IV SA/Wa 783/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Alina Balicka (spr.) Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Golat sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 10 września 2018r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi "C." spółka akcyjna z siedzibą w G. na decyzję Wojewody [...] z [...] grudnia 2017r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę. Przedmiotem kontroli sądowodaministracyjnej była decyzja Wojewody [...] z [...] grudnia 2017r. nr [...], wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017r. poz. 1257 z późn. zm.., dalej "K.p.a.") w związku z art. 9a ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016r. poz. 2147 z późn. zm., dalej również "u.g.n."), utrzymująca w mocy decyzję starosty [...] (dalej jako starosty) z [...] maja 2017r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] i nr [...] (powstałe w wyniku podziału działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...]) z obrębu [...], położonej w [...]w Dzielnicy [...], będącej własnością "[...]" założone w 1805 r. w [...]S.A. (dalej również jako "strona skarżąca, spółka"). Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie sprawy. Prezydent m. [...] reprezentowany przez Dyrektora Mienia Miasta i Skarbu Państwa Urzędu [...] złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na złożenie i przeprowadzenie przewodów i urządzeń sieci energetycznej, sieci gazowej, sieci teletechnicznej, sieci cieplnej, sieci kanalizacyjnej oraz sieci wodociągowej (określonych w załączniku nr 7) na nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną: nr [...] z obrębu [...] o pow. 643 m2 i nr [...] z obrębu [...] o pow. 737 m2, i zajęcie na ten cel terenu nieruchomości w okresie od dnia 13.10.2016 r. do dnia 04.11.2019 r., a także udzielenie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości i nadaniu wydanej w tej sprawie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności w związku z realizacją inwestycji liniowej budowy zachodniego odcinka II linii metra od szlaku za stacją "[...]" do torów odstawczych za stacją "[...]" (dalej jako Prezydent). Postanowieniem nr [...] z [...] grudnia 2016r. Wojewoda [...], z uwagi na ustawowe wyłączenie Prezydenta [...] sprawującego funkcję starosty wyznaczył, na podstawie art. 26 § 2 i § 3 K.p.a., Starostę [...] jako organ właściwy do rozpatrzenia ww. wniosku Prezydenta [...]. Decyzją nr [...] z [...] maja 2017r. Starosta [...]: - w pkt 1) ograniczył sposób korzystania z nieruchomości gruntowej stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] i nr [...] (powstałe w wyniku podziału działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...] z obrębu [...], położonej w [...]w Dzielnicy [...], będącej własnością "[...]" założone w 1805 roku w [...] S.A., opisanej w księdze wieczystej Nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla [...] w [...] [...] Wydział Ksiąg Wieczystych, poprzez udzielenie zezwolenia Miastu [...], [...], ul. [...] na realizację inwestycji celu publicznego polegającej na założeniu i przeprowadzeniu na powyższej nieruchomości przewodów i urządzeń sieci energetycznej, sieci gazowej, sieci teletechnicznej (kanalizacja kablowa złożona z 7 rur ø 40 mm wraz ze studnią kablową oraz liniami kablowymi), sieci cieplnej, sieci kanalizacyjnej oraz sieci wodociągowej. Przedmiotowa inwestycja jest zgodna z treścią miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] przyjętego uchwałą nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] maja 2009r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulicy [...]. Wielkość zajętej powierzchni na czas budowy wynosi 643 m2 (działka nr [...]) oraz 737 m2 (działka nr [...]), zaś powierzchnia zajęta dla realizacji urządzeń wynosi 359 m2 dla działki nr [...] oraz 317 m2 dla działki [...]