IV SA/Wa 780/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. H. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt stały postanawia: odrzucić skargę W piśmie z dnia 30 stycznia 2018 r. V. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt stały. Referendarz sądowy postanowieniem z 11 maja 2018 r. odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy m.in. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych W piśmie z dnia 9 lipca 2018 r. Sekretariat Wydziału IV przesłał skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z 6 lipca 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego wezwania doręczono skarżącemu w dniu 24 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 - zwaną dalej Ppsa) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby (...) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 Ppsa Sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu. Z akt sprawy wynika, że odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącemu w dniu 24 lipca 2017 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 31 lipca 2017 r. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano jednak wpłaty od niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 220 § 3 Ppsa należało orzec jak w sentencji.