego aktu małżeństwa, jak i jego uzupełnienia wskazując dane, których miałyby te żądania dotyczyć. Sąd ten postanowieniem z dnia [...].03.2009 r., sygn. akt [...] oczekiwanych sprostowań w większości dokonał, a odnośnie żądanych uzupełnień tego aktu stanu cywilnego (wpisanie alternatywnie imienia kobiety S. vel M. oraz alternatywnie imienia matki kobiety I. vel J.) - wniosek w całości odrzucił wskazując, iż uzupełnień dokonuje organ administracji publicznej. Gdyby natomiast wnioskodawczym w swym wniosku skierowanym do Sądu Powszechnego zwróciła się o sprostowanie aktu małżeństwa nr [...] - przez wpisanie alternatywnie imienia kobiety S. vel M. oraz alternatywnie imienia matki kobiety I. vel J. - Sąd sprostowania tego najprawdopodobniej by dokonał, jak uczynił to odnośnie aktu zgonu nr [...] oraz aktu urodzenia nr [...]. Wynika z tego jednoznacznie, że Sąd Powszechny kierował się treścią żądania wniosku skierowanego wobec aktu stanu cywilnego w kontekście procedury, której uruchomienia wnioskodawczyni się domagała. Z tego względu przyjął zasadę sprostowanie tak, wznowienie nie, bo brak kognicji. W następstwie przytoczonego wyroku, kierując swe żądanie do organu administracji publicznej, wnioskodawczyni domagała się uzupełnienia w żądanym zakresie wskazanego aktu stanu cywilnego. Należy mieć jednak na uwadze, że uzupełnienie aktu stanu cywilnego dotyczy takich sytuacji, w których w sporządzonym akcie brak jest koniecznych elementów. Nie zawiera więc wszystkich danych, które powinny być w nim zamieszczone. Przedmiotowy akt zgonu zawierał już imię kobiety – M., jej matki – I., a więc posiadał w tym zakresie niezbędne elementy. Sporządzony zaś został w oparciu o decyzję Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego W. z dnia [...].11.2004 r. nr [...], stanowiącą transkrypcję obcego aktu małżeństwa. Wykluczało to zatem możliwość uwzględnienia przez organ tak sformułowanego żądania skarżącej, reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika - a więc uzupełnienia aktu zgonu w żądanym zakresie. Wobec tego kwestionowane rozstrzygnięcie odmowne należało uznać trafne. W ocenie Sądu Administracyjnego, prawidłowe sformułowanie żądania skierowanego do Sądu Powszechnego w tym przedmiocie pozwoliłoby na osiągniecie zamierzonego celu - oczekiwanego wpisu w akcie stanu cywilnego (akcie małżeństwa). Nie będzie stało temu na przeszkodzie wskazane prawomocne postanowienie Sądu Rejonowym dla W. Wydział II Cywilny z dnia [...].03.2009 r., sygn. akt [...], jako odrzucające wniosek we wskazanym zakresie z przyczyn formalnych (ewidentnie błędne sformułowanie żądania wniosku). Mając zatem na uwadze tę przyczynę odrzucenia żądania wnioskodawczyni przez Sąd powszechny, stwierdzić należy, iż nie zamyka to wnioskodawczyni drogi do wystąpienia do Sądu Powszechnego z prawidłowo sformułowanym żądaniem. Wobec tego kwestionowane rozstrzygnięcia obu instancji w tym przedmiocie należało uznać za trafne. Błędne, uprzednie rozstrzygnięcie kasatoryjne organu odwoławczego, którego wskazaniami organ I instancji nie był związany przy ponownym rozpatrywaniu tej sprawy, pozostaje bez wpływu na ocenę prawidłowości obecnie kwestionowanych przez skarżącą decyzji obu instancji. Z przytoczonych przyczyn, wobec braku wad stwarzających konieczność wyeliminowania kwestionowanych decyzji z obrotu prawnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - orzekł jak w sentencji.