. Część powierzchni zajętej działek oraz przebieg przewodów i urządzeń sieci energetycznej, sieci gazowej, sieci teletechnicznej (kanalizacja kablowa złożona z 7 rur 0 40 mm wraz ze studnią kablową oraz liniami kablowymi), sieci cieplnej, sieci kanalizacyjnej oraz sieci wodociągowej na jej terenie przedstawia załącznik graficzny nr 1 oraz załącznik graficzny nr 2 do niniejszej decyzji; - w pkt 2) zobowiązał wymienionego w ust. 1 "[...]" założone w 1805 roku w [...] S.A. właściciela nieruchomości stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] i nr [...]z obrębu [...], położonej w [...]w [...] [...] do udostępnienia inwestorowi całych powierzchni działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...]- w celu realizacji inwestycji opisanej w ust. 1 oraz umożliwienia mu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii tejże inwestycji; - w pkt 3) zobowiązał inwestora - Miasto [...] do: przywrócenia wyżej opisanej części nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po przeprowadzeniu urządzeń opisanych w pkt 1, przestrzegania podczas realizacji inwestycji obowiązujących przepisów o ochronie środowiska naturalnego, równowagi ekologicznej, warunków glebowych itp., przyznania i wypłacenia odszkodowania za rzeczywiste szkody powstałe wskutek zajęcia wyżej określonej części nieruchomości w celu realizacji omówionej w ust. 1 budowy przewodów i urządzeń sieci energetycznej, sieci gazowej, sieci teletechnicznej (kanalizacja kablowa złożona z 7 rur 0 40 mm wraz ze studnią kablową oraz liniami kablowymi), sieci cieplnej, sieci kanalizacyjnej oraz sieci wodociągowej niezwłocznie po zakończeniu planowanej inwestycji; - w pkt 4) wskazał, że niniejsza decyzja po uzyskaniu klauzuli ostateczności stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej, prowadzonej dla nieruchomości opisanej w ust. 1; - w pkt 5) nadał niniejszej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności w zakresie ust. 1 oraz ust. 2. Od powyższej decyzji odwołanie złożył ,, [...]" założone w 1805 roku w [...] S.A., podtrzymując złożone w toku postępowania zastrzeżenia w odniesieniu do zamiaru ograniczenia sposobu korzystania z należącej do spółki nieruchomości i zakresu tego ograniczenia z punktu widzenia możliwości późniejszej zabudowy tej nieruchomości w sposób przewidziany obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego oraz wnosząc o uchylenie zastosowanego w decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności w odniesieniu do ust. 1 i ust. 2 tej decyzji, który - wobec braku zastosowania symetrycznego rozwiązania w odniesieniu do zobowiązań nałożonych na inwestora, Miasto [...] w ust. 3 stanowi rażące naruszenie prawa, w szczególności prawa Spółki do traktowania jej praw na równi z prawami inwestora, Miasta [...]. Wojewoda [...] (dalej również "Wojewoda", "organ odwoławczy") – po rozpatrzeniu odwołania ww. podmiotu od powyższej decyzji - decyzją z [...] grudnia 2017r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewoda zgodził się ze stanowiskiem starosty, że objęta wnioskiem spółki inwestycja jest zgodna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulicy [...] zatwierdzonym uchwałą Rady Miasta [...] nr [...] z dnia [...] maja 2009r. Ponadto, organ odwoławczy podzielił argumentację Prezydenta, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia zarówno z ważnym interesem społecznym jak i ważnym interesem gospodarczym, gdyż przebudowa sieci energetycznej, sieci gazowej, sieci teletechnicznej (kanalizacja kablowa złożona z 7 rur ø 40 mm wraz ze studnią kablową oraz liniami kablowymi), sieci cieplnej, sieci kanalizacyjnej oraz sieci wodociągowej konieczna jest ze względu na budowę II linii metra - odcinek zachodni, co niewątpliwie stanowi ważny interes społeczny. Budowa II linii metra przyczyni się przede wszystkim do zmniejszenia natężenia ruchu, a co za tym idzie zmniejszenia emisji spalin i poprawy stanu środowiska, a także zmniejszenia wypadków drogowych. Ponadto Wojewoda stwierdził, że Prezydent przeprowadził rokowania z właścicielem nieruchomości – stroną skarżącą. W dniu 24 czerwca 2015r., Miasto [...] i "[...]" założone w 1805 roku w [...] S.A. zawarli porozumienie określające zasady współpracy przy realizacji planowanych inwestycji na nieruchomości oznaczonej jako działki ewidencyjne nr [...] i nr [...]