IV SA/Wa 780/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym po rozpoznaniu wniosku H. J. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi H. J. i S. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odmówić przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi W piśmie z dnia 27 stycznia 2015 r. H. J. i S. J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], którą uchylono decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] października 2014 r., nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia i przekazano sprawę organowi I. instancji do ponownego rozpatrzenia. Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2015 r. Sąd odrzucił skargę z tego powodu, że w ustawowym terminie nieuzupełniono jej braków formalnych w postaci nadesłania 18 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącym w dniu 24 kwietnia 215 r. W dniu 30 kwietnia skarżąca H. J. wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku podała, że w przesyłce, której znajdowało się wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi i odpis odpowiedzi na skargę, brak było wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 18 egzemplarzy skargi. O obowiązku uzupełnienia braków formalnych dowiedziała się w dniu 24 kwietnia 2015 r. tj. kiedy doręczono jej odpis postanowienia o odrzuceniu skargi. Do wniosku o przywrócenie terminu dołączono 18 egzemplarzy skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 cyt. ustawy brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie. Skarżąca wraz ze złożeniem wniosku nadesłała 18 egzemplarzy odpisów skargi, oraz dokonała czynności uchybionej w terminie 7 dni, od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nie można jednak uznać, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi zostało przesłane skarżącym w jednej przesyłce. Praktyka taka, stosowana przez Sąd przy doręczaniu korespondencji nie budzi zresztą wątpliwości. W orzecznictwie wskazuje się bowiem, że dla prawidłowości dokonania w taki sposób doręczenia jest wymagane, aby okoliczność przesłania w jednej przesyłce kilku pism wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru (por. postanowienie NSA z dnia 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 707/11). W aktach sprawy znajdują się odpowiedniki pism, jakie wysłano do skarżącej. Na karcie 15 akt sądowych znajduje się wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, z adnotacją pracownika sekretariatu "przekazano na biuro podawcze dn. 18 marca 2015 r." Ponadto należy wskazać, że skarżąca osobiście pokwitowała odbiór przesyłki zawierającej również wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zawarta była bowiem adnotacja, co zawiera przesyłka. Na dokumencie tym, w rubryce rodzaj przesyłki widnieje, że zawiera ona "wezw. braki (odpisy sk.) + wezw. wpis + dor. odp. na skargę + pouczenie". Choć pracownik sekretariatu skrótowo wpisał zawartość przesyłki, jednak nie budzi wątpliwości, że powinna ona zawierać co najmniej 4 pisma. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument urzędowy, potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Adresat przesyłki, który stwierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1929/09). W orzecznictwie wskazuje się również, że w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt II FSK 2871/12, z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 2285/10, z dnia 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 707/11). Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki. Wobec tego to w interesie skarżącej leżało sprawdzenie zawartości przesyłki z adnotacją, poczynioną przez nadawcę na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru. W przypadku stwierdzenia ewentualnych braków doręczonej przesyłki, bądź jakichkolwiek wątpliwości co do zawartości przesyłki, strona dbająca należycie o swoje interesy winna fakt taki niezwłocznie zgłosić Sądowi. W przeciwnym wypadku bowiem, w sytuacji uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej, naraża się na zarzut braku dochowania należytej staranności. Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że drugi ze skarżących, z którym H. J. została wezwana do usunięcia solidarnie braków formalnych skargi, nie zgłaszał, by w przesyłce brakowało któregoś z dokumentów. Wobec tego wniosek o przywrócenie terminu nie może zostać uwzględniony, bowiem brak winy w uchybieniu terminu oceniany jest z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy Stwierdzić zatem należy, że skoro na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wskazana została zawartość przesyłki, a skarżąca nie zweryfikowała zawartości przesyłki odbierając ją z rąk doręczyciela nie można przyjąć, że dochowała w niniejszej sprawie należytej staranności. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.