. W § 3 ust. 1 strony ustaliły, że części nieruchomości przeznaczone pod naziemne obiekty budowlane metra (wyjścia) wraz z terenem niezbędnym do ich obsługi, oznaczone na wstępnych projektach jej podziału numerem [...] i symbolami: NI, I, N3, N2, NI o powierzchni 36 m2 - wg projektu podziału stanowiącego załącznik nr 1 do mniejszego porozumienia, oraz numerem [...] i symbolami: NI, c, d, e, N4, N3, N2, NI o powierzchni 189 m2, wg projektu podziału stanowiącego załącznik nr 2 do niniejszego porozumienia, zostaną geodezyjnie wydzielone na wniosek Miasta [...] i nabyte przez m. st. [...] w drodze umowy cywilno-prawnej zawartej ze spółką bądź jej następcą prawnym. W § 4 porozumienia spółka oświadczyła, że w przypadku spełnienia się warunków dla zawarcia umowy sprzedaży części nieruchomości o których mowa w § 3 ust. 1, wyrazi zgodę na obciążenie pozostałej części nieruchomości ograniczonym prawem rzeczowym - służebnością przesyłu na rzecz gestorów sieci przebudowanych w związku z realizacją budowy zachodniego odcinka II linii metra. Pismem z dnia 13 czerwca 2016r. właściciel nieruchomości złożył Prezydentowi oświadczenie woli o uchyleniu się od skutków prawnych swojego oświadczenia woli złożonego w dniu 24 czerwca 2015r. - wobec pozostawania przez składającego oświadczenie właściciela nieruchomości w błędzie co do treści czynności prawnej. W ocenie organu odwoławczego w sytuacji kiedy porozumienie zostało zawarte w formie stosownej umowy, jednak jedna ze stron od niej odstąpiła, nie ma przeszkód do wydania zezwolenia w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. Podkreślono, iż przesłanką wydania zezwolenia jest uprzednie przeprowadzenie rokowań, a skoro umowa została zawarta, to zdaniem Wojewody rokowania takie były przeprowadzone. Pismem z 6 lutego 2018r. "[...]" założone w 1805 roku w [...] S.A. złożyła do Sądu skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] grudnia 2017r. Zaskarżonej decyzji strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, tj. - art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, poprzez jego błędną wykładnię; skutkowało to orzeczeniem o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości w sposób nadmierny, bowiem zaplanowane na nieruchomości należącej do skarżącej spółki urządzenia inwestora zajmą blisko połowę powierzchni tej nieruchomości, a także naruszenie przepisów: - art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, która rażąco naruszała prawo, w sytuacji gdy należało stwierdzić nieważność kwestionowanej decyzji i umorzyć postępowanie w sprawie, - art. 7 K.p.a. oraz art. 21 i 64 Konstytucji RP, poprzez naruszenie zasady praworządności, zasady prawdy obiektywnej, zasady pogłębiania zaufania uczestnika do organów państwa oraz zasady poszanowania w równym stopniu interesów wszystkich podmiotów uczestniczących w omawianym postępowaniu, - art. 11 K.p.a. poprzez brak odniesienia się przez organ w treści skarżonej decyzji do podniesionego przez skarżącą spółkę zarzutu niezgodności planowanej inwestycji z obowiązującym dla tego obszaru planem zagospodarowania przestrzennego. Nadto spółka wskazała, iż naruszono zasadę stosowania jak najmniejszej ingerencji w prawo własności. Według spółki powyższe przejawiało się niepodjęciem przez organ czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i jego prawidłowej oceny, a tym samym wydaniem decyzji, której treść uniemożliwia stronie postępowania*zapoznanie się z faktycznymi skutkami prawnymi decyzji, a w konsekwencji nieokreślenie rzeczywistego i miarodajnego zakresu ograniczenia strony w prawach do swojej nieruchomości i realnych ograniczeniach w możliwości korzystania z niej. Organ lakoniczne odniósł się w treści zaskarżonej decyzji do zarzutów dotyczących nieuwzględnienia w pełni interesów skarżącej i odwołał się jedynie do korzyści płynących z lokalizacji i budowy II linii metra, z pominięciem interesu skarżącej a przede wszystkim z pominięciem analizy wykorzystania przewidzianego prawem innego sposobu pozyskania nieruchomości w drodze wywłaszczenia nieruchomości należących do Spółki, szczególnie na zakres planowanych inwestycji infrastrukturalnych praktycznie uniemożliwiający dalsze zgodne z przeznaczeniem zainwestowanie i wykorzystywanie nieruchomości przez skarżącą spółkę. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Wojewódzkie sądy administracyjne w oparciu m. in. o art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz.1302) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a. uprawnione są do dokonywania kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oceny legalności zaskarżonych aktów sąd dokonuje poprzez ustalenie, czy podjęto je zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego oraz czy prawidłowo zastosowano i zinterpretowano normy prawa materialnego. Należy nadto zauważyć, iż w myśl art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd, dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga na decyzję Wojewody [...] z [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości jest jedną z form wywłaszczenia nieruchomości zdefiniowaną w art. 112 ust. 2 u.g.n. i stanowi ingerencję w konstytucyjnie chronione prawo własności (art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Przepis art. 124 ust. 1 u.g.n. przewiduje szczególny przypadek ograniczenia wykonywania prawa własności lub prawa użytkowania wieczystego i innych praw rzeczowych, polegający na znoszeniu przez właściciela lub użytkownika wieczystego przedsięwzięć inwestycyjnych podejmowanych na jego nieruchomości, a polegających na zakładaniu i przeprowadzeniu na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Udzielenie zezwolenia, o którym mowa powyżej, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań (art. 124 ust. 3 u.g.n.). Ponadto, w świetle art. 124 ust. 1 u.g.n. istotnym warunkiem ubiegania się o wydanie zezwolenia ograniczającego sposób korzystania przez właściciela lub użytkownika wieczystego z nieruchomości jest uznanie, że zmierza to do realizacji celu publicznego wyszczególnionego w art. 6 u.g.n. Przy czym cel ten ma być zgodny z planem zagospodarowania przestrzennego lub też z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli brak planu miejscowego. W tym miejscu należy wskazać, że ani sam plan miejscowy, ani decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie rozstrzygają o koniecznym zakresie ograniczenia korzystania z tej nieruchomości. Jednoznaczne sprecyzowanie tego następuje dopiero w decyzji wydawanej w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. w której konieczne jest określenie zarówno przedmiotu, jak i sposobu ograniczenia, oraz jednoznaczne wskazanie przebiegu inwestycji przez nieruchomość wraz z przestrzennym zakresem dokonanych ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości (por. Marian Wolanin [w:] J. Jaworski, A. Prusaczek, A. Tułodziecki, M. Wolanin Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2009, s. 796). Uzasadniony interes właściciela nieruchomości wymaga bowiem, by przebieg planowanej inwestycji był dla jego nieruchomości jak najmniej uciążliwy, a zakres ingerencji inwestora w prawa właściciela nieruchomości sprowadzony do niezbędnego minimum (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 września 1989 r., sygn. akt SA/Kr 441, ONSA 1989/2/810). W okolicznościach rozpoznawanej sprawy kwestią poza sporem jest, że skarżący nie wyraził zgody na wykonanie prac na nieruchomości stanowiącej jego własność tj. na realizację inwestycji celu publicznego polegającej na założeniu i przeprowadzeniu na nieruchomości gruntowej stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] i nr [...] (powstałe w wyniku podziału działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...]) z obrębu [...], położonej w [...] w Dzielnicy [...], będącej własnością "[...]" założone w 1805 roku w [...] S.A., przewodów i urządzeń sieci energetycznej, sieci gazowej, sieci teletechnicznej (kanalizacja kablowa złożona z 7 rur ø 40 mm wraz ze studnią kablową oraz liniami kablowymi), sieci cieplnej, sieci kanalizacyjnej oraz sieci wodociągowej. Z akt sprawy wynika, że w [...] czerwca 2015 r., Miasto [...] i "[...]" założone w 1805 roku w [...] S.A. zawarli porozumienie określające zasady współpracy przy realizacji planowanych inwestycji na nieruchomości oznaczonej jako działki ewidencyjne nr [...] i nr [...]. W § 3 ust. 1 strony ustaliły, że części nieruchomości przeznaczone pod naziemne obiekty budowlane metra (wyjścia) wraz z terenem niezbędnym do ich obsługi, oznaczone na wstępnych projektach jej podziału numerem [...]i symbolami: NI, I, N3, N2, NI o powierzchni 36 m2 - wg projektu podziału stanowiącego załącznik nr 1 do mniejszego porozumienia, oraz numerem 58/8 i symbolami: NI, c, d, e, N4, N3, N2, NI o powierzchni 189 m2, wg projektu podziału stanowiącego załącznik nr 2 do niniejszego porozumienia, zostaną geodezyjnie wydzielone na wniosek Miasta [...] i nabyte przez m. [...] w drodze umowy cywilno-prawnej zawartej ze spółką bądź jej następcą prawnym. Natomiast w § 4 porozumienia spółka oświadczyła, że w przypadku spełnienia się warunków dla zawarcia umowy sprzedaży części nieruchomości o których mowa w § 3 ust. 1, wyrazi zgodę na obciążenie pozostałej części nieruchomości ograniczonym prawem rzeczowym - służebnością przesyłu na rzecz gestorów sieci przebudowanych w związku z realizacją budowy zachodniego odcinka II linii metra. Z kolei pismem z 13 czerwca 2016 r. właściciel nieruchomości złożył Prezydentowi oświadczenie woli o uchyleniu się od skutków prawnych swojego oświadczenia woli złożonego w dniu 24 czerwca 2015 r. - wobec pozostawania przez składającego oświadczenie właściciela nieruchomości w błędzie co do treści czynności prawnej. Wobec powyższego, zgodzić się należy z oceną organu, że w sytuacji kiedy porozumienie zostało zawarte w formie stosownej umowy, jednak jedna ze stron od niej odstąpiła, rokowania zostały przeprowadzone i nie ma przeszkód do wydania zezwolenia w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. Nieruchomość będąca przedmiotem niniejszego postępowania,. Zgodnie z treścią miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] przyjętego uchwałą nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] maja 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulicy [...], położona jest na terenie oznaczonym w planie symbolem 27U. Ustalenia planu dla tego terenu przewidują zasady obsługi infrastrukturą techniczną zgodnie z ustaleniami ogólnymi określonymi w § 11 uchwały, który ustala zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej w zakresie: obsługi kanalizacyjnej, obsługi wodociągowej, zaopatrzenia w gaz, zaopatrzenia w energię cieplną, zaopatrzenia w energię elektryczną, dostępu do telefonicznych połączeń kablowych. Natomiast sama budowa II linii metra (stacja "[...]" i stacja "[...]") została ujęta w § 107 uchwały. Oznacza to, że na terenie tym dopuszcza się lokalizację obiektów objętych zaskarżoną decyzją. W ocenie Sądu organy w sposób dostateczny sprecyzowały przebieg inwestycji i obszar ograniczenia nieruchomości skarżącego, jaki będzie niezbędny do przeprowadzenia tej inwestycji, co potwierdza, że realizacja inwestycji polegającej na założeniu i przeprowadzeniu przewodów i urządzeń sieci energetycznej, sieci gazowej, sieci teletechnicznej, sieci cieplnej, sieci kanalizacyjnej oraz sieci wodociągowej na nieruchomości stanowiącej działki ew. nr [...]i nr [...] jest zgodna, wbrew zarzutom skargi, z treścią obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W świetle dokonanych przez organy ustaleń faktycznych i prawnych zarzuty skargi o naruszeniu przepisów art. 7 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 21 i 64 Konstytucji RP, Sąd uznał za pozbawione podstaw prawnych. Uzasadnienie swojego stanowiska organy przedstawiły mając na względzie art. 107 § 3 k.p.a. Organy administracji publicznej prowadził postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.) oraz informowały strony o okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy, które mogły mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących oraz udzieliły niezbędnych wyjaśnień i wskazówek stronie (art. 9 k.p.a.). W ocenie Sądu organy czyniąc zadość art. 124 ust. 1 u.g.n. zbadały wszystkie przesłanki wymienione w tym przepisie w odniesieniu do nieruchomości stanowiącej własność skarżącej i trafnie uznały, że zostały one spełnione. Decyzja Starosty w sposób szczegółowy określa przedmiot ograniczenia i jego terytorialny zakres, w tym jednoznacznie wskazuje przebieg inwestycji przez nieruchomość. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 151 i art. 119 pkt 2 p.p.s.a., oddalił skargę.